Πέιπερ Κατ, ΜΑΡΙΑΝΘΗ ΜΑΝΗ

"Σκέφτηκα ότι έτσι, τελικά, δημιουργούνται οι κατοπινές επαγγελματικές αγκυλώσεις. Πιθανόν ο μικρός, με τέτοιο χαστούκι, να γινόταν ένας περίφημος δάσκαλος, ήταν φιλοσοφημένο: οι δάσκαλοι και οι ιερωμένοι στηρίζονται στην τιμωρία, όπως ο βοσκός στην γκλίτσα του. Εξ ορισμού τέτοιες αγκυλώσεις αποτελούσαν τη συγκολλητική ουσία ολόκληρων συντεχνιών. Οι γιατροί φερειπείν επένδυαν στη ζωή έως την τελευταία ανάσα του αρρώστου τους, οι δικηγόροι στην αθωότητα έως την καταδίκη του κατηγορούμενου, οι αστυνομικοί στην ενοχή ώσπου να έρθει η στιγμή απαλλαγής, ενίοτε και μετά από αυτήν. Η καχυποψία στην περίπτωσή τους έπαιρνε διαστάσεις ιαβερικού συνδρόμου".
Ένα παιδί πετά μια πέτρα στο νερό. Το Πέιπερ κατ καταγράφει τη σοδειά εκείνης της πετριάς στα χρόνια που θα ακολουθήσουν και αναρωτιέται ποιος είναι δράστης, ποιος υποκινητής και πώς εκεί ανάμεσα ξεφυτρώνουν οι ιστορίες που μας ανατρέφουν. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)