Your Authentic News

Ο Ευθύμης είναι ταλαντούχος μαρμαροτεχνίτης, πρώτος ξάδερφός μου και έχει φιλικές σχέσεις με τους περισσότερους εργαζόμενους της διαδικτυακής μας εφημερίδας.

Πριν λίγες μέρες επικοινώνησε μαζί μου και μου ζήτησε να δημοσιεύσουμε στο επόμενο μας τεύχος ένα κείμενο του. Η έκπληξη μου μεγάλωσε όταν διάβασα το κειμενάκι του στο οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ καταγγέλλει ότι εδώ και περίπου ένα χρόνο βρίσκεται υπό καθεστώς κρατικής παρακολούθησης… Τα υπόλοιπα θα τ’ αφήσω να σας τα διηγηθεί ο ίδιος.

Εγώ, απ’ την πλευρά μου, θα ήθελα απλά να εκφράσω την χαρά μου που η περιπέτεια της υγείας του είχε αίσιο τέλος και είναι πάλι κοντά μας γερός.

Πέτρος Καρατζόπουλος

Αρχισυντάκτης AUTHENTIC NEWS

***

Στην αγκαλιά του Μεγάλου Αδελφού

Του Ευθύμη Ευγενίδη

Απαιτείται δικαστική εντολή για να ξεκινήσει η παρακολούθηση ενός πολίτη από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες; Με ποια κριτήρια επιλέγεται ο στόχος παρακολούθησης; Πρέπει να υπάρχουν αξιόπιστες ενδείξεις ότι διέπραξε ή ότι σκοπεύει να διαπράξει μια εγκληματική πράξη ή απλά η υπαγωγή του σε μια πολιτική ή θρησκευτική ομάδα μπορεί να είναι αρκετή για να βρεθεί κάτω από το αδιάκριτο βλέμμα του Μεγάλου Αδερφού;

Αυτές είναι μόνο κάποιες από τις ερωτήσεις που αν και καμιά φορά περνούσαν από το μυαλό μου ποτέ δεν μπορώ να πω ότι με απασχόλησαν πραγματικά μέχρι την στιγμή που αναπάντεχα έγινα αντικείμενο παρακολούθησης.

Τώρα το πώς έφτασα σε αυτό το σημείο είναι μια ενδιαφέρουσα ιστορία την οποία σκοπεύω να την μοιραστώ μαζί σας:

Ο κύριος με τ’ άσπρα ρούχα μου ξεκαθάρισε ότι είχα οχτώ με δώδεκα μήνες ζωής, στη καλύτερη περίπτωση.

Η βία της ασθένειας που με βασάνιζε γινόταν μέρα με την μέρα όλο και πιο έντονη. Έχανα συνεχώς κιλά και βασανιζόμουν από έντονους πόνους σε ολόκληρο το σώμα μου.

Μια από αυτές τις μέρες εμφανίστηκε στη ζωή μου η Νέμι. Χτύπησε την πόρτα, με ενημέρωσε ότι εργάζεται για λογαριασμό της Greenpeace, μου παρουσίασε περιληπτικά το έργο της οργάνωσης και με ρώτησε εάν ήθελα να υποστηρίξω το έργο της οργάνωσης με μια μικρή μηνιαία συνδρομή. Εγώ δέχθηκα και αυτή έγινε μια καλή φίλη που με συντρόφευσε τους επόμενους οχτώ μήνες μέχρι που μια μέρα, έτσι ξαφνικά όπως ήρθε έτσι ξαφνικά έφυγε χωρίς να μου δώσει καμία εξήγηση.

Λίγες μέρες μετά το φευγιό της είχα μια απρόσμενη επίσκεψη… Δύο άντρες της ασφάλειας ήθελαν να μου κάνουν κάποιες ερωτήσεις σχετικά με την Νέμι…

Με ρώτησαν εάν είχαμε ερωτική σχέση, εάν πήγα ποτέ στο σπίτι της, εάν είχα γνωρίσει τους γονείς της ή κάποιον γνωστό της, εάν παρατήρησα κάτι το ασυνήθιστο στην συμπεριφορά της και εάν μου είχε ποτέ μιλήσει για το παρελθόν της.

Σε όλες τους της ερωτήσεις απάντησα αρνητικά. Η Νέμι ήταν ένας γρίφος. Όσες φορές προσπάθησα να μάθω κάτι παραπάνω γι’ αυτήν κατευθείαν κομψά και όμορφα μου το έκοβε. Δεν μου άρεσε καθόλου βέβαια αυτό αλλά μου άρεσε η παρέα της και έτσι συμβιβάστηκα με την επιθυμία της.

Την άλλη μέρα με ξαναεπισκέφτηκαν και μου έκαναν κάποιες ερωτήσεις που μόνο αστείες μπορώ να τις χαρακτηρίσω. Ήθελαν να μάθουν εάν την είχα δει ποτέ να κοιμάται, να τρώει ή να πίνει…

Αφού συγκράτησα ένα γελάκι, συγκρότησα τη σκέψη μου και διαπίστωσα ότι δεν μου ερχόταν κάποια στιγμή που να την θυμάμαι να τρώει ή να πίνει. Βέβαια αυτό δεν είναι παράλογο καθώς δεν συγκατοικούσαμε, απλώς ερχόταν δύο τρείς φορές την βδομάδα για λίγο. Ε, αυτές τις φορές που με επισκεπτόταν δεν ήθελε να φάει ή να πιει κάτι. Όσον αφορά τον ύπνο ποτέ δεν κοιμήθηκε σε μένα οπότε και εδώ απάντησα αρνητικά.

Όμως τα παράξενα μ' αυτήν την επίσκεψη δεν τελείωσαν εδώ… Λίγο πριν φύγουν ο ένας από τους δύο πήρε στα χέρια του το Μονόγραμμα του Ελύτη που το είχα πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού και αφού το ξεφύλλισε για λίγο άρχισε ν΄απαγγέλλει : 

Επειδή το αδοκίμαστο και το απ’ αλλού φερμένο 
Δεν τ’ αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ ακούς 
Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου 

Να μιλώ για σένα και για μένα

Αφού τελείωσε την απαγγελία, μου είπε για ακόμη μια φορά ότι δεν εκκρεμεί ένταλμα σύλληψης για την Νέμι αλλά ότι για την δική της ασφάλεια πρέπει να βρεθεί το συντομότερο δυνατόν και αν έχω κάποιο στοιχείο που μπορεί να τους οδηγήσει σ' εκείνη να τους το δώσω. Τους εξήγησα ότι και εγώ την αναζητώ και ότι δυστυχώς δεν μπορώ να τους βοηθήσω. Φύγανε και μ' άφησαν πραγματικά σαστισμένο. 

Από τότε έχει περάσει ένας χρόνος. Είμαι απόλυτα υγιής και δεν νομίζω ότι χρειάζεται να διευκρινίσω ότι έχω υποβάλει μήνυση εναντίον εκείνου του γιατρού που έκανε την τόσο λανθασμένη διάγνωση. Ωστόσο, δυστυχώς άλλοτε διακριτικά και άλλοτε αδιάκριτα παρακολουθούμαι… Έχω βάσιμες υποψίες ότι ο προσωπικός μου υπολογιστής δεν είναι και τόσο προσωπικός όπως επίσης και ότι οι προσωπικές μου συνομιλίες στο κινητό δεν είναι και τόσο προσωπικές…

Αποφάσισα να δημοσιεύσω την ιστορία μου θέλοντας να ευαισθητοποιήσω τον κόσμο πάνω στο θέμα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων και να εγείρω ερωτήματα σχετικά με τα όρια και την νομιμότητα της κρατικής παρακολούθησης.

Όσον αφορά την Νέμι για να καλύψω και την περιέργειά σας δυστυχώς δεν την έχω ξαναδεί. Μονάχα πολλές φορές την έχω δει στα όνειρα μου:

INFO

***
ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ
Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση edit@bookpress.gr. Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 20 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν γλωσσική επιμέλεια.