Μόνοι στον κόσμο

Είναι άραγε οι Αμερικανοί από τον Άρη και οι Ευρωπαίοι από την Αφροδίτη; Μήπως ο αντιαμερικανισμός είναι νομιμοποιημένος ρατσισμός; Ή μήπως πρόκειται για κάτι ανύπαρκτο, για μια κατασκευή των Αμερικανών υπερπατριωτών που δεν δέχονται κριτική και δεν παίρνουν από λόγια; Πολλοί αποδίδουν την ευρωπαϊκή εχθρότητα εναντίον των ΗΠΑ στον φθόνο και θεωρούν τον "εξαμερικανισμό" άριστη μορφή εκσυγχρονισμού. Πράγματι, σε πολλές περιπτώσεις, ο αντιαμερικανισμός είναι μια σειρά από στερεότυπα, προκαταλήψεις και υπεραπλουστευμένες, συνήθως ανακριβείς, πληροφορίες: το πρόβλημα στις κοινωνίες μας είναι ότι όλες οι παρεξηγήσεις, αν και συνιστούν ψεύτικες ιδέες, παραμένουν αληθινά γεγονότα.

Τα αρνητικά αισθήματα μαζί με κάθε λογής φαντασιώσεις για την Αμερική χρονολογούνται από την ανακάλυψη του Νέου Κόσμου· από τότε που ο Κολόμβος μετέφερε την εικόνα ενός ελκυστικού πρωτογονισμού στον οποίο απέδιδε ταυτοχρόνως στοιχεία εκφυλισμού. Και προτού ο Νέος Κόσμος εξελιχθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες και στη συνέχεια σε παγκόσμια δύναμη -"υπερδύναμη"-, η Ευρώπη ένιωθε ένα είδος ανημπόριας που πήγαζε από την ίδια: η Αμερική φάνταζε σαν ένας απειλητικός νεόπλουτος που ανέβαινε γοργά στην παγκόσμια κλίμακα. Αυτά τα αισθήματα δεν ήταν πάντοτε ξεκάθαρα και χωρίς αμφισημία: πολλοί Ευρωπαίοι ταλαντεύονταν ανάμεσα στην ανησυχία και στο θάμβος, ενώ άλλοι έβλεπαν την Αμερική σαν το ιδανικό καταφύγιο από την ευρωπαϊκή στενότητα, τις ασφυκτικές παραδόσεις και τα αυταρχικά καθεστώτα.