makridakis

Μια ακόμη ανάγνωση του νέου μυθιστορήματος του Γιάννη Μακριδάκη

Της Αλεξάνδρας Ιωαννίδου

Ναι, λοιπόν, η κρίση είναι εδώ, οικονομική, πολιτιστική, ιδεών, αξιών, όπως την αντιλαμβάνεται

και/ή την ορίζει ο καθένας μας. Συμφωνούμε όλοι στη διαπίστωση, μα καθώς είμαστε διαφορετικοί, διαλέγει ο καθένας τον δικό του τρόπο να σταθεί και να αντιδράσει. Εγώ διαλέγω να μιλώ και όταν διαφωνώ να αντιπαρατάσσω τη δική μου σκέψη και συναίσθηση στο στίβο των επαϊόντων και των κατ’ επάγγελμα δημόσιων ομιλητών. Για ένα βιβλίο ο λόγος, λοιπόν.

Ένα βιβλίο, όπως ένα μουσικό κομμάτι ή ένας πίνακας ζωγραφικής, για να "λειτουργήσει" προϋποθέτει το δίπολο δημιουργός - αποδέκτης. Σε ιδανικές συνθήκες (που στην τέχνη δεν σπανίζουν) η σχέση αυτών των δύο αποκτά έντονη δυναμική αλληλεπίδρασης με το έργο να γίνεται το όχημα μέσω του οποίου επι-κοινωνούν τις σκέψεις και τα συναισθήματα τους και εξελίσσονται ταυτόχρονα. Άλλοτε πάλι το έργο, εν προκειμένω το βιβλίο, δεν μοιάζει σημαντικό είτε επειδή ο συγγραφέας του δεν είχε κάτι ιδιαίτερο να καταθέσει ή επειδή ο αναγνώστης του δεν ήταν «ανοιχτός» ώστε να προσλάβει το εκπεμπόμενο σήμα. Ακριβώς σε αυτή την κατηγορία συγγραφέων και βιβλίων κατατάσσει ο κ. Δ. Κούρτοβικ τον Γιάννη Μακριδάκη και το «Ήλιος με δόντια» σε κριτική του στο Βιβλιοδρόμιο της εφημερίδας Τα Νέα.

Ως αναγνώστες, σίγουρα δεν συμφωνούμε ο κριτικός κι εγώ, τουλάχιστον όσον αφορά τον συγκεκριμένο συγγραφέα και το έργο του. Εκείνος αναφέρεται εκτενέστατα στις αξίες, λογοτεχνικές και σημασιολογικές, που δεν εντόπισε οπότε και καυτηριάζει βιβλίο και συγγραφέα. Εγώ, αντίθετα, εκτίμησα κάποια θέματα που προβάλλουν εντονότατα μέσα από το έργο του Μακριδάκη, τα οποία ίσως να αφορούν και άλλους αναγνώστες και έτσι να εξηγούν την «παραδοξότητα» της επιτυχίας του. Ενδεικτικά αναφέρω:

Το ζήτημα της ταυτότητας, που απασχολεί άμεσα ή έμμεσα τα λογοτεχνικά πρόσωπα του Μακριδάκη, είναι κομβικό στο έργο του. Οι ήρωες αναζητούν ενσυνείδητα, ή και όχι, να βρουν τα στοιχεία εκείνα που θα τους οδηγήσουν στον ορισμό της ταυτότητας (της δικής τους ή των γύρω τους) και μέσω αυτής στην κατανόηση και την γαλήνη. Πάνω σε αυτή τη θεμελιώδη αναζήτηση τίθενται σωρός επιμέρους ερωτημάτων: η ταυτότητα είναι αυτοπροσδιορισμός ή ετεροπροσδιορισμός; η δυνατότητα επιλογής και σύνθεσης υπάρχει και σε ποιο βαθμό; οι ιδιαιτερότητες καλώς ορίζονται ως τέτοιες και τελικά εγκλωβίζουν ή απελευθερώνουν; οι συλλογικές ταυτότητες υπάρχουν πράγματι και αν ναι, πόσες ατομικές χωρούν;

Ένα δεύτερο θέμα παρόν στα βιβλία του Μακριδάκη είναι η ιστορία/εξιστόρηση του παρελθόντος σε όλες τις εκφάνσεις κι εκδοχές της. Η επίσημη ιστορία, η τοπική ιστορία, οι προσωπικές ιστορίες, οι θρυλικές ιστορίες, οι υποτιθέμενες ιστορίες. Ποια είναι η σχέση κι η ισορροπία μεταξύ τους; ποια η βαρύτητα της κάθε μιας στις ζωές των ανθρώπων; οι άνθρωποι τις διαμορφώνουν ή αυτές εκείνους; είναι εξέλιξη ερμηνεύσιμων διαδικασιών μεταξύ αιτίων-αποτελεσμάτων ή εμπλέκονται καθοριστικά αστάθμητοι παράγοντες όπως συναίσθημα, τυχαίο, υποκειμενικότητα; Η ‘υποκειμενικότητα’ της λογοτεχνίας συγγενεύει κάποτε και πόσο με την ‘αντικειμενικότητα’ της ιστορίας;

Ακόμα, σημαντικός για τον συγγραφέα αναδεικνύεται ο λόγος, η ομιλία, η προφορικότητα, ως μέσον κατανόησης κι επικοινωνίας, καταγραφής και διάσωσης. Εργαλείο εύχρηστο για τον καθένα και χαρακτηριστικό όχι ενός «αγνού, ελληνικού, παρελθόντος και μιας χαμένης κοινοτικής συνοχής» μα μιας εποχής που υπήρχε μια περισσότερο δηλωτική και καθαρή σχέση ανάμεσα στις λέξεις και το νόημά του ομιλούντος.

Δεν θα μπορούσα να αποδώσω στον Μακριδάκη μια «καταπραϋντική θεώρηση του κόσμου» καθώς πραγματεύεται αυτά και άλλα περίπλοκα και τρόπον τινά φιλοσοφικά, ζητήματα χωρίς να επιλύει, ωθεί, ηθικολογεί, νουθετεί, επεξηγεί, να δείχνει ένα κάποιο δρόμο. Αφήνει την ελευθερία στον αναγνώστη του να περιπλανηθεί όσο ο ίδιος μπορεί και θέλει σε αυτά τα μονοπάτια και να διαλέξει την ερμηνεία-άποψη που νιώθει πως τον περιλαμβάνει. Ούτε το λογοτεχνικό ύφος του Μακριδάκη βρίσκω «χλιαρό, μειλίχιο, ευπρεπισμένο». Αντί να κραυγάζει και να μεγαλοστομεί συμπορευόμενος με την πλειοψηφία των εχόντων βήμα των ημερών μας, χαμηλόφωνα κι αισθαντικά, αλλάζοντας στυλ γραφής σε κάθε βιβλίο, ακόμα και μέσα στο ίδιο βιβλίο, φτιάχνει γοητευτικούς ήρωες και εμβαθύνει στην ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία τους.

Όσον αφορά την πλοκή του «Ήλιος με δόντια», είναι, κατά τη γνώμη μου, πραγματικά ενδιαφέρουσα, πολύ απέχει από «ατσαλοσύνες και πλαδαρότητες». Το ιστορικό πλαίσιο δίνεται ξεκάθαρα, τα μυθιστορηματικά πρόσωπα και συμβάντα συνυπάρχουν αρμονικότατα με τα πραγματικά, το στοιχείο της έκπληξης και των ανατροπών λειτουργεί επιδέξια προς τέρψιν του αναγνώστη.

Τέλος, ας μου επιτραπεί να χαρακτηρίσω άστοχη και ξεπερασμένη την προσπάθεια μας, ως αναγνώστες και γενικότερα ως αποδέκτες προϊόντων τέχνης, να εντάξουμε τα λογοτεχνικά έργα στα στενά μέτρα των ρεαλιστικών εφαρμογών της καθημερινής μας ζωής. Πώς γίνεται ένας συγγραφέας να χωράει σε μια μπομπίνα ακριβώς μια φάση της ζωής-διήγησης του ήρωά του ή ένας άλλος να χωρίζει το βιβλίο του σε κεφάλαια τόσα όσες οι ώρες της ημέρας που αφηγείται; Κι όμως, γίνεται, λογοτεχνική αδεία, εξάλλου εκτός από μεμονωμένα λογοτεχνικά εφευρήματα, ολόκληρα κινήματα βασίστηκαν στην παραδοξότητα, χωρίς αυτό να μειώνει την απήχηση ή αξία τους.

Καταλαβαίνω πως όλοι εμείς που στεκόμαστε μπροστά στον καθρέφτη και κοιτούμε μέσα του, είμαστε εκεί για διαφορετικούς λόγους, έχουμε φτάσει από άλλους δρόμους και βλέπουμε ο καθένας ξεχωριστή εικόνα. Και ο ήλιος μέσα στον καθρέφτη; Ε, αυτός είναι αυθύπαρκτος, θα βρίσκεται εκεί, μετά από μας και μετά από τον καθρέφτη.

 

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Ο μπόγος» της Λίλας Κονομάρα – Ένας άγγελος που τον έλεγαν Μανόλη

«Ο μπόγος» της Λίλας Κονομάρα – Ένας άγγελος που τον έλεγαν Μανόλη

Στο μυθιστόρημα της Λίλας Κονομάρα «Ο μπόγος», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη, πρωταγωνιστεί η ίδια η Ιστορία, με τα πολλαπλά της πρόσωπα και προσωπεία. 

Του Κ.Β. Κατσουλάρη

«Υπάρχει ένας πίνακας του Paul K...

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι’ αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου – Η σιωπή της Ιστορίας

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι’ αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου – Η σιωπή της Ιστορίας

Για το μυθιστόρημα του Γιάννη Καρκανέβατου «Ο πατέρας δεν μιλούσε γι’ αυτά» (εκδ. Εστία). Φωτογραφία © Pablò / Unsplash.

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Αυτό το πρώτο μυθιστόρημα του Γιάννη Καρκανέβατου μιλά για την Ιστορία μέσω των προσωπικών ιστ...

«Αυτοκίνητο σισπασιόν» του Στυλιανού Σκαρλάτου (κριτική) – Μια νουβέλα με πρωταγωνιστή το σύνδρομο Άσπεργκερ

«Αυτοκίνητο σισπασιόν» του Στυλιανού Σκαρλάτου (κριτική) – Μια νουβέλα με πρωταγωνιστή το σύνδρομο Άσπεργκερ

Για τη νουβέλα «Αυτοκίνητο σισπασιόν» του Στυλιανού Σκαρλάτου (εκδ. Ενύπνιο), αλλά και για άλλα βιβλία με θέμα το σύνδρομο Άσπεργκερ.

Του Κώστα Προμπονά

Μια νουβέλα για ένα όχι σπάνιο σύνδρομο: Κοιτάζοντας προς το μέλλον.

...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Γιον Φόσε: «Θαυμάζω τον Ίψεν γιατί ήξερε να μισεί»

Γιον Φόσε: «Θαυμάζω τον Ίψεν γιατί ήξερε να μισεί»

Σε συνέντευξή του στο Revistascena, ο Νορβηγός δραματουργός Jon Fosse μίλησε για την πολυετή πορεία του στον χώρο του θεάτρου. Τα πρώτα δύο μέρη της γνωστής επταλογίας του «Το άλλο όνομα» κυκλοφόρησαν πρόσφατα από τις εκδόσεις Gutenberg, σε μετάφραση Σωτήρη Σουλιώτη.

Επιμέλεια: ...

Το μίσος για την ελληνική λογοτεχνία

Το μίσος για την ελληνική λογοτεχνία

Σκέψεις του γνωστού συγγραφέα σχετικά με την ανυποληψία της νεοελληνικής πεζογραφίας στο ελληνικό κοινό. Στην κεντρική εικόνα, τμήμα από το έργο «Portrait of George Dyer in a Mirror» (1968), του Φράνσις Μπέικον.

Του Αλέξη Πανσέληνου

Έγινε πρόσφατα μεγά...

Διαβάζοντας με τον Παναγιώτη Εξαρχέα

Διαβάζοντας με τον Παναγιώτη Εξαρχέα

Πρόσωπα από το χώρο των τεχνών, των ιδεών και του πολιτισμού, αποκαλύπτουν τον δικό τους αναγνωστικό χαρακτήρα, τη μύχια σχέση τους με το βιβλίο και την ανάγνωση. Σήμερα, σκηνοθέτης Παναγιώτης Εξαρχέας απαντά σε 20 κλασικές ή απρόσμενες βιβλιοφιλικές ερωτήσεις.

Επιμέλεια: Λεωνίδας Καλούσης ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Πλατωνικοί διάλογοι» του Χάρη Βλαβιανού (προδημοσίευση)

«Πλατωνικοί διάλογοι» του Χάρη Βλαβιανού (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το πεζογράφημα του Χάρη Βλαβιανού «Πλατωνικοί διάλογοι ή γιατί στο σπήλαιο κάνουν όλοι πάρτι», που θα κυκλοφορήσει μέσα Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Πατάκη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΤΕΛΟΣ ΚΑΛΟ ΟΛΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

...
«Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας» του Κώστα Καβανόζη (προδημοσίευση)

«Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας» του Κώστα Καβανόζη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη μελέτη του Κώστα Καβανόζη «Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας – Το μυθιστόρημα τεκμηρίων και η λογοτεχνικότητα του αναφορικού λόγου», που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Πατάκη, τέλη Σεπτεμβρίου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ann Cleeves «Άλμπατρος» (μτφρ. Παλμύρα Ισμυρίδου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 4 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κεφάλαιο 3

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

 Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών, δοκιμίων και μελετών. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Τρεις «γεμάτοι» μήνες μένουν μέχρι και το τέλος αυτής της χρονιάς και οι εκδοτικοί οίκοι β...

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια συμπληρώνονται αυτές τις μέρες από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Πολλές και ενδιαφέρουσες εκδόσεις έχουν εμπλουτίσει φέτος τη σχετική βιβλιογραφία. Επιλέξαμε 15 πρόσφατες ή και παλιότερες, που αφορούν βιβλία μη μυθοπλαστικά. Καλύπτουν, πιστεύουμε, μια σφαιρική θέαση των όσων προηγήθηκαν, των γεγονότων του Σ...

Δέκα κλασικά βιβλία που λογοκρίνονται ξανά και ξανά

Δέκα κλασικά βιβλία που λογοκρίνονται ξανά και ξανά

Πολλοί πιστεύουν πως η εποχή που τα λογοτεχνικά βιβλία απαγορεύονταν και καίγονταν στην πυρά έχει παρέλθει. Στην πραγματικότητα, μέχρι και σήμερα, πολλές συντηρητικές ομάδες σε πολλές χώρες του κόσμου επιχειρούν να λογοκρίνουν και να καταστρέψουν ακόμα και έργα που θεωρούνται πλέον κλασικά, με διάφορες δικαιολογίες....

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

07 Ιανουαρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Φέτος περιμέναμε την εκπνοή της χρονιάς πριν συντάξουμε την καθιερωμένη μας πια λίστα με τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία της χρονιάς. Ο λόγος είναι ότι τούτες τις Γιορτέ

ΦΑΚΕΛΟΙ