Ο Φαρφουλάς και άλλα διηγήματα

Ο Φαρφουλάς όρμησε στο δρόμο. Ένας αλαλαγμός τρομερός ακούστηκε πάλι μόλις έκανε λίγα βήματα.
- Χωρίς άλλο, κάτι σοβαρό είναι, είπε κι άρχισε να μισοτρέχει.
Ένας μάγκας φάνηκε να έρχεται τρέχοντας. Ερχόταν απ' το θόρυβο και έτρεχε σαν άγγελός του, χτυπώντας δυνατά με τα γυμνά του πόδια τις πλάκες. Θέλησε να τον ρωτήσει, αλλά πριν ανοίξει το στόμα του, αυτός είχε περάσει. Στο στρίψιμο του δρόμου, πέταξε το σκούφο του ψηλά φωνάζοντας:
- Ζήτω!...
Και χάθηκε.
- Ζήτω! Τίνος ζήτω; είπε με απορία ο Φαρφουλάς, τρέχοντας με φόβο μη δεν προφτάσει.
Και ο θόρυβος κάποτε έπεφτε σα να μάζευε τα φτερά του και κάποτε τα άπλωνε και φτερούγιζε δυνατά.
Στη γωνιά του μεγάλου δρόμου της αγοράς, στάθηκε. Κόσμος, πλήθος μανιακό φώναζε, πηδούσε, χόρευε κοιτάζοντας τα δέντρα του δρόμου, που στα κλαδιά τους ήτανε κρεμασμένα κάτι.
- Σκυλιά!!!
Το πλήθος ξέσπασε σε μια φωνή άγρια
- Κάτω οι φόροι! Κάτω οι φόροι!...