Θεόδωρος Πανταλέων, ΜΑΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗΣ

Τι είναι Τέχνη; Το μέσα μας ρούχο. Το άλλοθι στη γυμνότητά μας. Ίσως και η ύστατη δυνατότητά μας για μιαν επανάσταση χωρίς μεσσιανικά πρόσημα· σαν θρησκεία χωρίς μεταφυσική -αλλά με τον τρόμο παρόντα- και σαν φιλοσοφία ενσαρκωμένη σε εικόνες και λέξεις. Η Τέχνη είναι ένα ψέμα πιο πολύτιμο από την οποιαδήποτε χρησιμοθηρική αλήθεια και μια εμπειρία τόσο αποκλειστική όσο και ο θάνατος, που βιώνεται μεν κατά μόνας, αλλά και που εξορκίζει τη μοναξιά. Τέχνη είναι επίσης εκείνη η διαδικασία που μεταμορφώνει θαυμαστά την πρόσθεση σε πολλαπλασιασμό για να χορτάσει με λίγα ψάρια τους πεντακισχιλίους. Μόνο που εδώ το χόρτασμα δεν έχει να κάνει με την πλησμονή, τη συσσώρευση ή την τρέχουσα υπερεπάρκεια «αγαθών». Η δυστυχία καραδοκεί όταν το ατομικό αδυνατεί να καταστεί συλλογικό όσο κι αν στριγγλίζουν διαφημιστικά οι επικοινωνιακές σειρήνες. Η Τέχνη μιας άμεσης κατανάλωσης, που επηρεάζεται από τις στρατηγικές της αγοράς και τη λογική του lifestyle, είναι ό,τι σήμερα δεσπόζει σε παγκόσμιο επίπεδο και αυτό που αποκαλώ Coca-Cola art. Τέχνη που πάει με όλα και επιδιώκει τη «φαντασμαγορία» αντί της μέθεξης. [...] (Μάνος Στεφανίδης, "Ο μυστικός κήπος του Θ. Πανταλέοντα")

What is Art? It is our inner garment. The alibi in our nakedness. Perhaps it is our ultimate ability for a revolution without messianic signs, like a religion without the metaphysics but with present terror, and like a philosophy embodied in images and words. Art is a lie more precious than any utilitarian truth and an experience as exclusive as death, which is lived once but also exorcises solitude. Art is also that process that wonderfully transforms addition into multiplication, in order to satisfy the hunger of thousands with a few fish. Except here, satisfaction has nothing to do with greed, abundance, or the current excess of "goods". Unhappiness lurks when the individuality fails to become collectivity, no matter how much the communication sirens scream. The Art of immediate consumption, influenced by market strategies and lifestyle is dominant nowadays in the world, and what I call Coca-Cola Art. It is Art that goes along with everything and seeks "extravaganza" instead of methexis. [...] (Manos Stefanidis, "The mystical garden of Theodore Pantaleon")