Ο Πέτρος Βλαστόπουλος, συγγραφέας, ανύπαντρος γύρω στα τριάντα, κυνηγός της ομορφιάς, συναντά σε μια παραλία μια γνωστή συνάδελφο, η οποία τον πληροφορεί πως μια πρώην συμφοιτήτριά της -η Ελευθερία- είναι ακόμα ανύπαντρη. Τα λόγια της του κεντρίζουν την περιέργεια. Η επαναφορά της νεανικής εικόνας της στη μνήμη τον ωθεί να της στείλει μια επιστολή με τίτλο Γράμμα στο άγνωστο ή στην ελπίδα. Κι έτσι ξεκινούν όλα.
Ο Πέτρος αφουγκράζεται την εποχή του, μια εποχή διώξεων και φόβου στη Βόρεια Ήπειρο της δεκαετίας του '70. «Στέκεται ανηφορίζοντας» στη ζωή. Αναζητά την ομορφιά στις λέξεις, τη λογοτεχνία, τις γυναίκες. Αγωνιά για την Ελευθερία και αγωνίζεται για τις ελευθερίες του. Αντιδρά σε ασφυκτικά δεσμά και δεσμούς. Αντλεί ζωή από τη συγγραφή. Αποζητά το «εγώ» μαζί με το «εσύ» και το «εμείς. Θα το πετύχει ή θα μείνει «υψωμένος και ταπεινωμένος, αθώος και τιμωρημένος»;
Την απάντηση τη σφυρίζει στη δική του γλώσσα ο άνεμος.
Άκου! (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)




















