Γιατί πληγώνει ο έρωτας

Γιατί πληγώνει ο έρωτας - τουλάχιστον κάποιες φορές; Τι είναι τόσο συναρπαστικό στην ιστορία χαρακτήρων όπως η Έμμα Μποβαρύ ή η Κάθριν και ο Χίθκλιφ, οι άτυχοι εραστές στα Ανεμοδαρμένα ύψη της Emily Bronte; Γιατί συμπάσχουμε με αυτούς τους ήρωες μέχρι σήμερα; Και, κυρίως, τι μας διακρίνει από αυτούς; Υπάρχει κάποια διαφορά ανάμεσα στην ερωτική οδύνη που βίωναν οι άνδρες και οι γυναίκες την εποχή της Jane Austen και στον τρόπο με τον οποίο βιώνουμε αυτόν τον πόνο σήμερα;

Σύμφωνα με την οπτική της Eva Illuz, σαφώς υπάρχει. Κατά τρόπο αληθινά δεξιοτεχνικό, η συγγραφέας αναλύει τα συναισθήματα του σύγχρονου ατόμου και προσεγγίζει τις σκοτεινότερες πλευρές του έρωτα υπό το πρίσμα της κοινωνιολογίας. Αποκαλύπτοντας την επίδραση των κοινωνικοϊστορικών παραγόντων στη διαμόρφωση των όρων της ερωτικής οδύνης, αποδεικνύει ότι δεν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα καθαρά ατομικό ή ψυχολογικό πρόβλημα, όπως θα ήθελαν να μας κάνουν να πιστέψουμε οι συμβουλευτικοί οδηγοί περί σχέσεων. Τα δεινά του έρωτα παρουσιάζονται ως ένα κοινωνιολογικό φαινόμενο, το οποίο η Illuz εξετάζει ακριβώς όπως εξέτασε στην εποχή του ο Marx τον καπιταλισμό: ως ένα σύστημα ή μια αγορά όπου οι δρώντες ανταγωνίζονται μεταξύ τους υπό άνισους όρους. Μέσα σε έξι κεφάλαια και χρησιμοποιώντας πολυάριθμα παραδείγματα από την εμπειρία του έρωτα στην καθημερινή ζωή, η συγγραφέας ανατέμνει τις αιτίες της ερωτικής οδύνης στις μέρες μας, καθώς και τους ιδιαίτερους τρόπους με τους οποίους χειριζόμαστε τις σύγχρονες σχέσεις. Εξίσου σημαντικό ρόλο στο βιβλίο της διαδραματίζουν η ψηφιακή αγορά γάμου, οι νέοι μηχανισμοί επιλογής συντρόφου, ο εξορθολογισμός του πάθους και οι στρατηγικοί τρόποι αντιμετώπισης της ερωτικής φαντασίας.

"Το Γιατί πληγώνει ο έρωτας είναι ένας άθλος και ένα συναρπαστικό ανάγνωσμα. Η Eva lllouz χαράζει έναν εντελώς καινούριο συναισθηματικό χάρτη, κλονίζοντας την πρωτοκαθεδρία της ψυχολογίας ως κυρίαρχης ερμηνείας για τα δεινά του σύγχρονου έρωτα και καταδεικνύοντας τη βαθιά κοινωνική φύση των πιο προσωπικών συναισθημάτων μας." (Laura Kipnis, Northwestern University)