Σύμμεικτα

«Η Αρχαία Λυρική ποίηση στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση»: Θέλω να προλάβω μία εύλογη παρεξήγηση. Ο "προβληματισμός" του θέματος της εισήγησής μου δεν είναι θεωρητικός. Είναι πολύ συγκεκριμένος και θα έλεγα πρακτικής σημασίας και χρησιμότητας.

Και εξηγούμαι. Συναρτάται με την ανάθεση που μου έγινε από το ΚΕΜΕ για τη σύνταξη του "Ανθολογίου της αρχαίας λυρικής ποίησης", προκειμένου να περιληφθεί για πρώτη φορά, τη σχολική χρονιά 1977-78, ως μάθημα στη διδακτέα ύλη της Γ' Γυμνασίου. Ανάθεση που οφείλω να ομολογήσω μου δόθηκε εν λευκώ, δηλαδή και η οργάνωση του υλικού αφέθηκε στην προσωπική μου ευθύνη και η μετάφραση μου υποδείχτηκε να προέρχεται από τη δική μου κυρίως συμβολή και περιουσία. Μία μεταφραστική συμβολή γνωστή στους αρμόδιους από την αποσπασματική δημοσίευσή της στα λογοτεχνικά περιοδικά της εποχής και μια περιουσία τμηματικά προσφερόμενη, αλλ' αδιάθετη ακόμη εν τω συνόλω.

Πρόκειται για τη συνεχή ενασχόλησή μου αποκλειστικά με τους λυρικούς της ελληνικής αρχαιότητας, για τριανταπέντε ολόκληρα χρόνια. Μια ενασχόληση που ξεκίνησε ερασιτεχνικά και πάρεργα στην αρχή και εξελίχθηκε στη συνέχεια σε εργασία μεθοδική και παράλληλη προς την κύρια επίδοσή μου. Ξεκίνησε ως προαίρεση και εξελίχθηκε ως συστηματικός μόχθος. Πράγμα που σημαίνει πως την αρχαία λυρική ποίηση την αντιμετώπιζα και την αντιμετωπίζω βασικά σαν ζωντανή λογοτεχνία, μια λογοτεχνία που δεν νεκρώθηκε μαζί με τη γλώσσα της, αλλά που μπορεί και μεταγλωττισμένη να μιλά στη σύγχρονη ευαισθησία. Και στη συνέχεια τη σπούδαζα και συνεχίζω να τη σπουδάζω φιλολογικά, μελετώντας την από κάθε άποψη και προσπαθώντας να την εξετάσω ιστορικά αλλά και κριτικά, στη γενικότερη συνάρτησή της με το περιβάλλον και τα επιμέρους προβλήματά της, μέσα και πέρα από την εποχή της. [...]