Πέθανε, πριν από λίγες ώρες, μια από τις σημαντικότερες μορφές της σύγχρονης θεατρικής γραφής, η Λούλα Αναγνωστάκη.
Γεννημένη το 1928, αδελφή του Μανόλη Αναγνωστάκη, σύζυγος του Γιώργου Χειμωνά, μητέρα του Θανάση Χειμωνά, εμφανίστηκε στο θέατρο το 1965 με την Τριλογία της Πόλης («Η διανυκτέρευση», «Η πόλη», «Η παρέλαση»), στο Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν. Τελευταία της παράσταση, το 2003: «Σ’ εσάς που με ακούτε», από τη Νέα Σκηνή, σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή.
Τα περίπου 40 χρόνια της ενεργού παρουσίας της στο θέατρο, η Λούλα Αναγνωστάκη ανέβασε πολλές παραστάσεις σε διάφορα θέατρα, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, με τα πιο ξεχωριστά ονόματα του θεάτρου, είτε ηθοποιούς είτε σκηνοθέτες. Τα έργα της, σχεδόν σε όλο τους το εύρος, αφορούσαν κυρίως την ταυτότητα του Νεοέλληνα, όπως εκείνη διαμορφωνόταν από τις μεγάλες ιστορικές μεταβολές των τελευταίων δεκαετιών. Η Λούλα Αναγνωστάκη εξερεύνησε εις βάθος τα κοινά, συλλογικά τραύματα του Νεοέλληνα: την ενοχή, την ήττα, τη μοναξιά, όλα οικεία δείγματα των μεταπολεμικών λογοτεχνικών γενεών.
