Του Λεωνίδα Καλούση
Πολλά κι άκρως ενδιαφέροντα είπε στους δημοσιογράφους ο Γάλλος δημοσιογράφος Marc Roche, ανταποκριτής της Le Monde στο Λονδίνο, στην συνέντευξη Τύπου που έδωσε πρόσφατα στο βιβλιοπωλείο IANOS. Αφορμή ήταν το βιβλίο του «Η τράπεζα - Πώς η Goldman Sachs κυβερνά τον κόσμο» (Μεταίχμιο) το οποίο αποκαλύπτει πώς μια τράπεζα έφτασε να διοικεί την παγκοσμιοποιημένη πια οικονομία με απόλυτη μυστικότητα.
Ωστόσο, παρά τον τίτλο του βιβλίου του, ο Roche ήταν πιο προσεκτικός στις εκφράσεις του όταν μιλούσε για την περίφημη Τράπεζα. Αρνήθηκε τις «θεωρίες συνομωσίας», όπως τις ονόμασε, που ισχυρίζονται ότι η εν λόγω τράπεζα ελέγχει ή θέλει να ελέγχει «τον πλανήτη», καθώς κι επίσης απέκρουσε με απόλυτο τρόπο τις νύξεις για σχέση της τράπεζας με το εβραϊκό λόμπι, και απέδωσε κάθε σχετική συζήτηση σε λανθάνοντα αντισημιτισμό.
Αντίθετα, για τον Κώστα Σημίτη και τους συνεργάτες του ήταν λιγότερο φειδωλός και έντονα επικριτικός. Χαρακτήρισε «καταστροφική» για τα συμφέροντα της Ελλάδας τη συμφωνία με την Τράπεζα προ δεκαετίας, ενώ αποκάλυψε ότι άνθρωποι της Goldman Sachs, σε πολύ υψηλό επίπεδο, πλησίασαν και τον νυν πρωθυπουργό, επιχειρώντας να του πουλήσουν (στην Ελλάδα, δηλαδή) παρόμοια χρηματοοικονομικά προϊόντα, αλλά εκείνος ευτυχώς –άγνωστο για ποιο λόγο ακριβώς– αρνήθηκε.
Σε ό,τι αφορά την τεράστια επιτυχία της Τράπεζας, αυτή την απέδωσε κυρίως σε τρεις λόγους: α. Στην εταιρική κουλτούρα της που χαρακτηρίζεται από ομαδικό πνεύμα, β. Στο γεγονός ότι προσλαμβάνει τα καλύτερα μυαλά, που όμως υποτάσσονται στο ομαδικό πνεύμα, γ. Στην καλή επιλογή συμβούλων από το χώρο της πολιτικής (π.χ. πρώην υπουργούς ή και πρωθυπουργούς)
Το ευρύτερο νόημα των τοποθετήσεων του Roche ήταν ξεκάθαρα πολιτικό: Πιστεύει στον ενεργό ρόλο του κράτους, κάτι που στην Ευρώπη (πλην Αγγλίας) είναι ακόμη ισχυρή αντίληψη. Εναποθέτει όλες του τις ελπίδες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αν και κάθε κράτος έχει την τάση να θέλει να συντηρεί για τον εαυτό του τους φορολογικούς του παραδείσους (βλ. Λιχτενστάιν, Μονακό κ.λπ) Τόνισε πάντως ότι ο εναγγαλισμός πολιτικής εξουσίας και τραπεζών είναι τόσο σφιχτός ώστε δύσκολα οι κυβερνήσεις θα καταφέρουν να πάρουν τα γενναία μέτρα που είναι απαραίτητα ώστε να μην επαναληφθεί η κρίση που ζούμε και να προστατευθεί το γενικό συμφέρον.
Γενικότερα, ο Roche φάνηκε καταρτισμένος, με σφαιρική αντίληψη και μόρφωση, ο τύπος του δημοσιογράφου-διανοούμενου που στη χώρα μας σπανίζει, που δεν κατατρύχεται από ιδεοληψίες και ιδεολογικές αγκυλώσεις, με στέρεα άποψη για τα θέματα που γνωρίζει.
