Πέφτοντας ξύπνια, ALICE OSWALD

ΔΥΟ ΦΩΝΕΣ

Κατέχω το ξημέρωμα! διατείνεται ο κόκορας. Το φως
τριγυρίζει ακόμα με πρόθεση να κλέψει τη νύχτα.
Ο άνεμος γλιστράει μες στο δάσος, η δημοκρατική δροσιά
δίνει το ίδιο βάρος στα πάντα. Μερικά
κενά δευτερόλεπτα κι αρχίζει πάλι. Χασμουριέται
και η φωνή τον κυριεύει. Κατέχω όλα τα ξημερώματα!
Υποστηρίζω την αξιοπρέπεια! φωνάζει, κλεισμένος
στο σκοτεινό βασίλειο του μονόχωρου διαμερίσματός του.
Πιο κουρασμένος κτητικός τρελαμένος κάθε φορά που λαλεί
πρέπει να στραμπουλίξει το λαρύγγι του, να κυρτώσει τα νύχια του
για ν' αφήσει αυτή την κραυγή να εκτιναχθεί από μέσα του.
Ρίχνοντας μια ματιά
παρατηρώ πως τίποτα δεν απαντά εκτός από το φως,
που η απάντησή του κάνει τις τρίχες της γης να σηκώνονται
και τις σκιές να πέφτουν με όλο τους το μήκος χωρίς κανέναν ήχο.
Ποια είναι η λέξη για το ανείπωτο, όταν το χώμα γεμίζει τριζόνια; [...]
[Από την έκδοση]

Είκοσι τέσσερα ποιήματα, με θέματα αντλημένα κυρίως από τη φύση και αντικείμενο την ιδιότητά της να καθρεφτίζει συναισθήματα από τον βαθύτερο ψυχισμό του ανθρώπου.
Η επαναφορά και συστηματική χρήση αρχέγονων συμβόλων της φύσης για την έκφραση σύγχρονων συναισθημάτων είναι ίσως το κύριο χαρακτηριστικό της ποίησης της Άλις Όσβαλντ. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Το Πέφτοντας ξύπνια συνδυάζει πυκνή γραφή με έναν ρέοντα μουσικό βηματισμό. Η Όσβαλντ είναι μια βαθιά στοχαστική ποιήτρια που διαρκώς εξελίσσεται, που διαρκώς παίρνει ρίσκα». (Michael Longley)
«Η συλλογή αυτή αποτυπώνει τη μοναδική ικανότητα της ποίησης να προσφέρει στον αναγνώστη της μια νέα πρόσληψη του κόσμου». (Washington Post)
ΒΡΑΒΕΙΟ GRIFFIN 2017
ΒΡΑΒΕΙΟ COSTA 2016