Παρασάγγες

"Στο κράτος Τζινκόνγκ, που βρισκόταν σαράντα παρασάγγες μακριά, μπορεί να είχαν όλοι μονάχα ένα χέρι, είχαν όμως και τρία μάτια για να ξεχωρίζουν το γιν από το γιανγκ. Κάλπαζαν πάνω σε πολύχρωμα άλογα και τους ακολουθούσαν χρυσοκίτρινα πουλιά με δύο κεφάλια. Τα θυμάστε; Μερικοί έλεγαν ότι έγιναν σημαίες του Βυζαντίου..."

Η Βίβλος της λογοτεχνίας αποτελείται από την Αγία Γραφή της παράδοσης και την Αγία Ανάγνωση της αναδημιουργίας, της μυστικής ανασύνθεσης, της Ανάστασης του έργου από το βλέμμα του αναγνώστη.
Από όλα αυτά, στην καλύτερη των περιπτώσεων, απομένουν συμπλέγματα λέξεων που συντονίζονται με κάποια εσωτερικά μικροσυστήματα μέσα μας, κάποια ρυθμικά τοπία που χρωματίζονται με ασυνήθιστες ηχητικές ακολουθίες, ίσως και αφυπνίζουν ιδέες ή ταραχές.
Ο κόσμος είναι γεμάτος από ηλίθιους που όλο και κάτι έχουν σπουδάσει, που υπήρξαν αριστούχοι ή μέτριοι, που έμαθαν γλώσσες, μουσικά όργανα, οδηγούν αεροπλάνο ή διαστημόπλοιο. Νόημα έχει να ανακαλύπτεις πηγές φωτός στην πληκτική καθημερινότητα, πηγές νερού στην έρημο του πλήθους.
Και μάλλον είχε άδικο ο Μπρέχτ; Εντέλει, οφείλουμε να αλλάξουμε λαό!
Σε όλα τα ερωτήματα η απάντηση είναι μία: Να ξαναθέτουμε διαρκώς την κρίσιμη ερώτηση σε πρώτο πρόσωπο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

"Ο πρακτικότερος τρόπος για να διαβαστεί το βιβλίο είναι μια κατάδυση στο χλοερό Ευρετήριο" (ΚΡΟΥΜΠΑΧΕΡ)