«Ο Μινωτής είναι ένα μικρό, εκρηκτικά αυτόνομο ανθρώπινο σύμπαν. Αυτορυθμίζεται και αυτοκαθορίζεται. Είναι ο ίδιος κέντρο του εαυτού του. Η τέχνη του δεν είναι παρά ένα κλειστό σύστημα που εξαντλείται στα ίδια του τα μέσα. Λένε συχνά πως ο Μινωτής είναι ο μόνος έλληνας ηθοποιός που μπόρεσε να κατακτήσει την τεχνική του εξπρεσιονισμού. Σίγουρα· αλλά η διαπίστωση δε σημαίνει ότι ο Μινωτής παραπέμπεται ως τεχνική σε μια συγκεκριμένη σχολή, σ' ένα στυλ. Όχι. Ο Μινωτής ανακάλυψε τον εξπρεσιονισμό, όταν ανακάλυψε τη γοητεία που ασκούσε πάνω στον Εαυτό του η βεβαιότητα των μέσων του. Ο εξπρεσιονισμός του Μινωτή είναι η εντύπωση που ο άνθρωπος Μινωτής δημιουργεί στον Μινωτή τεχνίτη του θεάτρου. Ο Μινωτής κάνει θέατρο το θαυμασμό που έχει στις δυνατότητές του και τη δύναμη που ασκεί απάνω του το θαύμα του μιμείσθαι.» (Κώστας Γεωργουσόπουλος, "Ένας μανικός σκαραβαίος", από την παρουσίαση της έκδοσης)





















