Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων: Λογοτεχνικές συναντήσεις και γνήσιο ενδιαφέρον του κοινού

Τα Χανιά γνωρίζουν ήδη θερινές πιένες. Το απόγευμα, την ώρα που βάφουν τα νερά (που έλεγε και ο Θεοτόκης), το λιμάνι γεμίζει από κόσμο, σε σημείο να λες πως περπατάς στην καρδιά του αδιαχώρητου. Στα μαγαζιά δύσκολα βρίσκεις τραπέζι (ούτε καν καρέκλα). Τέλη Ιουνίου και σκέφτεσαι πώς θα είναι τα πράγματα σε ένα μήνα από τώρα. Μέσα σ’ αυτό το καλοκαιρινό πατιρντί, το 3ο Φεστιβάλ Βιβλίου Χανίων έχει τη δική του διακριτή θέση στα πράγματα της πόλης.

Τα πρώτα δείγματα γραφής της φετινής διοργάνωσης είναι άκρως θετικά. Ο κόσμος ενδιαφέρεται, μετέχει στις παρουσιάσεις, θέτει εύστοχες ερωτήσεις, δείχνει να αντιλαμβάνεται πως το Φεστιβάλ είναι πλέον ένας σημαντικός πολιτιστικός θεσμός.

Ο Γκεόργκι Γκοσποντίνοφ είναι ο σταρ του φετινού Φεστιβάλ και όχι άδικα. Ο Βούλγαρος συγγραφέας ήταν από τους αγαπημένους συγγραφείς του ελληνικού κοινού πριν καν πάρει το Booker. Η χθεσινή του παρουσία (26/6) επιβεβαίωσε τη σχέση που έχει αναπτύξει με τους Έλληνες αναγνώστες.. Η κεντρική αίθουσα του θεάτρου Μίκης Θεοδωράκης είχε αρκετό κόσμο. Ο Γκοσποντίνοφ τους αποζημίωσε με ευφυείς ατάκες, απίθανες ιστορίες, πολιτικά σχόλια, αλλά και λογοτεχνικές αναλύσεις που κράτησαν τον κόσμο έως την τελευταία στιγμή.

Η μνήμη, η νοσταλγία, οι σημερινοί λαϊκιστές και οι παλαιοί κομμουνιστές και το Χρονοκαταφύγιό του (μτφρ. Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, εκδ. Ίκαρος) ήταν ορισμένα από τα θέματα που ανέπτυξε. Οσο για το τέλος, δεν σταμάτησε να υπογράφει αντίτυπα. 

Ενδιαφέρουσα ήταν και η συνομιλία που είχαμε με την Κάρα Χόφμαν για το βιβλίο της Οι κράχτες (μτφρ. Παναγιώτης Κεχαγιάς, εκδ. Gutenberg). Το γεγονός ότι η Αμερικανίδα συγγραφέας ζει μεγάλο μέρος του χρόνου στην Αθήνα και μάλιστα στα Εξάρχεια κέντρισε τον κόσμο που παρακολούθησε την παρουσίαση. 

Με γλώσσα απλή και συνάμα συναισθηματική, αλλά και με πηγαία ειλικρίνεια, η Κάρα Χόφμαν διηγήθηκε πώς ήρθε πρώτη φορά στην Αθήνα σε νεαρή ηλικία, πώς έγινε κι αυτή με τη σειρά της κράχτης σε νεαρή ηλικία και πώς αποφάσισε να ξεκινήσει να γράφει δειλά δειλά το μυθιστόρημά της. Η αγάπη προς την Αθήνα, παρά τις χτυπητές αντιθέσεις της, ήταν ένα από τα πράγματα που επιβεβαίωσε σε ερωτήσεις που της τέθηκαν.

Παρακολούθησα επίσης την παρουσίαση της Σοφίας Νικολαίδου με αφορμή το νέο της μυθιστόρημα Δικά μας παιδιά (εκδ. Μεταίχμιο).

Η συγγραφέας Σοφία Νικολαϊδου (αριστερά) με τη δημοσιογράφο Μικέλα Χαρτουλάρη (δεξιά).

Ζωντάνια, σπιρτάδα, κι ένα βιβλίο που αφορά τόσο τους σημερινούς εφήβους και νέους όσο και τους γονείς τους.

«Είναι το διάβασμα απόλαυση για τους νέους; Εξερευνώντας τη θέση του βιβλίου στη ζωή της Gen-Z»

Τέλος, μεγάλο ενδιαφέρον είχε η έρευνα για τις αναγνωστικές συνήθειες της γενιάς Ζ. Πρόκειται για τα προκαταρκτικά αποτελέσματα της έρευνας που διεξήχθη το 2023 από το Τμήμα Επικοινωνίας και Ψηφιακών Μέσων του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας με θέμα το βιβλίο, τις αναγνωστικές συνήθειες και τις συμπεριφορές των νέων που ανήκουν στη γενιά Ζ. Γενικός τίτλος της «Είναι το διάβασμα απόλαυση για τους νέους; Εξερευνώντας τη θέση του βιβλίου στη ζωή της Gen-Z». 

Στα Χανιά τα παρουσίασαν οι Αναστασία Γιαννακοπούλου, επίκουρη καθηγήτρια του Τμήματος Επικοινωνίας και Ψηφιακών Μέσων του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και Γιάννης Αγγέλου, Δρ Επικοινωνίας και ΜΜΕ, επιστημονικός συνεργάτης του Τμήματος Επικοινωνίας και Ψηφιακών Μέσων του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Θα ακολουθήσει αναλυτικό κείμενο. 

Επί του παρόντος, το συνολικό συμπέρασμα για τη δεύτερη ημέρα του Φεστιβάλ είναι άκρως θετικό.