Ηθο-Οικονομικά

Όχι. Δεν είναι βιβλίο Οικονομίας - είναι Ηθοπολιτικό μανιφέστο.
Οι οικονομικές επιλογές γίνονται από έναν "Άνθρωπο" - όχι από έναν ακρωτηριασμένον "οικονομικό άνθρωπο": Διότι ΩΦΕΛΕΙΑ δεν είναι μόνον όσα αγοράζονται, αλλά συχνότατα είναι και πλήθος από χαρές, η απόκτηση των οποίων προϋποθέτει επιλογές ζημιογόνες σε όρους χρηματικούς!
Άσε που και ο Δαρβίνος μας είπε ότι μόνον εκείνες οι Ομάδες χιμπατζήδων απόχτησαν εξελικτικό πλεονέκτημα, όσες είχαν "εσωτερική συνοχή" (δηλαδή Ήθος]. Και δεν είναι τυχαία η ετυμολογική ταυτότητα ανάμεσα στην Πίστη και στην Πίστωση: Πλήθος δράσεων παραγωγής πλούτου ("πίστωση"), στηρίζονται σε στάσεις και πράξεις ηθολογικής κατηγορίας ("εμ-Πιστωσύνη").
Ετούτο γίνεται και θεωρητικώς κατανοητό: Σκέψου ότι εξαρτώμαι καίρια απ' την Κοινότητα (στηρίζομαι στην αλληλεγγύη της, καθρεφτίζομαι στα μάτια-της για να υπάρξω), αλλ' ωστόσο την ανταγωνίζομαι - αφού τα αγαθά δεν επαρκούν "για όλους και ακόπως". Αυτή λοιπόν η καραμπινάτη αντίθεση είναι θέμα Ηθοπολιτικό - κι επομένως, πώς μπορούν να μιλάνε για "καθαρώς οικονομικά" φαινόμενα; Και πώς οι "οικονομικές"-μας επιλογές της τελευταίας 30-ετίας ήσαν αθώες απέναντι στα παιδιά και στα εγγόνια-μας (τους σημερινούς ανέργους);...
Μ' αυτά και γι' αυτά, το βιβλιαράκι πήρε τον τίτλο Ηθο-Οικονομικά.
Κάτω τα τεχνοκρατικά στεγανά - ζήτω η Ευθύνη.