Για δέκα ημέρες, από τις 10 μέχρι τις 20 Νοεμβρίου, η τζαζ πρωταγωνιστεί στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
Γράφει η Έλενα Χουζούρη
Η τζαζ έχει και φέτος την τιμητική της στις αίθουσες του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, για τέταρτη συνεχή χρονιά, από τις 10 έως τις 20 Νοεμβρίου. Έλληνες και ξένοι βιρτουόζοι της τζαζ συγκαταλέγονται και στο φετινό πρόγραμμα, προς τέρψη των απανταχού τζαζόφιλων που θα σπεύσουν να ακούσουν και να απολαύσουν τις τζαζ βραδιές. Έχουμε λοιπόν και σημειώνουμε:
Το δεκαήμερο σηκώνει αυλαία στις 10 Νοεμβρίου, με το τρίο Marcin Wasilewski, που έρχεται στην Αθήνα στο πλαίσιο της παγκόσμιας περιοδείας του το 2024, με αφορμή την συμπλήρωση τριάντα χρόνων της πετυχημένης καριέρας του. Πραγματικά από το 1994 το Τρίο έχει διαγράψει μια εντυπωσιακή πορεία στον χώρο της διεθνούς τζαζ σκηνής, έχοντας στο ενεργητικό του επτά άλμπουμ και συνεργασίες με κορυφαία ονόματα της τζαζ, όπως ο σαξοφωνίστας Τζο Λοβάνο και ο θρυλικός Τσαρλς Λόυντ. [Αίθουσα, Δημήτρης Μητρόπουλος].
Πενήντα χρόνια από τον θάνατο του Ντιούκ Έλινγκτον και εκατό χρόνια από την πρεμιέρα της Γαλάζιας Ραψωδίας του Τζόρτζ Γκέρσουιν, ο δικός μας βιρτουόζος της τζαζ, Γιώργος Κοντραφούρης και το Τρίο του παρουσιάζουν μια ξεχωριστή συναυλία, όπου η τζαζ συναντά και συνομιλεί με την συμφωνική μουσική, στις 13 Νοεμβρίου. Στο πρώτο μέρος της συναυλίας, το Τρίο εμφανίζεται σόλο ερμηνεύοντας συνθέσεις του Έλινγκτον. Στη συνέχεια, μαζί με τη Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ και τον μαέστρο Μιχάλη Οικονόμου, παρουσιάζουν σε πρώτη πανελλήνια εκτέλεση το New World A–Comin’ για τζαζ πιάνο τρίο και συμφωνική ορχήστρα. Στο επίκεντρο του δεύτερου μέρους της συναυλίας βρίσκεται η Γαλάζια ραψωδία σε μια φρέσκια συναρπαστική ανάγνωση από τον Γιώργο Κοντραφούρη και το Τρίο του. [Αίθουσα, Χρήστος Λαμπράκης].
Σειρά έχει άλλος ένας δικός μας, εξαιρετικός τζαζίστας, κοντραμπασίστας και ενορχηστρωτής, ο Νίκος Χατζητσάκος, ο οποίος σε συνεργασία με γνωστούς σολίστ και μουσικούς της ελληνικής τζαζ παρουσιάζει σε νέες ενορχηστρώσεις συνθέσεις του από τα δισκογραφικά άλμπουμ Tiny Big Band, για κουιντέτο αυτή τη φορά. Ο Νίκος Χατζητσάκος γεφυρώνει αριστοτεχνικά την αφροαμερικανική παράδοση της τζαζ και το κλασικό της ρεπερτόριο με μοντέρνες αισθητικές προσεγγίσεις και ηχοτοπία. Το ιδιαίτερα πλούσιο πρόγραμμα περιλαμβάνει διασκευές γνωστών τραγουδιών δημιουργών όπως ο Τσάρλι Τσάπλιν, ο Κόουλ Πόρτερ, ο Αντόνιο Κάρλος Ζομπίμ και ο Μισέλ Λεγκράν. Στις 14 Νοεμβρίου, στην Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος.
Για τον Γιώργο Φακανά δεν έχω να προσθέσω κάτι. Χρόνια στην ελληνική τζαζ σκηνή, τον θυμάμαι νεαρότατο τη δεκαετία του 1980 να μας εντυπωσιάζει και έχω ακόμα τον πρώτο του δίσκο με συνθέσεις του –εννοώ βινύλιο βέβαια– που είχε κυκλοφορήσει εκείνη την... αρχαία, για την νεαρότερη γενιά, εποχή. Να θυμηθώ ακόμη τη συμμετοχή του στη δημιουργία του πρώτου θρυλικού πια ελληνικου τζαζ συγκροτήματος, την Iskra [φλόγα, ρωσιστί]. Και όχι μόνον δεν μας απογοήτευσε ο Φακανάς αλλά μετεξελίχθηκε σε μια από τις πλέον δεσπόζουσες μορφές της ελληνικής τζαζ σκηνής με διεθνείς εμφανίσεις. Μπασίστας, συνθέτης, ενορχηστρωτής, εκπαιδευτικός, συγγραφέας και εκδότης του περιοδικού Jazz Fusion Mood, ο Γιώργος Φακανάς θα εμφανιστεί με το γκρουπ του, τους YFG-Yiorgos Fakanas Group στις 16 Νοεμβρίου. Μαζί του οι επίσης τοπ μουσικοί: στο πιάνο και στα keyboards ο Τάκης Πατερέλης, στο σαξόφωνο ο David Lynch, στην τρομπέτα ο Michail Iosifov και στα ντραμς ο Μένιος Πασιαλής. [Αίθουσα Banquet].
Αυτοσχεδιασμός λοιπόν από τη μια, συνομιλία ανάμεσα σε παραστατικές και εικαστικές τέχνες, φωνητικά επίσης, από την άλλη, σε ένα, όπως η ομάδα υπόσχεται, πρωτότυπο σύμπαν που ξεπηδά από την ελληνική underground σκηνή, και συνδέει τη free jazz με την experimental μουσική.
Πριν κλείσω αυτό το σημείωμα με την τελευταία τζαζ βραδιά στο Μέγαρο, στέκομαι σε μια ιδιότυπα φιλόδοξη εμφάνιση-συναυλία-παράσταση από τους Athens 3000. Τι ακριβώς είναι; Μεταφέρω το ενημερωτικό σημείωμα του Μεγάρου που αναφέρει τα εξής διευκρινιστικά: «Μια προβολή στο μέλλον ενός τόπου με αρχαίες ρίζες μάς προτείνει η ομάδα Athens 3000. Tα μέλη της, καλλιτέχνες με διαφορετικά βιώματα και καταβολές, επιλέγουν αυτόν τον κοινό τόπο για να συνυπάρξουν, να πειραματιστούν και να εξερευνήσουν άγνωστα πεδία έκφρασης». Αυτοσχεδιασμός λοιπόν από τη μια, συνομιλία ανάμεσα σε παραστατικές και εικαστικές τέχνες, φωνητικά επίσης, από την άλλη, σε ένα, όπως η ομάδα υπόσχεται, πρωτότυπο σύμπαν που ξεπηδά από την ελληνική underground σκηνή, και συνδέει τη free jazz με την experimental μουσική. Θα τα δούμε και θα τα ακούσουμε όλα αυτά, στις 12 Νοεμβρίου στην Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος.
Και το δεκαήμερο κλείνει με έναν σπουδαίο Αμερικανό πιανίστα και συνθέτη, τον Monty Alexander που θα έχουμε την ευκαιρία να τον ακούσουμε στις 21 Νοεμβρίου. Και το εννοώ αυτό με την ευκαιρία, διότι δεν ακούς συχνά μουσικούς σαν τον Monty Alexander. Τι να πρωτοπεί κανείς γι' αυτόν. Για τις συναντήσεις του στα νεουρκέζικα κλαμπ με «θεούς» της τζαζ, όπως τον Ντιουκ Έλινγκτον, τον Λούις Άρμστρονγκ, τον Μάιλς Ντέιβις, τον Τόνυ Μπένετ ή ακόμα και τον Φρανκ Σινάτρα που πέρασε, έστω, ξυστά από την τζαζ; Αργότερα στις μουσικές σκηνές της Τζαμάικα όπου ανακηρύχθηκε ηγετική μορφή τους; Ο ίδιος λέει χαρακτηριστικά: «Όταν παίζω μουσική, την οσφραίνομαι, βλέπω τα χρώματά της. Κάθε τραγούδι έχει τον χαρακτήρα του, την ψυχή του, κι αν δεν μπορώ να τη νοιώσω, δεν μπορώ να το παίξω με συναίσθημα. Αγνοώ τι είναι αυτό που με κάνει ξεχωριστό, αλλά ξέρω ότι δεν έχω τίποτε κοινό με οποιονδήποτε άλλον. Όταν δικαιώνομαι στις ερμηνευτικές μου προθέσεις, συμβαίνουν απίστευτα πράγματα». Στις 21 Νοεμβρίου, λοιπόν, στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης.
＊ Η ΕΛΕΝΑ ΧΟΥΖΟΥΡΗ είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος. Τελευταία της κυκλοφορία η νέα, αναθεωρημένη έκδοση του μυθιστορήματός της «Πατρίδα από βαμβάκι» (εκδ. Πατάκη).
