Πέθανε σε ηλικία 88 ετών η συγγραφέας Μαρίνα Καραγάτση.
Επιμέλεια Book Press
Κόρη του Μ. Καραγάτση και της ζωγράφου Νίκης Καραγάτση, η Μαρίνα Καραγάτση γεννημένη στην Αθήνα το 1936 ήταν η μητέρα του σκηνοθέτη και ηθοποιού Δημήτρη Τάρλοου.
Το θέατρο Πορεία, του Δημήτρη Τάρλοου, ανακοίνωσε την είδηση του θανάτου της περιγράφοντας με λίγα λόγια την «αδιαπραγμάτευτη» στάση ζωής της Μαρίνας Καραγάτση και το ελεύθερο πνεύμα της.
«Τώρα που τελείωσα το γράψιμο θα πάω μια στιγμή να πλύνω τα χέρια μου κι έπειτα έρχομαι αμέσως. Να με περιμένετε. Δεν θα αργήσω.»
Μαρίνα
Με μεγάλη θλίψη αποχαιρετούμε την πολυαγαπημένη μας μητέρα, γιαγιά, φίλη, συνεργάτιδα, Μαρίνα Καραγάτση. Η Μαρίνα των στίχων του Οδυσσέα Ελύτη, το ανέμελο κορίτσι με τα μελαγχολικά μάτια στις φωτογραφίες του Ανδρέα Εμπειρίκου, το «Ευχαριστημένο» της Άνδρου, που μεγάλωσε στη σκιά του Μ. Καραγάτση, η γυναίκα που έζησε ελεύθερα τη ζωή της, έφυγε σήμερα το πρωί έχοντας στο πλάι της τις τελευταίες ημέρες της όλη την οικογένειά της.
Η Μαρίνα άφηνε ανεξίτηλη την παρουσία της σε κάθε ομήγυρη με τις πολύτιμες γνώσεις της, τις γλαφυρές διηγήσεις της, το διαπεραστικό βλέμμα της, τον απερίφραστο σχολιασμό της, την αδιαπραγμάτευτη στάση της.
Από σήμερα η Μαρίνα θα αναπαύεται στο «αυλιδάκι» του ουρανού, εκεί που την περιμένουν οι γονείς, η γιαγιά της και η λατρεμένη της Λασκαρώ.
Αντίο Μαρίνα
«Το Ευχαριστημένο»
Το πόσο δύσκολο είναι να ζεις κάτω από τη σκιά ενός σημαντικού πατέρα, που στην περίπτωση της Μαρίνας Καραγάτση επρόκειτο για έναν από τους σημαντικότερους συγγραφείς των καιρών του, τον Μ. Καραγάτση, το καταγράφει η ίδια στο βιβλίο που εξέδωσε το 2008 με τίτλο Το Ευχαριστημένο ή Οι δικοί μου άνθρωποι (εκδ. Άγρα).
Σε αυτό τοποθετεί τον πατέρα της μέσα στο βιβλίο ωσάν να είναι ένας ήρωάς του. Πρόκειται για σπονδυλωτό μυθιστόρημα, το οποίο αποτελείται από τρεις παράλληλους μονολόγους και ένα θεατρικό μονόπρακτο που γράφτηκε σχεδόν 50 χρόνια από το κυρίως μέρος του βιβλίου.
Εκτός του πατέρα της (τον εμφανίζει συχνά εκνευρισμένο από τις συνεχείς αϊπνίες του που τον καταπονούσαν, καθώς και ερωτικά αχαλίνωτο), το βιβλίο της Καραγάτση δίνει φωνή στην Λασκαρώ, την υπηρέτρια του σπιτιού που ουσιαστικά την μεγάλωσε, την πεθερά του Καραγάτση, γιαγιά Μίνα, και στη μητέρα της, τη ζωγράφο Νίκη Καραγάτση (μια μελαγχολική και στωική γυναίκα).
Με τρόπο ανεπιτήδευτο, η Μαρίνα Καραγάταση αναδεικνύει τα μυστικά και τις κόντρες εντός της οικογένειας, ενώ ταυτόχρονα φωτίσει με αφοπλιστική ειλικρίνεια τα αγαπημένα της πρόσωπα. Φυσικά, ο πατέρας της καταλαμβάνει μεγάλο μέρος του βιβλίου, αλλά, όχι, δεν είναι ο μόνος στον οποίο εστιάζει.
Το πολυπρόσωπο μυθιστόρημα της Καραγάτση είναι στην ουσία μια ολόκληρη εποχή που πλέον μάς φαντάζει μακρινή, ωστόσο μέσω της αφήγησής της αποκτάει μυθικά χαρακτηριστικά.
