Τέσσερις Έλληνες πεζογράφοι των εκδόσεων Βακχικόν μοιράζονται τις ιστορίες τους

Μέσα από τα νέα τους έργα –δύο μυθιστορήματα, μία νουβέλα και μία συλλογή διηγημάτων– τέσσερις Έλληνες πεζογράφοι προσεγγίζουν τη νοσταλγία, την πατριαρχία, το όνειρο και την απογοήτευση, προβληματίζονται για το κοντινό και το μακρινό μέλλον ή συνομιλούν με ανθρώπους του παρελθόντος. Οι ήρωές τους άλλοτε τολμούν να ονειρευτούν και άλλοτε πνίγονται σε μια μονότονη καθημερινότητα, άλλοτε υπερνικούν φόβους και παλεύουν για τα ιδανικά τους και άλλοτε κάνουν λάθη που καταλήγουν μοιραία. Τέσσερις διαφορετικές φωνές καταπιάνονται με τον δικό τους τρόπο με την ανθρώπινη συνθήκη.

Παναγιώτης Γούτας, Η Μελωδία των Αγαλμάτων, μυθιστόρημα

Τι είναι ο «Ερμής ανάδρομος»; Το όνομα ενός μπαρ; Μια αστρολογική συγκυρία που επιφέρει ασυνεννοησίες και μπερδέματα; Ή μήπως η ονομασία ενός λουλουδιού; Κι αν σβηστεί η μία από τις δύο λέξεις και μείνει ακρωτηριασμένος ο θεός, τι μέλλει γενέσθαι με τους θαμώνες του; 

Η ροκ και η τζαζ μουσική, ο Κισλόφσκι, η ψυχανάλυση, η φοιτητική ζωή του ’80 και τα οράματα της Αριστεράς πριν ξεφτίσουν συνθέτουν ένα σπονδυλωτό μυθιστόρημα με επίκεντρο ένα μπαρ της Θεσσαλονίκης, που πια δεν υπάρχει.

Ένα βιβλίο για ανθρώπους που επιστρέφουν στο παρελθόν, όχι από νοσταλγία, αλλά για να το ξορκίσουν.

Οι ζωές τους κινούνται στο ημίφως, μέσα σε καπνούς και αλκοόλ. Αγάλματα με κομμένα μέλη στέκουν ακίνητα και περιμένουν τη στιγμή που κάτι −ή κάποιος− θα τα κινήσει και πάλι.

Ελισάβετ Τζιάτα, Τα γράμματα του Αριστοφάνη, μυθιστόρημα

Έξι χειρόγραφες επιστολές γραμμένες στις αρχές του προηγούμενου αιώνα (1915-1918) αποτυπώνουν την επικοινωνία ενός νεαρού από τη Θάσο με τον μεγάλο του αδελφό και διαχειριστή της πατρικής περιουσίας.

Ο έφηβος Αριστοφάνης καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια να τον πείσει να τον στηρίξει για να πραγματοποιήσει το πιο κρυφό του όνειρο, να γίνει ηθοποιός.

Ο Παύλος, ένας σύγχρονος νέος με τον ίδιο πόθο, θα ανακαλύψει τα γράμματα του Αριστοφάνη και θα συνειδητοποιήσει τι είναι σημαντικό για εκείνον στη ζωή, βρίσκοντας τη δύναμη να διεκδικήσει το δικό του μέλλον. Άραγε, πόσα έχουν αλλάξει γύρω μας τα τελευταία εκατό χρόνια;

Μιχάλης Σκολιανός, Ελευθερία, νουβέλα

Ελευθερία: Μια γυναίκα η οποία είναι πεπεισμένη ότι είναι δυναμική και ανεξάρτητη· μια γυναίκα που ορίζει τη ζωή της όπως η ίδια θέλει – δηλαδή, ελεύθερη.

Είναι, όμως, πράγματι έτσι;

Ένα βιβλίο για τη βαθιά ριζωμένη πατριαρχία σε όλες τις εκφάνσεις της κοινωνίας. Και, κυρίως, για την πατριαρχία που έχει διαβρώσει τις ίδιες τις γυναίκες.

Γιάννης Μπούζας, Αίθουσα φαντασίας, συλλογή διηγημάτων

Σ’ έναν κόσμο αεικίνητο, γιομάτο αντιθέσεις κι υπαρξιακές αναζητήσεις, ενίοτε παράλογο, όπου το παρόν δεν υφίσταται, η ενέργειά μας αναλώνεται στο παρελθόν και το μέλλον. Ζούμε το σήμερα και αναπολούμε το χθες, ή προστρέχουμε στην ενατένιση για να συνθέσουμε τα επερχόμενα.

Στον κλειστό κύκλο των νευρώνων, εκεί που η σκέψη σαν πύρινος στρόβιλος φιλτράρει την εμπειρία, η φαντασία αναπλάθει τον χρόνο, αποκαλύπτει το μυστικό της ύπαρξής μας. Ωστόσο, έχουμε αναρωτηθεί πόσες πραγματικότητες βλέπουμε; Επινοούμε ιστορίες για να ικανοποιήσουμε τις επιθυμίες μας, ή αναζητούμε τη διαφυγή σε άλλους κόσμους; Η συνείδηση ως πιστός σύντροφος μας επιτρέπει να ονειροπολούμε, αλλά ταυτόχρονα μας εμποδίζει να χαθούμε, εκτός κι αν ηθελημένα διαλέξουμε τον δρόμο της σιωπής.

Σε μια αίθουσα προβολής ο θεατής του εγγύς μέλλοντος αγανακτεί με την εικονική πραγματικότητα, το ψυχολογικό πείραμα της ευτυχίας αποτυγχάνει μπρος στα ανθρώπινα πάθη, ένας ναρκομανής μεταμορφώνεται σε δελφίνι, ο βασιλιάς των ζώων άνθρωπος στο απώτερο μέλλον συλλογίζεται τον σκοπό του πλάι στον εξελιγμένο Αρχοντάνθρωπο.

Δεκαπέντε ετερόκλητες ιστορίες ενός παζλ εικόνων που αναζητά τη θέση του στον χώρο και τον χρόνο, αντανακλάσεις ειδώλων που συνθέτουν δύο κόσμους διαφορετικούς. Τον πραγματικό και τον φανταστικό.