Ψηφιακός ανθρωπισμός, ΘΕΟΦΑΝΗΣ ΤΑΣΗΣ

Μπορούμε να διευρύνουμε την αυτογνωσία μας, να επιμεληθούμε τον εαυτό μας και να γίνουμε περισσότερο αυτόνομοι με την χρήση της τεχνητής νοημοσύνης;
Άραγε είναι προτιμότερο να έχουμε μια τεχνητή νοημοσύνη για φίλο από έναν άνθρωπο και ποια είναι τα γνωρίσματα μιας υβριδικής φιλίας; Συνιστά μια τεχνητή νοημοσύνη ως ερωτικός σύντροφος μια φρόνιμη
επιλογή και γίνεται να είναι αμοιβαίος ο υβριδικός έρωτας;
Είναι ηθικό να δημιουργήσουμε έναν ψηφιακό κλώνο ώστε αφού πεθάνουμε να επικοινωνεί με τους αγαπημένους μας ανακουφίζοντάς τους από την οδύνη της απώλειας;
Γιατί να εξακολουθούμε να γράφουμε ή να διαβάζουμε ανθρώπινη λογοτεχνία όταν η τεχνητή λογοτεχνία είναι εφάμιλλη ή καλύτερης ποιότητας;
Αν η τεχνητή νοημοσύνη δημιουργήσει έναν κόσμο δίχως εργασία αναλαμβάνοντας όλες τις δραστηριότητες, τότε τι νόημα θα έχει η αριστεία και γενικότερα η ζωή;
Είναι δυνατόν η τεχνητή νοημοσύνη να ευθυγραμμιστεί με τις αξίες μας και πώς να φανταστούμε μια δημιουργική, όπως επίσης αρμονική σχέση μαζί της;
Μήπως τελικά, κοιτάζοντας τη Σφίγγα στα μάτια, συνειδητοποιούμε ότι η απάντηση στο αίνιγμά της δεν είναι η μηχανή, αλλά ο ίδιος ο άνθρωπος; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)