planites kentriki

Για το μυθιστόρημα της Όλγκα Τοκάρτσουκ «Πλάνητες» (μτφρ. Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, εκδ. Καστανιώτη).

Του Νίκου Ξένιου

«Ο κόσμος είναι ένα υφαντό που το υφαίνουμε
καθημερινά στους μεγάλους αργαλειούς
της πληροφορίας, των συζητήσεων, των ταινιών, των βιβλίων,
του κουτσομπολιού, των μικρών ανεκδότων». 
Όλγκα Τοκάρτσουκ (από την ομιλία της στην απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας)

Στην εποχή των μαζικών μεταναστεύσεων και του ξεσπιτώματος τόσων πληθυσμών, το μυθιστόρημα Πλάνητες της Όλγκα Τοκάρτσουκ φαντάζει ως άσκηση πολιτιστικής ανθρωπολογίας και μνήμης. Πρόκειται για ένα αποσπασματικό, πολυσυλλεκτικό ντοκουμέντο ταξιδιωτικών οδηγών, απομνημονευμάτων, χρονικών, δοκιμίων γραμμένων σε αεροδρόμια και προθαλάμους ξενοδοχείων, υπαρξιστικών αναζητήσεων σχετικών με τη θνητότητα του ανθρώπινου σώματος, καθώς και διάμεσων κειμένων που απηχούν τον Σπινόζα και τον Σιοράν, τον Βαυαρό Ζέμπαλντ, τον εξόριστο Τσέχο Μίλαν Κούντερα, τον Σέρβο Ντανίλο Κις και την Κροάτισσα Ντουμπράβκα Ουγκρέσιτς.

H μετάφραση της Αλεξάνδρας Ιωαννίδου αποδίδει απόλυτα τον αποσπασματικό χαρακτήρα της αφήγησης σ΄ ένα γεμάτο χρονικές μετατοπίσεις κείμενο που συνιστά ταυτόχρονα προσωπικό ημερολόγιο, χρονικό και συρραφή διηγημάτων, εν ολίγοις είναι μια περιπλάνηση σε διαφορετικά επίπεδα της ανθρώπινης συνείδησης, «ένα είδος νεο-σουρεαλισμού που δεν φοβάται το παράδοξο και πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα, που εμπνέεται από τις νέες επιστημονικές θεωρίες και έχει συνεχείς αναφορές στους μύθους και όλα όσα έχει δημιουργήσει η ανθρώπινη φαντασία», όπως το χαρακτήρισε και η ίδια στην ομιλία της στην απονομή του Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Aπόρριψη των σκύλων του Παβλόφ και του Ταξιδιωτικού Οδηγού

Μουσεία ανατομίας με εκτρώματα ανθρώπινων υπάρξεων –η εμμονική διατήρηση των σωμάτων μετά τον θάνατο–, ό,τι απέμεινε από την καρδιά του Σοπέν ή τον τένοντα της πτέρνας του Αχιλλέα. «Μια βίαιη δύναμη, η οποία είναι ίδιον κάθε ατόμου της οργανικής ύλης, κρατάει ζωντανή τη ζωή στον πλανήτη». Η συγγραφέας θέλγεται από το ημιτελές, το παρασιτικό, την απόκλιση, τη ρωγμή και τη φθορά: ως εκ τούτου υπογραμμίζει την εύθραυστη, ευμετάβολη ποιότητα της ανθρώπινης φύσης, με τις παραγράφους του βιβλίου της όμως ενισχύει τη στιβαρότητα και αλληλοδιάδραση των χαρακτήρων που επινοεί. «Η νύχτα δεν τελειώνει ποτέ, πάντα απλώνει την εξουσία της πάνω από κάποιο κομμάτι του κόσμου». Η ρομαντική αφηγηματική παράδοση της κεντρικής Ευρώπης εδώ συστρέφεται με δεξιοτεχνία, υπερπηδά τα όρια μεταξύ των εθνών και την ίδια της τη «ρευστότητα» και συναντά τον πραγματισμό της αγγλοσαξονικής παράδοσης, παράγοντας τη φόρμα που η ίδια αποκαλεί «αστερισμό».

Η συγγραφέας θέλγεται από το ημιτελές, το παρασιτικό, την απόκλιση, τη ρωγμή και τη φθορά: ως εκ τούτου υπογραμμίζει την εύθραυστη, ευμετάβολη ποιότητα της ανθρώπινης φύσης, με τις παραγράφους του βιβλίου της όμως ενισχύει τη στιβαρότητα και αλληλοδιάδραση των χαρακτήρων που επινοεί.

Οι «Πλάνητες», μια σλαβικής προέλευσης σέχτα που έχει αποκηρύξει την «αποκατεστημένη» εκδοχή της ζωής με μια ζωή περιπλάνησης και εκούσιας ανεστιότητας και ξεριζώματος, εμφανίζονται στη μέση του βιβλίου. Η ηρωίδα Άννουσκα βρίσκεται απελπισμένη στη μέση μιας ανώνυμης ρωσικής πόλης και ανάβει τρία κεριά σε μια εκκλησία, όταν συναντά μιαν άστεγη γυναίκα, μια «πλάνητα» προσκυνήτρια ξένων τόπων, που θα της υποδείξει την οδό της διαφυγής της από αυτά που τη βασανίζουν. Ημιτελή, αποκλίνοντα και περιφερικά ιδεώδη και τερατώδεις, «εκτός νόρμας» επιλογές υποκαθιστούν τις συνειδησιακές βεβαιότητες της πρωταγωνίστριας και, μαζί, του αναγνώστη.

Κάποιοι χάρτες (από το Agile Rabbit Book of Historical and Curious Maps) παλαιάς εποχής που κοσμούν το βιβλίο, μικρές πόλεις δίπλα στον ποταμό Όντερ και τους παραποτάμους του, η περιγραφή της Πελοποννήσου στη νοηματική γλώσσα –«το σχήμα ενός μεγάλου μητρικού χεριού, σίγουρα όχι ανθρώπινου»– όλα συμβάλλουν σ’ αυτήν την εντύπωση αφηγηματικής ενέργειας που εκπορεύεται από την περιπλάνηση καθεαυτήν (το σύνδρομο αντι-Ανταίου που ομολογεί η συγγραφέας). Εκεί, κατά τη διαρκή μετακίνηση, σύσσωμο το οικογενειακό ιστορικό και το κοινωνικό πλαίσιο εξαφανίζεται, για να παραχωρήσει τη θέση του στην αναζήτηση ενός νέου τόπου προορισμού. Ακριβώς σαν να επρόκειτο για έναν αστερισμό από πιθανούς προορισμούς. Όσο για τον χρόνο, αυτός επίσης μπορεί να μετατραπεί σε διαρκές παρόν, εάν μια πτήση απαλείψει τις διαφορές της συμβατικής ώρας ανάμεσα στο αεροδρόμιο αναχώρησης και στο αεροδρόμιο άφιξης. Τα αεροδρόμια μετατρέπονται σε δημοκρατίες μιας διεθνούς συνομοσπονδίας κρατών που ως μοναδικό εχέγγυο ιθαγένειας ζητούν ένα boarding pass.

Μια ελεγχόμενη ψύχωση

Η Τοκάρτσουκ δεν συμμερίζεται τη μηχανιστική αντίληψη της επιστήμης της (σπουδές Ψυχολογίας σε μια γκρίζα κομμουνιστική μεγαλούπολη, σ’ ένα πανεπιστήμιο κτισμένο πάνω στα ερείπια ενός εβραϊκού γκέτο), σύμφωνα με την οποία η ζωή ερμηνεύεται βάσει των νόμων του ανόργανου κόσμου. Επιχειρεί μια βιταλιστική προσέγγιση κι εγκαινιάζει μια νέα ανθρωπολογία της αφήγησης, πρώτο στοιχείο της οποίας είναι η σωματικότητα ως εύθραυστο όχημα κάθε βιώματος. «Η ζωή στο καράβι είναι ποτισμένη στην αδρεναλίνη». Κέρινα προπλάσματα και εκτεθειμένες μουμιοποιήσεις του νεκρού ανθρώπινου σώματος με ανοιχτά τα σωθικά και τονισμένα τα στοιχεία του φύλου, μια μούμια που κινείται και μιλά: το σώμα παραμένει κάτι μυστηριώδες, ένας πλανήτης προς εξερεύνησιν. Ανατμήσεις και καταβυθίσεις στην αλήθεια που κρύβεται κάτω από το δέρμα, τους μύες και τους ιστούς, όπως στις ταινίες του Πήτερ Γκρήναγουέι. «Προσεκτικά, σαν να άγγιζε κάποιο ευαίσθητο ορεγκάμι, ξεδίπλωσε με τις άκρες των δακτύλων του το δέρμα του ζώου και είδε το περιτόναιο που άνοιγε με τη σειρά του, σαν να ήταν ο γάτος κάποιου είδους πολύτιμο βιβλίο φτιαγμένο από κάποιο ανώνυμο εξωτικό υλικό».

Η αποσπασματικότητα, καθεαυτήν, της ανθρώπινης εμπειρίας, μέρος κι αυτή της ταξιδιωτικής ψυχολογίας, που ανάλογα επικαθορίζει και το ύφος: διεκδικώντας το νεκρό σώμα του πατέρα, κατ’ ουσίαν διεκδικείς ένα μέρισμα στην αθανασία του σώματος.

Δεύτερο στοιχείο, η αποσπασματικότητα, καθεαυτήν, της ανθρώπινης εμπειρίας, μέρος κι αυτή της ταξιδιωτικής ψυχολογίας, που ανάλογα επικαθορίζει και το ύφος: διεκδικώντας το νεκρό σώμα του πατέρα, κατ’ ουσίαν διεκδικείς ένα μέρισμα στην αθανασία του σώματος. Το ίδιο κάνεις όταν ανακαλείς ένα απόσπασμα από τον Μπόρχες. Το ποιητικό υποκείμενο αποφασίζει τι θα κρατήσει στη μνήμη του και τι θα διαγράψει, με μια εκλεκτική πρωτοβουλία: «Εκεί όπου με πρόσβαλαν, με έθιξαν, με πόνεσαν, οι τόποι σταμάτησαν να υφίστανται για μένα». Lethologica: η λογική της λήθης.

Τρίτο στοιχείο, ο έντονος μυστικισμός. Όπως στην ταινία «Η περιπέτεια» του Αντονιόνι, μια γυναίκα εξαφανίζεται σε ένα θέρετρο της Κροατίας μαζί με την κόρη της κι έπειτα επανεμφανίζεται, χωρίς επεξηγήσεις. Οι απολεσθείσες έφαγαν σταφύλια, ήπιαν θαλασσινό νερό, κοιμήθηκαν σε μια σπηλιά, αυτό είναι όλο. Η επιστολή της Γιοζεφίνε Ζόλιμαν στον αυστριακό αυτοκράτορα Φραγκίσκο τον Πρώτο και η επανασυγγραφή της Ιστορίας από γυναικείο χέρι, η εξορία των σκύλων νομοθετημένη από τον Κεμάλ Ατατούρκ, ένα χαρέμι απ’ όπου τα μυστικά διαρρέουν μέσω των τοίχων, όλα ρευστά κι αλληλοσυμπλεκόμενα, στη σύνθεση ενός νέου μύθου. Στην πρώτη εμβόλιμη ιστορία, το ακρωτηριασμένο πόδι έχει τα αυτόνομα, δικά του όνειρα από ένα αγώνα δρόμου, από το υγρό γρασίδι όπου θα πατούσε ξυπόλητο, από τη νωπή άμμο στην ακρογιαλιά. Η αλήθεια, αν τα βάλεις όλα κάτω σε μια μεγάλη κόλλα χαρτί και αναζητήσεις τις συνάφειες, ίσως να προσεγγίζεται. Ίσως, όμως, και όχι. «Εν μέσω νευρικών ψιθύρων των ταραγμένων ανθρώπων, βρισκόταν ήδη ένα σώμα έτοιμο για ανατομή [...] Στα εισιτήριά μας το παρουσίαζαν σαν κάποιο γευστικό έδεσμα, specialité de la maison…». Αληθοφάνεια εκεί όπου η επιστήμη θα διεγίγνωσκε ψύχωση.

olga 4 
Το 2014 το επικό μυθιστόρημα Τα βιβλία του Ιακώβ, το magnum opus της Τοκάρτσουκ, ανακίνησε απειλές και κατηγορίες κατά της συγγραφέως και των εκδοτών της στην Πολωνία. Το μυθιστόρημα, εμπνευσμένο από το ιστορικό πρόσωπο του Μπένεντικτ Χμιελόβσκι, ξεκινά το 1752 στο Ροχάτιν της Ουκρανίας και εξελίσσεται σε μια σπηλιά της Κορολόβκα, της σημερινής Πολωνίας, όπου κρύβεται μια οικογένεια Εβραίων, ενώ η αφήγηση διέρχεται και τη Λισαβόνα των σεισμών του 1755, την Τουρκία, την Ελλάδα, την Αυστρία και τη Γερμανία.



 

Πετώντας συνειδητά εδώ κι εκεί: η συγγραφέας

Η Όλγκα Τοκάρτσουκ γεννήθηκε το 1962 και σήμερα ζει στο Μπρότσλαου της Πολωνίας. Από το 1989, όταν δημοσίευσε την πρώτη της ποιητική συλλογή, παράλληλα με το κυρίως επάγγελμά της, της ψυχολόγου και ψυχοθεραπεύτριας, έχει αναδειχθεί στην επιφανέστερη προσωπικότητα των σύγχρονων πολωνικών γραμμάτων. Η φεμινίστρια, αντικαθεστωτική συγγραφέας με τον «πολωνικό κότσο» που μεγάλωσε στο κλίμα των εξεγέρσεων του ’68 και θεωρείται συνεχίστρια του Βίτολντ Γκομπρόβιτς, δημοσίευσε, το 1989, μια συλλογή ποιημάτων με τίτλο Πόλεις στους καθρέφτες. Το πρώτο της μυθιστόρημα Το ταξίδι των βιβλιανθρώπων (1993) τοποθετείται στη Γαλλία του 17ου αιώνα. Μετά από τον πρώτο της γάμο, τη γέννηση του γιου της και την προσωπική της κρίση, η Τοκάρτσουκ ταξίδεψε μόνη της από τη Μαλαισία έως την Ταϊβάν και τη Νέα Ζηλανδία. Το δεύτερο μυθιστόρημά της, το Ε.Ε. (1995) φέρει ως τίτλο τα αρχικά της προικισμένης ηρωίδας Έρνα Έλτζερ, που μεγαλώνει σε μια αστική γερμανο-πολωνική οικογένεια της Μπρατισλάβα του 1920. Το τρίτο της μυθιστόρημα, Το Αρχέγονο και άλλοι καιροί (μτφρ. Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, 1996) εκτυλίσσεται, για οκτώ δεκαετίες του 20ού αιώνα, στο Πράβιεκ της Πολωνίας. Ακολούθησαν διηγήματα και νουβέλες (Η ντουλάπα, 1997, Σπίτι της μέρας, σπίτι της νύχτας, 1998/2003, Παίζοντας πολλά ντραμς, 2001), δοκιμιακά κείμενα (Η κούκλα και το μαργαριτάρι, 2000) και ιδιότυπα αφηγήματα (Οι τελευταίες ιστορίες, 2004, Η Άννα στις κατακόμβες, 2006). To 2009 δημοσίευσε το υπαρξιακό θρίλερ Σύρε το άροτρό σου πάνω από τα οστά των νεκρών, που ενέπνευσε τη βραβευμένη ταινία "Spoor" της Ανιέσκα Χόλαντ.

Το 2015, λίγο πριν η Δεξιά κερδίσει τις εκλογές στην Πολωνία, της απονεμήθηκε το μεγαλύτερο λογοτεχνικό βραβείο της χώρας της, το Nike. Οι Πλάνητες (2018) της εξασφάλισαν το International Booker Prize και για την ίδια χρονιά τής απονεμήθηκε το Νόμπελ λογοτεχνίας. Η Τοκάρτσουκ είναι η εμπνεύστρια ενός ιδρύματος υποστήριξης συγγραφέων και μεταφραστών, που η έδρα του θα βρίσκεται στη βίλα του γνωστού πολωνού ποιητή Τιμοτέους Κάρποβιτς, στο Μπρότσλαου.

* Ο ΝΙΚΟΣ ΞΕΝΙΟΣ είναι εκπαιδευτικός και συγγραφέας. Τελευταίο βιβλίο του, το μυθιστόρημα «Τα σπλάχνα» (εκδ. Κριτική).


Πλάνητες
Όλγκα Τοκάρτσουκ
Μτφρ. Αλεξάνδρα Ιωαννίδου
Καστανιώτης 2020
Σελ. 466, τιμή εκδότη €20,00 

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ OLGA TOKARCZUK


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Πρωινά στα Πριγκηπόνησα, της Ντεφνέ Σουμάν

Πρωινά στα Πριγκηπόνησα, της Ντεφνέ Σουμάν

Για το μυθιστόρημα της Defne Suman «Πρωινά στα Πριγκηπόνησα» (μτφρ. Στέλλα Βρετού, εκδ. Κλειδάριθμος).

Της Λεύκης Σαραντινού

Ποιος καταλληλότερος να γράψει ένα βιβλίο που η ιστορία του να διαδραματίζεται στα Πριγκηπόνησα, κ...

Δυσφορεί η νύχτα, του/της Μαριέκε Λούκας Ρίνεβελντ

Δυσφορεί η νύχτα, του/της Μαριέκε Λούκας Ρίνεβελντ

Για το βραβευμένο με International Booker μυθιστόρημα του/της Marieke Lucas Rijneveld «Δυσφορεί η νύχτα» (μτφρ. Άγγελος Αγγελίδης – Μαρία Αγγελίδου, εκδ. Ίκαρος).

Του Διονύση Μαρίνου

Μόλις 29 ετών. Με «πληθυντική» σεξουαλική ταυτότητα πο...

Το γυάλινο ξενοδοχείο, της Έμιλι Μάντελ

Το γυάλινο ξενοδοχείο, της Έμιλι Μάντελ

Για το μυθιστόρημα της Emily St. John Mandel «Το γυάλινο ξενοδοχείο» (μτφρ. Βάσια Τζανακάρη, εκδ. Ίκαρος).

Της Χριστίνας Μουκούλη

Πόσο εύκολο είναι να αλλάξει κανείς ολοκληρωτικά τη ζωή του; Να μεταπηδήσει από μια οικονομική κατάσταση σε μια άλλη ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Μαξ Φρις: «Η ζήλια είναι ο φόβος της σύγκρισης»

Μαξ Φρις: «Η ζήλια είναι ο φόβος της σύγκρισης»

Μια μέρα σαν σήμερα, 15 Μαΐου 1911, γεννήθηκε στη Ζυρίχη ο Μαξ Φρις, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της μεταπολεμικής γερμανόφωνης λογοτεχνίας. 

Του Λεωνίδα Καλούση

Ο Μαξ Φρις μεγάλωσε στη Ζυρίχη με τον πατέρα του, Φραντς Μπρούνο Φρις κ...

Ημέρα της μητέρας, της Νέλε Νόιχαους (προδημοσίευση)

Ημέρα της μητέρας, της Νέλε Νόιχαους (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Nele Neuhaus «Ημέρα της μητέρας» (μτφρ. Βασίλης Τσαλής), το οποίο κυκλοφορεί στις 17 Μαΐου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κάθε φτυαριά κοσκινιζόταν σχολαστικά, τα αντικε...

Πέρα από την Επιστήμη και τη Θρησκεία

Πέρα από την Επιστήμη και τη Θρησκεία

Για τον συλλογικό τόμο «Πέρα από την Επιστήμη και τη Θρησκεία – Νέες φιλοσοφικές και ιστορικές προσεγγίσεις» (Επιμελητές τόμου: Σωτήρης Μητραλέξης, Paul Tyson, Peter Harrison, επίμετρο: Αθανάσιος Σ. Φωκάς, εκδ. Ροπή). Κεντρική εικόνα: Γαλιλαίος: «Κι όμως γυρίζει».

Του Μύρωνα Ζαχαράκη

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Ημέρα της μητέρας, της Νέλε Νόιχαους (προδημοσίευση)

Ημέρα της μητέρας, της Νέλε Νόιχαους (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Nele Neuhaus «Ημέρα της μητέρας» (μτφρ. Βασίλης Τσαλής), το οποίο κυκλοφορεί στις 17 Μαΐου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κάθε φτυαριά κοσκινιζόταν σχολαστικά, τα αντικε...

Στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, της Έλενας Χουζούρη (προδημοσίευση)

Στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, της Έλενας Χουζούρη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Έλενας Χουζούρη «Στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού – Μια παλιά ιστορία», το οποίο κυκλοφορεί στις 20 Μαΐου από τις εκδόσεις Πατάκη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ι ...

Σύγχρονα κάτοπτρα της ελληνικότητας, της Αλεξάνδρας Δεληγιώργη (προδημοσίευση)

Σύγχρονα κάτοπτρα της ελληνικότητας, της Αλεξάνδρας Δεληγιώργη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της Αλεξάνδρας Δεληγιώργη «Σύγχρονα κάτοπτρα της ελληνικότητας – Ιδέες και Ιδεολογήματα στον 20ο αιώνα», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

«…επιχειρώντας, έτσι, μια συνοπτικ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Οκτώ καλά αστυνομικά μυθιστορήματα

Οκτώ καλά αστυνομικά μυθιστορήματα

Επιλογή οκτώ μεταφρασμένων αστυνομικών μυθιστορημάτων από τις πρόσφατες κυκλοφορίες.

Της Χίλντας Παπαδημητρίου

...

Τσερνομπίλ: 35 χρόνια μετά, οκτώ βιβλία

Τσερνομπίλ: 35 χρόνια μετά, οκτώ βιβλία

Ήταν Σάββατο του Λαζάρου 26 Απριλίου 1986 όταν σημειώθηκε το μεγαλύτερο, μέχρι τότε, πυρηνικό δυστύχημα στην ιστορία. Μια σειρά εκρήξεων προκάλεσε την καταστροφή του αντιδραστήρα 4 του Πυρηνικού Σταθμού Παραγωγής Ενέργειας στο Τσερνομπίλ της τότε Σοβιετικής Ένωσης και σημερινής Ουκρανίας. Τριάντε πέντε χρόνια μετά, ...

Κακοποίηση: Βιβλία για παιδιά κι εφήβους που μιλούν ανοιχτά

Κακοποίηση: Βιβλία για παιδιά κι εφήβους που μιλούν ανοιχτά

Πώς μιλάμε στα παιδιά για τη σεξουαλική κακοποίηση; Για τη βία που βιώνουν συνομίλικοί τους, για τα τραύματα, την οδυνηρή και μοναχική πορεία των θυμάτων μέχρι που ορισμένα, λίγα, παιδιά καταφέρνουν να βρουν το κουράγιο και τα λόγια για να μιλήσουν; Πώς αποτυπώνουν οι συγγραφείς βιβλίων για παιδιά και για εφήβους τη...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

22 Απριλίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Αυτά είναι τα έξι βιβλία που διεκδικούν το International Booker Prize 2021

Ανακοινώθηκαν τα έξι βιβλία μεταφρασμένης πεζογραφίας στα αγγλικά, τα οποία διεκδικούν το International Booker Prize 2021. Δείτε ποια βιβλία έχουν μεταφραστεί στα

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ