Ο τιμημένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας Έρνεστ Χέμινγκγουεϊ (Ernest Hemingway), ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς πεζογράφους του 20ου αιώνα, εργάστηκε ως δημοσιογράφος και υπήρξε ανταποκριτής στον Ισπανικό Εμφύλιο και στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο. Ταξίδεψε στο Παρίσι, στην Καραϊβική και στην Κούβα, μέρη που τον ενέπνευσαν να γράψει τα μυθιστορήματά του.
Επιμέλεια: Book Press
Ακολουθούν επτά συγγραφικές συμβουλές του Έρνεστ Χέμινγουεϊ. Ο Χέμινγουεϊ ήταν γνωστός για τη «Θεωρία του Παγόβουνου», η οποία προήγαγε τον μινιμαλισμό στη λογοτεχνική γραφή. Σύμφωνα με τη θεωρεία του, ο συγγραφέας γράφει ξεκάθαρα μόνο όσα αντιστοιχούν στην κορυφή του παγόβουνου, όμως η ιστορία του επεκτείνεται περαιτέρω, έχει βάθος, περιλαμβάνει το υποθαλάσσιο μέρος του παγόβουνου, δηλαδή όσα δεν αναφέρονται ρητώς και είναι κρυφά εκ πρώτοις όψεως.
Γράψτε απλά και ειλικρινά.
«Μερικές φορές, καθώς ξεκινούσα μια ιστορία, πίστευα πως δεν θα μπορούσα να τα καταφέρω. Κοιτούσα τις σκεπές του Παρισιού και σκεφτόμουν: ‘’Μην ανησυχείς. Ανέκαθεν έγραφες, θα γράψεις και τώρα. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να γράψεις μια ειλικρινή πρόταση. Γράψε την πιο ειλικρινή πρόταση που έχεις.’’ Όσες φορές άρχισα γράφοντας περίπλοκα, ανακάλυψα ότι μπορούσα να πετάξω τα διακοσμητικά και τα στολίδια και να ξεκινήσω με την πρώτη ειλικρινή, απλή πρόταση που είχα γράψει».
Η καλύτερη μέθοδος είναι να σταματάτε όταν βρίσκεστε σε ένα καλό σημείο και γνωρίζετε ακριβώς τι θα συμβεί παρακάτω.
Να σταματάς τη δουλειά μιας ημέρας, γνωρίζοντας ακριβώς τι θα γράψεις την επόμενη.
«Η καλύτερη μέθοδος είναι να σταματάτε όταν βρίσκεστε σε ένα καλό σημείο και γνωρίζετε ακριβώς τι θα συμβεί παρακάτω. Αν το εφαρμόσετε αυτό, καθώς γράφετε ένα μυθιστόρημα, δεν θα κολλήσετε ποτέ. Είναι το πιο πολύτιμο πράγμα που μπορώ να σας πω, γι' αυτό προσπαθήστε να το θυμάστε».
Αφήστε κάποιες ιδέες να ωριμάσουν, μην τις σκέφτεστε συνέχεια.
«Έχω μάθει να μην αδειάζω ποτέ το πηγάδι με τα γραπτά μου, αλλά πάντα να σταματώ όσο υπάρχει ακόμα κάτι στο βάθος του πηγαδιού και να αφήνω το πηγάδι να ξαναγεμίζει τη νύχτα, από τις πηγές που το τροφοδοτούν».
Όταν έρθει η ώρα να αρχίσετε να ξαναδουλεύετε, ξεκινήστε διαβάζοντας όσα έχετε γράψει μέχρι εκείνο το σημείο.
«Ο καλύτερος τρόπος είναι να τα διαβάσετε όλα, κάθε μέρα από την αρχή, διορθώνοντας καθώς προχωράτε, και μετά να συνεχίσετε από εκεί που σταματήσατε την προηγούμενη φορά. Όταν έχετε προχωρήσει τόσο, ώστε να μην προλαβαίνετε να το κάνετε αυτό κάθε μέρα, διαβάστε δύο ή τρία κεφάλαια ημερησίως· έτσι, μέσα σε μόλις μια εβδομάδα, θα δημιουργήσετε ένα ομοιόμορφο σύνολο.»
Οι νόμοι της πεζογραφίας είναι τόσο αμετάβλητοι όσο αυτοί της αεροδυναμικής, των μαθηματικών, της φυσικής
Μην περιγράφετε ένα συναίσθημα – δημιουργήστε το.
«Όταν γράφεις για μια εφημερίδα, αναμεταδίδεις μια είδηση και, με τη βοήθεια κάποιων τεχνασμάτων, περνάς στον αναγνώστη την αίσθηση της διαχρονικότητας, που δίνει ένα κάποιο συναίσθημα σε όσα έγραψες για το γεγονός που περιγράφεις· αλλά η αυθεντικότητα, η ίδια η δημιουργία του συναισθήματος, η αξία που θα έχει δύναμη σε έναν χρόνο, σε δέκα χρόνια, ή και για πάντα -αν έγραψες όσα έγραψες, με λίγη τύχη, αρκετά ξεκάθαρα-, με ξεπερνά…»
Να δουλεύετε μέχρι την τελευταία στιγμή.
«Μόλις μάθετε να γράφετε, όλη η δουλειά σας θα είναι να μεταφέρετε τα πάντα, κάθε αίσθηση, θέαμα, συναίσθημα και τόπο στον αναγνώστη. Για να γίνει αυτό, πρέπει να δουλέψετε πολύ πάνω σε αυτά που γράφετε. Αν γράφετε με μολύβι, θα έχετε τρεις διαφορετικές ευκαιρίες να διαπιστώσετε αν ο αναγνώστης βλέπει στο κείμενό σας αυτό που εσείς θέλετε να δει. Η πρώτη ευκαιρία είναι όταν ξαναδιαβάζετε το κείμενο· έπειτα, καθώς δακτυλογραφείτε, έχετε ακόμα μια ευκαιρία να το διορθώσετε, και τέλος, ακόμα μία όταν το ελέγχει ο εκδότης σας».
Να είστε σύντομοι.
«Δεν ήταν τυχαίο ότι η Ομιλία στο Γκέτισμπεργκ ήταν ήταν τόσο σύντομη. Οι νόμοι της πεζογραφίας είναι τόσο αμετάβλητοι όσο αυτοί της αεροδυναμικής, των μαθηματικών, της φυσικής».
Τα βιβλία του συγγραφέα κυκλοφορούν στα ελληνικά από τις εκδόσεις Καστανιώτη.
