Εργαστήριο πεζού λόγου με τον Κ.Β. Κατσουλάρη

Περιγραφή του Εργαστηρίου

Σε αυτό το Εργαστήριο, μέσα από ασκήσεις, αναγνώσεις, επισημάνσεις, αλλά και μέσα από τη δημιουργική ανάδραση μεταξύ μαθητών και δασκάλου, θα απαντήσουμε, με πρακτικό τρόπο, σε ποικίλα ερωτήματα.

Κάποια από αυτά θα είναι «τεχνικής» φύσεως:

• Τι ή ποιος «μιλάει» ή «βλέπει» μέσα σε ένα πεζογραφικό έργο;
• Πότε μια «ιδέα» μπορεί να δώσει μια καλή ιστορία και πότε είναι ιδέα μας;
• Πότε ολοκληρώνεται μια ιστορία και πότε απλώς… σταματάει;
• Πρέπει πάντα να «δείχνεις και να μην λες» (show, don't tell) ή μπορείς εξίσου καλά να «λες χωρίς να δείχνεις»;
• Πότε ένας «χαρακτήρας» έχει χαρακτήρα και τι τον χρειαζόμαστε;

… ενώ άλλα θα είναι «γενικής» φύσεως:

• Τι είναι το «καλό γράψιμο» και γιατί δεν είναι «σχετικό»;
• Γιατί δεν μπορούμε να αναπτύξουμε σε έκταση ένα διήγημα ενώ έχουμε «τόσες ιδέες στο μυαλό μας»;
• Πόσο απαραίτητο είναι ο πεζογράφος να είναι «καλός άνθρωπος»;
• Ποιος είναι ο ρόλος της… βλακείας στην παραγωγή καλής πεζογραφίας;

Στη διάρκεια των σχεδόν τριών μηνών που διαρκεί ο πρώτος κύκλος του Εργαστηρίου, κάθε μαθητής* θα συμμετέχει με πέντε ολοκληρωμένα διηγήματα (ένα σε κάθε δεύτερη συνάντηση), έκτασης από 300-500 λέξεις στην αρχή έως και 1500-2000 προς το τέλος, καθένα από τα οποία θα αποσκοπεί στην «απορρόφηση» συγκεκριμένης αφηγηματικής τεχνικής ή εκφραστικού ύφους. Στο ίδιο διάστημα, θα του ζητηθεί να μελετήσει και να παρουσιάσει στην ομάδα ένα λογοτεχνικό κείμενο (διήγημα ή νουβέλα, από επιλεγμένα κείμενα) ή, εναλλακτικά, να παρουσιάσει τα αποτελέσματα της έρευνάς του σε σχέση με εμβληματικό κοινωνικό γεγονός (θα δοθεί κατάλογος σχετικών θεμάτων). Σε όλες τις συναντήσεις, οι μαθητές, που διαβάζουν τα διηγήματα των συμμαθητών τους ήδη από το σπίτι, συνεισφέρουν στη συζήτηση με βάση συγκεκριμένο πλαίσιο ανάλυσης.

Γενικότερα: Θα μελετήσουμε διαφορετικά στιλ, θα δοκιμάσουμε τεχνοτροπίες· θα δώσουμε έμφαση στη σχέση της ιστορίας μας με την Ιστορία, με τη λογοτεχνία ή την κοινωνία, με τα ποικίλα «ερεθίσματα» που μας περιβάλλουν. Θα δούμε πώς η επιλογή μιας «φόρμας» μπορεί να καθορίσει το «περιεχόμενο» ενός λογοτεχνικού έργου και πώς, αντίστροφα, ένα συγκεκριμένο «περιεχόμενο» έλκει τη δική του «φόρμα». Πάντοτε έχοντας επίγνωση ότι η συγγραφή λογοτεχνίας είναι αγώνας μεγάλων αποστάσεων, άσκηση επιμονής και υπομονής, έκφραση πίστης στη δύναμη των λέξεων και αγάπης για τους ανθρώπους.

* Η Αίτηση Συμμετοχής στο Εργαστήριο πρέπει να περιλαμβάνει αναλυτικό βιογραφικό σημείωμα συνοδευόμενο από ευσύνοπτο δείγμα γραφής. Η τελική επιλογή των μαθητών θα γίνει κατόπιν προσωπικής συνέντευξης.

Συνάντηση γνωριμίας: Τετάρτη 27 Σεπτεμβρίου 2017, 19.00

Κ.Β. ΚΑΤΣΟΥΛΑΡΗΣ

Ο Κ.Β. Κατσουλάρης σπούδασε οικονομικά στην Αθήνα, κινηματογράφο στο Παρίσι και λογοτεχνία στη Θεσσαλονίκη. Έχει εκδώσει επτά βιβλία πεζογραφίας κι έχει συμμετάσχει με διηγήματά του σε συλλογικές εκδόσεις, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το τελευταίο του βιβλίο, η συλλογή διηγημάτων Νυχτερινό ρεύμα (εκδ. Πόλις, 2015), τιμήθηκε με το βραβείο του «Αναγνώστη» και με το βραβείο του Ιδρύματος Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών. Για περισσότερα από δέκα χρόνια συντονίζει Εργαστήρια Δημιουργικής Γραφής ή Ανάγνωσης (μεταξύ άλλων, στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, στο Αμερικανικό Κολλέγιο της Ελλάδας, στις Εκδόσεις Πατάκη, στις Εκδόσεις Μεταίχμιο, στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο). Από τις εκδόσεις Κέδρος κυκλοφορεί η συλλογή διηγημάτων Μαθαίνοντας ποδήλατο, με διηγήματα μαθητών του, αρκετοί από τους οποίους έχουν εκδώσει και προσωπική δουλειά τους. Μεταφράζει, αρθρογραφεί κι εργάζεται ως σύμβουλος κινηματογραφικών σεναρίων. Συνίδρυσε και διευθύνει τη διαδικτυακή πύλη για το βιβλίο www.bookpress.gr.

Περισσότερα για τον συγγραφέα, εδώ: http://www.biblionet.gr/author/746

«Μου αρέσει να σκέφτομαι τη λογοτεχνία σαν μαγική σφαίρα μέσα στην οποία μπορούμε να δούμε το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, να ζήσουμε ή να επινοήσουμε χιλιάδες ζωές σε κόσμους που μοιάζουν με τον δικό μας. Μου αρέσει, επίσης, να σκέφτομαι πως μπαίνοντας μέσα σε αυτή την κοινή για όλους μας σφαίρα, ο καθένας με το δικό του σακί από επιθυμίες, στοχασμούς, προκαταλήψεις, οράματα ή ψευδαισθήσεις, δημιουργούμε τελικά έναν δικό μας, προσωπικό αναγνωστικό και συγγραφικό κόσμο. Στο στερέωμα αυτού του κόσμου αχνοφέγγει ένα λευκό άστρο».