Σε άρθρο του στον Guardian, ο Στίβεν Κινγκ (Stephen King) εκφράζει τον θαυμασμό του για τις συγγραφικές ικανότητες της Δάφνης ντι Μοριέ, εστιάζοντας στα σημαντικότερα έργα της, μεταξύ των οποίων βρίσκεται ένα από τα πρώτα έργα της, η «Κούκλα» (μτφρ. Ευαγγελία Κουλιζάκη, εκδ. Στερέωμα).
Επιμέλεια: Book Press
«Χθες το βράδυ ονειρεύτηκα πως πήγα ξανά στο Μάντερλεï»: η πρώτη φράση από το εμβληματικό μυθιστόρημα Ρεβέκκα (μτφρ. Ευμορφία Στεφανοπούλου, εκδ. Καστανιώτη) της Δάφνης ντι Μοριέ έχει στοιχειώσει πολλούς αναγνώστες ιστοριών τρόμου, μεταξύ των οποίων και ο Στίβεν Κινγκ, όπως αποκάλυψε σε πρόσφατο άρθρο του στον Guardian.
Ο Κινγκ στο αφιέρωμά του στη Δάφνη ντι Μοριέ εκθειάζει τις ικανότητες της συγγραφέα να δημιουργεί σασπένς και τρόμο στον αναγνώστη, εστιάζοντας πάντα στα σωστά σημεία. Όσον αφορά στην έναρξη του μυθιστορήματος Ρεβέκκα, ο Κινγκ τη χαρακτηρίζει ως τη σπουδαιότερη εναρκτήρια φράση σε μυθιστόρημα, υπενθυμίζοντας πως την έχει χρησιμοποιήσει και ο ίδιος, ως αναφορά, στην πρώτη σελίδα του Σάκος με κόκαλα (μτφρ. Γεωργία Οικονομοπούλου, εκδ. Κλειδάριθμος). Εξίσου εύστοχη χαρακτηρίζει την έναρξη του διηγήματος «Τα πουλιά» (μτφρ. Άρης Σφακιανάκης, Δημοσθένης Κούρτοβικ, εκδ. Αιγόκαιρως):
«Στις 3 Δεκεμβρίου ο άνεμος άλλαξε κατά τη διάρκεια της νύχτας και ήρθε ο χειμώνας».
Από το κείμενο του Κινγκ δεν λείπει και μια διεξοδική αναφορά στην Κούκλα, που πρόσφατα κυκλοφόρησε στη γλώσσα μας από τις εκδόσεις Στερέωμα, σε μετάφραση Ευαγγελίας Κουλιζάκη:
«Μερικές ιστορίες της έχουν σεξουαλική χροιά. Αυτό συμβαίνει περισσότερο απροκάλυπτα στην Κούκλα, όπου μια γυναίκα ονόματι Ρεβέκκα (η γνωστή Ρεβέκκα; Ποιος μπορεί να πει πως δεν είναι αυτή;) γοητεύει ακόμα έναν από τους ανώνυμους αφηγητές της ντι Μοριέ. (…) Η Ρεβέκκα έχει έναν κρυφό εραστή ονόματι Χούλιο. Ο αφηγητής περιγράφει τον Χούλιο, που μοιάζει να είναι περίπου δεκαέξι ετών, ως εξής: “Το πρόσωπό του ήταν το πιο μοχθηρό πράγμα που έχω δει. Είχε απαλό, σταχτί χρώμα και το στόμα του ήταν μια κατακόκκινη πληγή, αισθησιακό και διεστραμμένο. Η μύτη του ήταν λεπτή… τα μάτια σκληρά, λαμπερά και στενά και περιέργως ακίνητα. Φαινόταν λες και κοίταζε απευθείας μέσα σου – τα μάτια ενός γερακιού”.
»Η ντι Μοριέ δεν λέει ξεκάθαρα πως η Ρεβέκκα έχει σεξουαλική σχέση με τον Χούλιο, αλλά υπονοείται έντονα… και ο αφηγητής φανερά το πιστεύει. Το στοιχείο που κάνει αυτό το γεγονός ιδιαίτερα διεστραμμένο είναι πως ο Χούλιο δεν είναι άνθρωπος (τουλάχιστον, μάλλον όχι), αλλά κούκλα.
»Ορίστε. Αποκάλυψα, τουλάχιστον για αυτή την ιστορία, ένα μυστικό που θα έπρεπε να μοιραστεί πρώτη η ντι Μοριέ, αλλά μόνο και μόνο επειδή ο τίτλος επιτρέπει στον αναγνώστη να το προβλέψει. Γραμμένο το 1928, το διήγημα Η κούκλα θεωρούταν για πολλά χρόνια χαμένο. Εξαιτίας του θέματος, η ντι Μοριέ, τότε μόλις 21 ετών, μπορεί να πείστηκε να το κρατήσει κρυμμένο, για να μην βλάψει τη φήμη της σε μια εποχή που τα σεξουαλικά ζητήματα ήταν καλύτερο να μένουν στην άκρη».
Κλείνοντας το κείμενο, αυτή την «ερωτική επιστολή» προς την «προμήτορά του», ο Βασιλιάς του Τρόμου παρακινεί τους αναγνώστες:
«Ήρθε η ώρα να πιάσετε το χέρι της Δάφνης ντι Μοριέ και να την αφήσετε να σας οδηγήσει στο σκοτάδι. Το ταλέντο της είναι ένα λαμπρό φως, που θα σας καθοδηγήσει. Οι αξιοσημείωτες ιστορίες της σας περιμένουν. Ζηλεύω όσα θα ανακαλύψετε. Και τη δυσφορία που θα νιώσετε».
