Και οι επτά ήταν υπέροχοι, GUSTAVO RODRIGUEZ

Όταν η Ευφρασία Βέλα ξεκινά να εργάζεται ως φροντίστρια ηλικιωμένων σε ένα ευπόληπτο γηροκομείο στη Λίμα του Περού, δεν υποψιάζεται ότι η δουλειά της θα την οδηγήσει σε ένα υπαρξιακό σταυροδρόμι. Η στενή σχέση που αποκτά με τη δόνια Κάρμεν, τον δόκτορα Χάρισον και τους Επτά Υπέροχους, που μονοπωλούν τις σκέψεις και τη στοργή της, την αναγκάζει να ξανασκεφτεί τον ρόλο της ως μητέρας και αδελφής αλλά και τις δυσκολίες της τρίτης ηλικίας. Οι Επτά Υπέροχοι επιλέγουν όχι μόνο πώς θα ζήσουν και πώς θα απολαύσουν την κάθε στιγμή, αλλά και πώς θα βάλουν τους τίτλους τέλους σε μια γενναία, δημιουργική και ζηλευτή ζωή.
Ένα βιβλίο για όσα μας κάνουν να γελάμε, να ονειρευόμαστε, να αγαπάμε, να υποφέρουμε και να σκεφτόμαστε, υπό τους ήχους της τζαζ και της ποπ μουσικής και με στίχους του Σεφέρη. Ένα έργο που μιλά για ένα από τα σπουδαιότερα διδάγματα της ζωής καθώς μεγαλώνουμε: να ακολουθούμε τον δρόμο της καρδιάς μας. (Από τον εκδότη)

«Μας κάνει να ξεκαρδιζόμαστε και να συγκινούμαστε. Πιστεύω πως κάθε αναγνώστης θα βρει τον εαυτό του σε αυτό το βιβλίο». (Claudia Pineiro, πρόεδρος της επιτροπής του βραβείου Alfaguara)
«Ένα συγκινητικό βιβλίο του οποίου οι πρωταγωνιστές νοιάζονται, φροντίζουν ο ένας τον άλλον και υπερασπίζονται το δικαίωμα να πεθαίνεις με γαλήνη και αξιοπρέπεια». (Το σκεπτικό της επιτροπής του βραβείου Alfaguara)
«Ο Γουστάβο Ροδρίγες αποτυπώνει με μαεστρία τη ζωή ως μια πορεία προς τον θάνατο. Το κάνει χωρίς ηθικολογίες ή παράτες. Με χιούμορ και αξιοπρέπεια». (Karina Sainz Borgo, ABC)
«Ένα έργο όπου το τραγικό και το κωμικό πλέκονται αρμονικά, σε μια ανασκόπηση του χρόνου που περνά, των γηρατειών και των αντιφάσεών τους. Διαβάζοντας το βιβλίο Και οι επτά ήταν υπέροχοι γελάμε, συγκινούμαστε [...] Μια ιστορία γραμμένη με μαεστρία, που κάνει τη φωνή του Περού να ξαναβρεί τη θέση της στην παγκόσμια λογοτεχνία». (Octavio Gomez Milian, Zona de Obras)