Ο θεσμός της Έκθεσης Παιδικού και Εφηβικού βιβλίου φτιάχνει νέους αναγνώστες – υπάρχει όμως δουλειά να γίνει και μετά από την απομάκρυνση εκ του ταμείου.
Της Ελένης Κορόβηλα
Τέσσερις μέρες, χιλιάδες τίτλοι βιβλίων, περισσότεροι από εκατό εκδότες, δεκάδες συγγραφείς και εικονογράφοι. Άνθρωποι παθιασμένοι, με αγάπη για το βιβλίο και τα παιδιά
, παράλληλες εκδηλώσεις, μία τιμώμενη χώρα, η Γαλλία, και όλα αυτά επενδυμένα με πολλά χρώματα και πολλά χαμόγελα για έναν καλό σκοπό: να κερδηθεί το στοίχημα, να μυηθεί στη χαρά της ανάγνωσης το πιο ελπιδοφόρο κομμάτι της κοινωνίας, τα παιδιά.
Τα εγκαίνια της Έκθεσης έκανε φέτος η πρόεδρος του Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας, κυρία Νίκη Γουλανδρή, πρέσβειρα καλής θελήσεως 2010 για το παιδικό βιβλίο, επισημαίνοντας «το αίτημα των καιρών για περισσότερη φιλαναγνωσία».
Τι χαρακτήρισε την 3η έκθεση παιδικού και εφηβικού βιβλίου, που ολοκληρώθηκε το απόγευμα της Δευτέρας; Πέρα από το περίπτερο της πρεσβείας της Γαλλίας, τους ανθρώπους του Γαλλικού Ινστιτούτου, το περίπτερο της FNAC, την ψυχή της έκθεσης Κατρίν Βελισσάρη, διευθύντρια του ΕΚΕΒΙ, τους εκδότες, τους συγγραφείς, τους εργαζόμενους στο βιβλίο που ξέρουν να μιλούν με τα παιδιά, το στίγμα το έδωσαν τα ίδια τα παιδιά. Και το στίγμα αυτό έδινε ελπίδα, άφηνε όμως και πολλά ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουν το βιβλίο και τη διαδιακασία της ανάγνωσης πολλά από αυτά τα παιδιά - κυρίως τα μεγαλύτερα.
Από την άλλη, ο νέος υπουργός Πολιτισμού Παύλος Γερουλάνος δεν έκοψε κορδέλες, ως είθισται, "έκοψε" ωστόσο κίνηση καθώς το μεσημέρι της Κυριακής, χωρίς κάμερες και ταρατατζούμ, περιηγήθηκε από περίπτερο σε περίπτερο αφιερώνοντας ασυνήθιστα πολύ χρόνο σε ενημερωτικές συζητήσεις με εκδότες και ανθρώπους του χώρου.
Θετικός ο απολογισμός; Ναι, αλλά υπάρχουν και ζητούμενα. Ένα από αυτά είναι η ανάγκη για περισσότερη ενημέρωση και παράλληλες εκδηλώσεις για τους έφηβους, οι οποίοι συχνά περιφέρονταν αμήχανα μες στην παιδική πολυχρωμία.
Οι εξαιρέσεις που θα θέλαμε να γίνουν κανόνας:
- Ο ντροπαλός έφηβος που κάτι γράφει κι ο ίδιος και μας πλησιάζει με ένα κοκκίνισμα στα μάγουλα για να ρωτήσει πού μπορεί να βρίσκει την εφημερίδα στην Κηφισιά… «θα σας στείλω κάτι στο ιμέηλ», ψιθυρίζει.
- Τα παιδιά από το σχολείο των Εξαρχείων που έρχονται διαβασμένα, που ξέρουν την εφημερίδα μας, που έχουν ιδέες και προτάσεις, που δηλώνουν πως έχουν ανάγκη από σελίδες που να απευθύνονται στα ίδια για να τους προτείνουν τι αξίζει να διαβάσουν. Που λένε πως η καλύτερη ώρα είναι όταν ο δάσκαλός τους τούς ζητά να γράψουν ελεύθερα μέσα στην τάξη για πράγματα που είναι μόνο στη φαντασία τους…
- Η προσπάθεια των καθηγητών των σχολείων της Ανατολικής Αττικής και ο λογοτεχνικός διαγωνισμός τους
- Τα παιδιά από τη Μάνδρα που δεν μπόρεσαν να έρθουν στο Μαρούσι αλλά ζήτησαν να τους ηχογραφήσει κάποιος όσα θα λέγονταν στην εκδήλωση για τα βήματα της συγγραφής
Από την άλλη, εμείς στην Book Press, πήραμε το βάπτισμα του πυρός, συμμετέχοντας για πρώτη φορά σε Έκθεση, κι ερχόμενοι σε άμεση επαφή με ένα κοινό με το οποίο δεν είχαμε μέχρι σήμερα πολλές ευκαιρίες να ανταλλάξουμε εμπειρίες και εντυπώσεις. Περίπου δέκα χιλιάδες φύλλα μας μοιράστηκαν τις τέσσερις μέρες της Έκθεσης, το μάτι μας χόρτασε ανθρώπους με την εφημερίδα μας στα χέρια τους, να την ξεφυλλίζουν, να τη διερευνούν, να ζητούν από εμάς εξηγήσεις και πληροφορίες. Κι αυτό δεν μετριέται με χρήματα και χρόνο. Ραντεβού, λοιπόν, το 2011.
