Πέθανε ο ζωγράφος και ποιητής Χρήστος Μαρκίδης, σε ηλικία 72 ετών

Την τελευταία του πνοή άφησε σε ηλικία 72 ετών ο ζωγράφος και ποιητής Χρήστος Μαρκίδης.

Λίγα λόγια για τον Χρήστο Μαρκίδη

Ο Χρήστος Μαρκίδης γεννήθηκε στη Δράμα το 1954. Σπούδασε Ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1974-1979). Στη συνέχεια έζησε και εργάστηκε για ένα διάστημα στο Παρίσι. Την περίοδο 1985-1988 ήταν υπότροφος του Ι.Κ.Υ. για την εκπόνηση συγκεκριμένου καλλιτεχνικού έργου στην Ελλάδα.

Παρουσίασε τη δουλειά του σε δεκαπέντε ατομικές εκθέσεις, ενώ συμμετείχε σε περισσότερες από εβδομήντα ομαδικές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Φιλοτέχνησε χαλκογραφίες στο Κέντρο Χαρακτικής Αθηνών, λιθογραφίες στο ΠεριΤεχνών και την Artigraf, εξώφυλλα, προμετωπίδες και corpus περιοδικών και βιβλίων, εξώφυλλα CD, θεατρικά προγράμματα, διακριτικά σήματα εταιρειών, ετικέτες οίνων. Δίδαξε ως καθηγητής Ελεύθερο Σχέδιο και Χρώμα στο Vakalo Art & Design College (1987-2013)

Παράλληλα κυκλοφόρησαν οι συλλογές ποιημάτων του Μονόζυγο – Τέσσερα σχεδιάσματα, Διάττων, 1999 (εκτός εμπορίου), Έως, Διάττων, 2001 (εκτός εμπορίου), Άτια στο σκοτεινό νερό, Εκδόσεις του Φοίνικα, 2003 (εκτός εμπορίου), Κιννάβαρι, Άγρα, 2009, Δράκων κατήλθες, Τυπωθήτω-Λάλον Ύδωρ, 2013, Έρεβος η το άλλο φως, Εκδόσεις του Φοίνικα, 2020 και τα δοκιμιακά του πεζογραφήματα, Κατάματα, Γαβριηλίδης, 2005, 2014, Αρμός, 2022.

Από ατομική έκθεση του Χρήστου Μαρκίδη

Από τις εκδόσεις Αρμός κυκλοφορούν, επίσης, η συλλογή Ποιήματα 1999-2020 και το λεύκωμα με έργα του Μαρκίδης: Ζωγραφική – σχέδια.

Ο Νάσος Βαγενάς για τον Χρήστο Μαρκίδη

«Αν θέλουμε να προσδιορίσουμε ακριβέστερα την καλλιτεχνική φύση του Χρήστου Μαρκίδη, ο χαρακτηρισμός ζωγράφος δεν θα ήταν επαρκής. Θα ήταν σωστότερο να λέγαμε ότι είναι καλλιτέχνης με την ευρύτερη έννοια του ποιητικού. Διότι το ακριβές στίγμα του είναι η ποιητικότητα. Όσο και αν η ζωγραφική είναι η κύρια δραστηριότητά του, υπάρχει και η άλλη πλευρά του καλλιτεχνικού του νομίσματος: η γραφή.

»Ο τίτλος Κατάματα των κειμένων που συνθέτουν το βιβλίο των δοκιμιακών πεζογραφημάτων του δεν είναι μεταφορικός, όπως θα υπέθετε κανείς, αλλά κυριολεκτικός. Ο Μαρκίδης κοιτάζει πράγματι κατάματα τα πράγματα, βλέποντας σε αυτά εκείνες τις ουσιώδεις λεπτομέρειες, που μόνον ένας ζωγράφος θα μπορούσε να διακρίνει».