Ζητείται τραπεζίτης… βιβλιόφιλος!

ως αντίδραση από την τράπεζά της δεν έλαβε παρά τη χαλαρή παρατήρηση «Όσο για το δάνειό σας με επιτόκιο 8%, μην σας απασχολεί καθόλου!» και από τον βασικό της μέτοχο ένα καλοπροαίρετο «Πάνω απ’ όλα, συνεχίστε έτσι!», ή κάτι τέτοιο σε αυτό το πνεύμα, έχοντας υπόψη του ότι η εν λόγω εφημερίδα έχει συνεχώς ζημίες από το 1992.

Τέτοια πράγματα συμβαίνουν, αλλά όχι στη Γαλλία, μην ανησυχείτε. Συμβαίνουν στην απέναντι όχθη. Πρόκειται για την περιπέτεια που έχει την ευτυχία να ζει η London review of books (LRB), λογοτεχνική, πολιτιστική και πολιτική επιθεώρηση με αριστερό προσανατολισμό, η οποία γεννήθηκε πριν από 30 χρόνια κατά τη διάρεια μιας μακράς και ιστορικής απεργίας στους Τάιμς, γαλουχημένη στην αγκαλιά του New York Review of Books, μέχρι να ανοίξει τα δικά της φτερά το 1981, με έδρα την Αγγλία όπως το δηλώνει και το όνομά της, διοικούμενη ωστόσο από το Ίδρυμα της οικογένειας Γουώλμερς στην Νέα Υόρκη. Η LRB εκδίδεται δύο φορές το μήνα και έχει τιράζ 50.000 αντίτυπα στην τιμή των 3,20 λιρών (περίπου 4 ευρώ). Είναι διάσημη για τις μακροσκελείς και εμπεριστατωμένες κριτικές της, για τον συνεπή αντιαμερικανισμό και αντισιωνισμό της καθώς και για την πρωτοτυπία των μικρών αγγελιών που φιλοξενεί. Όπως, για παράδειγμα, η προσφορά για συγκατοίκηση στο τελευταίο τεύχος, στην οποία απορρίπτεται εξαρχής «κάθε απερίσκεπτος μεταστρουκτουραλιστής». Ή ακόμη, η αγγελία την οποία μετέφερε στην στήλη του στους Κυριακάτικους Τάιμς ο Ρίτσαρντ Μπρουκς: 

"Την 1η Ιανουαρίου ο σύζυγός μου με πληροφόρησε ότι εφεξής θα περνά τις Τετάρτες με την ερωμένη του. Το ενδεχόμενο διαζυγίου αποκλείεται δεδομένης της αδυνατότητας χωρισμού των βιβλιοθηκών μας. Συγγραφέας, άνω των 65, διαθέτουσα κάρτα απεριορίστων διαδρομών στα τρένα, ακόμη όμορφη, αναζητά ψυχαγωγία"».

Σημερινή (27/01/10) ανάρτηση στο μπλογκ του Γάλλου δημοσιογράφου Πιέρ Ασσουλίν Η Δημοκρατία των βιβλίων – La Republique des livres. http://passouline.blog.lemonde.fr/