Στην τελετή έναρξης του 14ου Διεθνούς Πανθεσσαλικού Φεστιβάλ Ποίησης απονεμήθηκε εξ ημισείας το φετινό Βραβείο «Θράκα» στη Σταυρούλα Μπάκα (δεξιά) και στην Παρασκευή Σιαμήτρου (αριστερά).
Επιμέλεια: Book Press
Στο πλαίσιο της επίσημης έναρξης του Διεθνούς Πανθεσσαλικού Φεστιβάλ Ποίησης, που πραγματοποιήθηκε στο Διαχρονικό Μουσείο Λάρισας, ανακοινώθηκαν οι αποδέκτες του φετινού Βραβείου «Θράκα».
Το βραβείο απονεμήθηκε εξ ημισείας σε δύο ποιήτριες: στη Σταυρούλα Μπάκα, για την ποιητική συλλογή Κουζίνα ρωμανέσκα. Εντόσθια και αγκινάρες, και στην Παρασκευή Σιαμήτρου, για τη συλλογή Δωροφάγος.
Η κριτική επιτροπή, την οποία αποτελούσαν ο εκδότης και ποιητής των Εκδόσεων Θράκα Θάνος Γώγος και η ποιήτρια και επιμελήτρια Ευσταθία Π., επέλεξε τις δύο ποιήτριες μεταξύ των υποψηφίων του φετινού διαγωνισμού. Το βραβείο απένειμε ο ποιητής και μεταφραστής Σωτήρης Παστάκας.
Το Βραβείο «Θράκα» απονέμεται κάθε χρόνο για την καλύτερη ανέκδοτη ποιητική συλλογή δημιουργού που δεν έχει προηγούμενη εκδοτική παρουσία. Οι δύο βραβευμένες συλλογές πρόκειται να κυκλοφορήσουν από τις εκδόσεις Θράκα, εγκαινιάζοντας έτσι την εκδοτική τους διαδρομή.
Λίγα λόγια για την Παρασκευή Σιαμήτρου
Η Παρασκευή Σιαμήτρου γεννήθηκε τον Φεβρουάριο 1998 στην Αθήνα. Σπούδασε Ψυχολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και MSc στην Παγκόσμια Υγεία στην Κοπεγχάγη, όπου διαμένει. Έχει δημοσιευτεί σε επιστημονικά περιοδικά και είναι μέλος του The Copenhagen Decolonization Collective. Γράφει από την παιδική της ηλικία, αντλώντας έμπνευση από βιώματα και θεωρία, προσεγγιζοντας την γραφή με μαγικό ρεαλισμό.
Κλέβω ένα καλοκαίρι από την χρονομηχανή.
Καθόμουν στο ασβεστωμένο πεζούλι, με το βιβλίο μου.
Ένα φίδι σύρθηκε κάτω από τα πόδια μου.
Στάθηκα ακίνητη και έπειτα έτρεξα στην γιαγιά.
Σαν να είδες φάντασμα είσαι.
Πάμε στο κατωι να πάρουμε λάδι.
Όσο βημάτιζες, έλεγες πράγματα.
Έλεγες πως εγώ έχω τα δώρα μου, αλλά και τα δώρα μου έχουν εμένα.
Έσταζε το χωνί με το χρυσαφένιο υγρό.
Δεν είσαι από χώμα λες,
είσαι άπλετη σαν το βουνό
όταν πάρεις τα δώρα για την νέα ζωή, θα ψάξεις τρόπους να αναλογιστείς με τα δώρα, ίσως να επιστρέψεις,
να δώσεις πρόσβαση σε αυτά.
Η γιαγιά είναι ένας σεμεδένιος Προμηθέας,
ειμαι αρκετά σίγουρη
Τι μπορεί να είναι τόσο σημαντικό στις οικοσκευές;
το στόμιο από το λάδι ανοίγει και ξεχύνεται παντού
η γιαγιά θυμώνει πολύ
μια χρυσή γλώσσα υπάρχει στο πάτωμα
και θέλω να είναι δικιά μου
Λίγα λόγια για τη Σταυρούλα Μπάκα
Η Σταυρούλα Μπάκα γεννήθηκε (1981) και μεγάλωσε στην Καλαμάτα. Σπούδασε οικονομικά στο Μάντσεστερ της Αγγλίας και στο Μπόχουμ της Γερμανίας. Βιοπορίζεται διδάσκοντας. Τα τελευταία χρόνια την απασχολεί έντονα η συμβιωτική της σχέση με ένα Γιασεμί, μια Αλκυόνη και ένα Λιοντάρι. Μαγειρεύει καθημερινά. Άλλοτε από αγάπη κι άλλοτε από ανάγκη. Η Κουζίνα Ρωμανέσκα. Εντόσθια και αγκινάρες είναι η πρώτη της ποιητική συλλογή. Τα ποιήματα με τίτλο «Cinara Cardunculus» και «Επιστρέφοντας» φιλοξενήθηκαν στο ημερολογιακό φύλλο «η αγκινάρα» τον Ιούλιο του 2025 και τον Μάρτη του 2026 αντίστοιχα. Τα ποιήματα «Μαστός» και «Θάλασσα από αγκινάρες» φιλοξενούνται στη βιβλιοθήκη πολυμεσικών ποιητικών έργων media poetry σε μορφή βίντεο-ποιήματος.
Κουζίνα Ρωμανέσκα
Μαγειρεύω
Μαγειρεύω
με ό,τι περίσσεψε
απ' το μεγάλο φαγοπότι
Μαγειρεύω εντόσθια
και αγκινάρες
Μαγειρεύω συνεχώς
κι αδιαλείπτως
Να ταΐσω το αύριο
Πεινασμένο το αύριο,
με το που γευτεί
οξυγόνο,
ζητάει ύλη για κάψιμο
Μαγειρεύω ό,τι πιο δύσκολο
κι ό,τι πιο εύκολο
Να στομώσω το αύριο
Να μωρώσω το αύριο
Φαίνεται τόσο αδύναμο,
έτσι που μόλις ξεπρόβαλε
Με κοιτά μα δε με βλέπει
Μοναχά με λιγουρεύεται
Κι εγώ το ταΐζω
Μαγειρεύω με ό,τι περίσσεψε
και θα μαγειρεύω
Μέχρι να σταματήσω
να ακούω το κλάμα του
Και θα μαγειρεύω,
γιατί έχω στήθος και νιώθει την πείνα των άλλων
Σκοτώνω την ομορφιά
την ξεπλένω απ' τη
θανατερή ασχήμια
τη στολίζω με μπαχαρικά
και την εγχυτρίζω
Ύστερα τη σερβίρω
σε ακόλαστες ψυχές
απονήρευτες
Να χορτάσουν την πείνα τους
Μα δε χορταίνουν
Πιο πολύ η όρεξη ανοίγει
Αγκινάρες κι εντόσθια
λάδι και γάλα
αυγά και σπέρμα
Κουζίνα πανάρχαιη
Κουζίνα Ρωμανέσκα
