Terra incognita, ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΡΙΑΣ

Συνάδελφοι και συνοδοιπόροι του Γιώργου Κούρια, θεωρήσαμε σημαντικό να συγκεντρωθεί σε έναν τόμο το μεγαλύτερο μέρος των γραπτών του, ώστε να αποτυπωθεί η διαδρομή του από την ψυχιατρική στην ψυχανάλυση και η συνεισφορά του στην εγκαθίδρυση του ψυχαναλυτικού λόγου στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες. Ξαναδιαβάζοντας τα κείμενά του οδηγηθήκαμε στην επιλογή όχι μόνο αυτών που αναδεικνύουν τη διαρκή έγνοια και αναζήτηση του Γιώργου Κούρια για τη σύνδεση της ψυχαναλυτικής θεωρίας με την κλινική μέσα από τον άξονα του ακρογωνιαίου λίθου της μεταβιβαστικής και αντιμεταβιβαστικής σχέσης, αλλά και προφορικών παρεμβάσεών του, όπου αποτυπώνεται η επιρροή της ψυχαναλυτικής του ματιάς όταν προσεγγίζει θέματα που άπτονται της λειτουργίας θεσμών ψυχικής υγείας. (Απόσπασμα από τον πρόλογο των επιμελητριών της έκδοσης)

«[...] το να κατεβάσω από το ράφι της βιβλιοθήκης και της λήθης αυτό το πόνημα σήμαινε να ξαναθυμηθώ πόσο στην εξέλιξη ενός ψυχαναλυτή η σχετική σιγουριά παραχωρεί τη θέση της σε όλο και πιο έντονες αμφιβολίες· κερδίζει, άραγε, σ' αυτήν την ανταλλαγή, όπως συμβαίνει στον Ζωρζ Μπρασένς, όταν εκχωρεί μια γωνιά ομπρέλας για μια γωνιά από παράδεισο; Δύσκολο ερώτημα. Πάντως, η αναπόφευκτη μερική απώλεια της ομπρέλας που προσφέρει η θεωρία μπορεί να μην ξεπληρώνεται με μια γωνιά κόλασης, σίγουρα όμως οδηγεί τον αναλυτή σε ολοένα πιο επίπονη αναρώτηση ως προς το τι εντέλει κάνει. Διότι δεν υπάρχει διόλου, σ' ολόκληρο το επιστημονικό πεδίο, όμοιο παράδειγμα με αυτό της ψυχαναλυτικής πράξης· από τη μια να στηρίζεται σε εξαιρετικά συγκροτημένο και συνεχώς επανεξεταζόμενο θεωρητικό corpus και από την άλλη να διατηρεί μια ελάχιστη μονοσήμαντη συνάρτηση με αυτό, σε σημείο ώστε η θεωρία να μην παρέχει καμιά συμβουλή για τους επιμέρους χειρισμούς στη θεραπεία». (Γιώργος Κούριας, από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)