Σημειώσεις για μια νουβέλα

1. Όταν πέθανε κι ο δεύτερος δίδυμος Κυρίου (γέννηση 1929) «έκλεισε για μένα μια συγγραφική εποχή», καθώς λένε.

2. Σημειώσεις /κεφάλαια à «Περί μουσικής», «Στο Γράμμο + την Κορέα», «Η δύναμη της μασίνας», «Βάρκα + παράγκα», «Δυο διαφορετικά είδη περιθωρίου», «Η ωραία Παναγιώτα», «Ζώντας μετά τον πόλεμο», «Ανταλλακτική οικονομία», «Απογράφοντας στη Μητσαίων», «Η μόνη σοβαρή διαφωνία τους», «Σουρεαλισμός + μεταπόλεμος».

3. Αναδρομία. Απογραφή του 2000: μου χρεώσανε παλιά σπίτια στη Μητσαίων, όπου σήμερα το Μουσείο της Ακρόπολης. Τότε δεν ήτανε καν εργοτάξιο.

4. Κλικλής Κυρίου. Φθαρμένα ρούχα, γιλέκο, σακάκι επαρχιώτικο, χαμογελαστός, χοντρά γυαλιά, φαλάκρα, γέρος, περίεργη προφορά (μεταξύ Θεσσαλίας και Σάμου). Στον πάνω όροφο παρατημένου νεοκλασικού (να τονίσω ότι έχουν αρχίσει να λένε νεοκλασικά όλα τα παλιά σπίτια;). Στην κουζίνα το κρεβάτι του, μια μασίνα (μήπως να προτιμήσω στόφα;), το τραπέζι. Στον τοίχο κλαρίνο, ακορντεόν, αρχαίοι πίνακες, εταζέρες με μπιμπλό. Χολ - κεφαλόσκαλο της παλιάς σκάλας γεμάτα ψηλούς σωρούς από εφημερίδες. Όλα τα δωμάτια + μπάνιο ανοιχτά, γεμάτα σκόνη + παλιατσαρίες. Συμπλήρωσα τις απογραφικές φόρμες. Όχι οικογένεια. Σοβαρή βαρηκοΐα.

5. Πήγαινα στη συνέχεια με τη Μαρία Κ., + άλλοτε μόνος μου. Τράμπα: του κατέβαζα τις εφημερίδες στα σκουπίδια, κράταγα όσες ήθελα για τον εαυτό μου. Ζούσε χωρίς φως, νερό, τηλέφωνο. Με ξύλα η μασίνα ζέσταινε, μαγείρευε. Μπιτόνια με νερό «από κάποιο γείτονα». Νοικάρης; àτο πιθανότερο à καμιά μνεία για νοίκι. Ιδιοκτήτης; à απίθανο. Καταληψίας à δεύτερο πιθανότερο.

6. Έπαιζε μουσική αλά Μουφλουζέλης στα όρθια σε ταβερνάκια (έβγαζε πιατάκι) + σπάνια σε κανένα γλέντι σε σπίτι. 35 χρόνια πριν είχε γράψει μια επιτυχία με τον Μπιθικώτση.

7. Ετήσια συνάντηση με Φώντα στα γενέθλιά τους: 22 Ιουλίου. Εναλλάξ σε Σαλαμίνα, Μακρυγιάννη. Άριστη σχέση. Πήγα νησί το 2000, + συναντήσεις τους μέχρι το 2007. Πάντα λέγανε «Κουμουσουπουμού» γελώντας. Ρώτησα, δεν εξηγούσανε. Μόνο ότι είναι αρχικά à Κ.Μ.Σ.Π.Μ.

8. Φώντας Κυρίου. Πιο χοντρά γυαλιά, περισσότερη φαλάκρα, λιγότερο ομιλητικός, πιο σπορ ντύσιμο. Πρώην εμπορικός αντιπρόσωπος. Μεγάλη περιουσία παλιά, είχε φάει τα πάντα. Τώρα Κανάκια Σαλαμίνας, παραγκάκι + βαρκούλα, αμφότερα παράνομα. Επίσης δίχως οικογένεια, φως, νερό τηλέφωνο. Μασίνα κλπ. Ψάρευε συστηματικά àαντάλλασσε τα ψάρια του με διάφορα τρόφιμα.

9. Αναδρομία μέσα στην αναδρομία. Το παρελθόν τους: Εκτεταμένη ανάπτυξη. Να βάλω τι γονείς ήταν αυτοί που είχαν βγάλει τ΄ αγόρια τους με αρχαία αθηναϊκά ονόματα, + μάλιστα αντίθετης πολιτικής κατεύθυνσης: Ξενοφώντας, Περικλής. Να τονίσω: κανένας πρωτότοκος.

10. Πολλή συζήτηση μαζί τους για πολλά τρέχοντα, καμιά εξήγηση για «Κουμουσουπουμού». Τα γέλια, γέλια.

11. Μάρτης 2008: θάνατος Φώντα. Κηδεία άπορου, τάφος Κούλουρη. Πήγα. Να έχει κάποιο αξιοσημείωτο κατάλοιπο; Να βάλω πώς ειδοποιήθηκε Κλικλής.

12. Κλικλής: μετακόμισε παράγκα Φώντα, μόνο καταχείμωνο Μητσαίων. Χάρισε σε κάποιον τη βάρκα. Μουσικές αρπαχτές + στο νησί. Πυκνότερες οι επισκέψεις μας/μου εκεί.

13. Καλοκαίρι 2011: Θάνατος Κλικλή. Ίδια κηδεία, τάφος.

14. Συγχρονία. «Κουμουσουπουμού» / Κ.Μ.Σ.Π.Μ αν + ξέρω σημασία (φυσικά) να μη το γράψω. Ανεξήγητο μέχρι τέλους. Να ζητήσω ιδέες από αναγνώστες/ώστριες;

Info
Ο Δημήτρης Φύσσας γεννήθηκε το 1956 στην Αθήνα. Είναι πτυχιούχος νεοελληνικής φιλολογίας και πολιτικών επιστημών. Πέρασε από τα κόμματα της Αριστεράς, εργάστηκε σ' ένα εργοστάσιο και σε δύο βιβλιοπωλεία, έγραψε λήμματα σε εγκυκλοπαίδειες, αρθρογράφησε σε ποικίλα έντυπα, δίδαξε το μάθημα της έκθεσης σε φροντιστήρια άλλων και σε δικά του. Σήμερα ασχολείται με ιδιαίτερα μαθήματα Γλώσσας-Λογοτεχνίας, εταιρική, και πολιτική επικοινωνία/κειμενογραφία, επιμέλεια κειμένων, λεξικογραφία, βιβλιοπαρουσίαση, αθηναιογραφία. Συνεργάζεται με τις εφημερίδες "Athens Voice" και "Athens Review of Books". Τελευταίο του βιβλίο, το μυθιστόρημα «Μουσείο λαογραφίας» (εκδ. Εστία).   

ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ