houzouri_taskendi

Του Γιώργου Βέη 

«Το παρελθόν είναι μια ξένη χώρα, όπου ομιλείται μια άλλη γλώσσα». Λ. Π. Χάρτλεϊ

Μαζί με τα δύο προηγούμενα έργα της ίδιας συγγραφέως, με τίτλους αντιστοίχως Σκοτεινός Βαρδάρης (Κέδρος, 2005) και Πατρίδα από βαμβάκι (Κέδρος, 2009), το Δυο φορές αθώα απαρτίζει μιαν ευδιάκριτη, χαλαρή τριλογία όπου, μεταξύ άλλων, οι κανόνες, οι οποίοι διέπουν τη γέννηση, την ανάπτυξη και την εδραίωση μιας βασανιστικής δυστοπίας ερευνώνται με υποδειγματική διαύγεια, εννοιολογική συνέπεια και ρηματική ευελιξία.

Καθορίζοντας κι εδώ με άνεση έναν μείζονα γεωπολιτικό χώρο πνευματικών ανταλλαγών, αιματηρών συρράξεων, θανάσιμων φυλετικών παθών, αλλά και κρίσιμων συναισθηματικών κρυσταλλώσεων, τα πρόσωπα-φορείς της διηγητικής τέχνης της Έλενας Χουζούρη επαληθεύονται περισσότερο ως αυθεντικά υποχείρια των Καιρών, ως αρχετυπικά πλατωνικά ανδρείκελα, με άλλα λόγια, παρά ως αυτόνομα και αυτεξούσια ορόσημα του Βίου.

Από την πλευρά της η κύρια περσόνα, η Βερόνικα Κ., επιβεβαιώνει επιπροσθέτως την αρχή, η οποία, κοσμώντας λατινιστί την επιτύμβια στήλη του Αρθούρου Σοπενχάουερ, εκείνου του ρηξικέλευθου αναλυτή τόσο των πράξεών μας, όσο και των καταλυτικών παραλείψεων μας, ορίζει απλώς ότι «Qui bene amat bene castigat», ήτοι «όποιος αγαπά πολύ, τιμωρεί πολύ». Η πατρική αγάπη συνιστά εν προκειμένω την ύψιστη ποινή. Ο πατέρας, ο Αναστάσης Κ., εγκαταλείπεται από τη σύζυγό του, εξόριστος ων. Χάνοντας Πατρίδα και Γυναίκα, αγκιστρώνεται φανατικά στη κόρη του Βερόνικα. Η τελευταία υποκαθιστά έτσι ενδομύχως και αυτομάτως ό,τι ακριβώς απώλεσε ο ίδιος τελεσίδικα μέσα στη δίνη των πολιτικών, αλλά και ατομικών κολαστηρίων. Η κόρη καθίσταται κατά συνέπεια το ανομολόγητο ερωτικό είδωλο. Η συμβολοποιημένη κτήση του αγαθού. Γι’ αυτό και ο θαυμαστής της νεότητάς της, ο Ιόσιφ Μπ., συνιστά τον απόλυτο εχθρό, τον εισβολέα και πολυμήχανο διεκδικητή του φαντασιακού, πλην όμως πολυπόθητου αντικειμένου μιας σαφώς παθολογικής αγάπης. Κάθε άλλο παρά γονικής. Κι αν δεν είναι δυνατή ως εκ των πραγμάτων η φυσική εξόντωση του Ιόσιφ, την οποία εννοείται ότι ονειρεύεται συνεχώς ο πάλαι ποτέ φανατικός πολεμιστής, ο κραταιός παλαίμαχος των βουνών Αναστάσης Κ., τουλάχιστον μπορεί να αναχαιτισθεί στους προμαχώνες των ερώτων. Ως ο πλέον επικίνδυνος πομπός του σεξουαλικού καλέσματος προς το πολύτιμο Θήλυ, ο Ιόσιφ Μπ. εξοβελίζεται εντέχνως και το κυριότερο εγκαίρως στη σφαίρα των ημιμύθων. Γι΄ αυτό και τα γράμματά του θα μείνουν αναπάντητα στον αιώνα. Ο θάνατός του, ως πνευματικό γεγονός, προηγείται κατά πολύ του φυσικού του τέλους.

Ευλόγως ο αναγνώστης θα θυμηθεί τους μηχανισμούς, οι οποίοι καθιστούν την συνύπαρξη μέσα στην αγάπη –σχεδόν– ανέφικτη. Εκτός κι αν αυτό το «σχεδόν» εν τέλει διαγράφεται από την ίδια την τροπή των πραγμάτων. Ή όπως μας συμβουλεύει η λακανική θυμοσοφία: «η αγάπη είναι ανέφικτη, και η σεξουαλική σχέση βυθίζεται στο μη νόημα, πράγμα όμως που δεν μειώνει καθόλου το ενδιαφέρον που πρέπει να έχουμε για τον Άλλον». (Βλ. Encore/Ακόμη, δίγλωσση έκδοση, μεταγραφή κειμένου: Ζακ-Αλέν Μιλέρ, πρόλογος- μετάφραση - σημειώσεις: Βλάσης Σκολίδης, Εκδόσεις Ψυχογιός).

Τα επαναπατρισμένα τέκνα 

Ανακεφαλαιώνω και διακρίνω κατά τη χρονολογική ανέλιξη τα εξής: η πενηνταοκτάχρονη σήμερα Βερόνικα Κ. γεννήθηκε στην Τασκένδη από Έλληνες γονείς, οι οποίοι εκόντες άκοντες φυγαδεύτηκαν εκεί μετά τον ημέτερο Εμφύλιο. Ζώντας κάτω από την ίδια στέγη με τον ιδιαίτερα αυταρχικό, δύστροπο και περίκλειστο πατέρα της, βιώνει έναν χρόνιο ευνουχισμό του νου. Η παθογένειά της αφορά στην παθογένεια μιας ολόκληρης γενιάς. Πολλά χρόνια μετά και συγκεκριμένα το προβληματικό έτος 2011, παρέχοντας μια συνέντευξη σε μια νεαρή δημοσιογράφο, η οποία ερευνά αόκνως την τύχη των τέκνων των δικών μας πολιτικών προσφύγων, τα οποία επαναπατρίστηκαν, η Βερόνικα, στην Αθήνα πλέον κι αυτή μόνιμα εγκατεστημένη, αφήνει να διαφανεί ένα ικανό μέρος του ψυχικού της υποστρώματος και των ποικίλων βεβαίως τριβών, οι οποίες το χαρακτηρίζουν σε μακροχρόνια μάλιστα βάση. Η καταφανώς de profundis εξομολόγηση αποκαλύπτει έναν πολλαπλώς περιτμημένο εαυτό. Η ομολογούμενη αβελτηρία του λεγόμενου modus operandi, ήτοι της πρακτικής λογικής, αποτελεί στην προκειμένη περίπτωση το απείκασμα μιας συσσωρευμένης καταπίεσης, κυρίως στον τομέα της ψυχοπνευματικης εξέλιξης της Βερόνικας, η οποία ασκήθηκε αδιάκοπα από τους στροβίλους της Ιστορίας. Η βία, την οποία συνεπάγεται κατά τρόπο νομοτελειακό σχεδόν η εγελιανή προς τα άνω εξέλιξη, είναι ανάλογη των επιτυχιών και των αποτυχιών, τις οποίες σημειώνει διαδοχικά ο πολιτισμός της βίας και της όποιας συνύπαρξης σε πλανητική διάσταση. Αυτό είναι το μάθημα που ξέρει πολύ καλά η κόρη του Αναστάση Κ. Αν μάλιστα θα έδινα συνοπτικά την ταυτότητα της εσωτερικής τοπιογραφίας της, όπως ακριβώς ανιχνεύεται κατά την περίοδο της ενηλικίωσής της και πολλά χρόνια εν συνεχεία, θα μου αρκούσε να απομονώσω μιαν αποτίμηση, την οποία δανείζομαι κατά λέξη από την αδιάπτωτη, καθόλα συναρπαστική αφηγηματική ροή: «…αδυνατεί ν’ αντισταθεί στη μνήμη, αδυνατεί να τα βγάλει πέρα με το χρόνο, τη γυρίζει, τη στριφογυρίζει και όλα μοιάζουν ανάκατα, φύρδην μίγδην που λέμε, κουρελάκια που πάνε από ΄δω και από ΄κει με το πρώτο αεράκι και εκείνη αρπάζει πότε το ένα, πότε το άλλο, προσπαθεί να τα ενώσει, να δώσει μια ενότητα στη ζωή της, να κολλήσει όλα αυτά τα κομμάτια που κάποια στιγμή, μια πολύ παλιά στιγμή, διαλύθηκαν κι εξαφανίστηκαν».

Η δεύτερη μετανάστευση

Συγκρατώ ότι πρόκειται για την τελευταία συνέντευξη της εικοσιεπτάχρονης δημοσιογράφου, η οποία θα αναγκαστεί να μεταναστεύσει με τη σειρά της σε πείσμονα αναζήτηση εργασίας, μετά το κλείσιμο της επιχείρησης στην οποία είχε επενδύσει ματαίως, όπως και άλλοι συνάδελφοί της, το επαγγελματικό της μέλλον. Στο σημείο αυτό η μια αυταπάτη ανταποκρίνεται στην άλλη. Το δέλεαρ της μετανάστευσης αρκεί, υπαινίσσεται ο ασίγαστος συγγραφικός τόνος, για να ξετινάξει κυριολεκτικά μιαν ακόμη ύπαρξη. Μετανάστευση, επαναπατρισμός, μετεγκατάσταση, αποδημία, επανεξέταση των όρων επιστροφής, αναβολή των σχεδίων δεύτερης μετανάστευσης και παλιννόστηση είναι οι όψεις ενός ρομάντζου ψευδαισθήσεων, αυταπατών, κάθετων πτώσεων στο κενό χωρίς δίχτυ, αλλά και πιθανολογούμενων ανακάμψεων και αναπτερώσεων του εγώ. Για τις ανάγκες της εποπτικής στιγμής παραθέτω τις παρεμφερείς αποσαφηνίσεις του επαρκέστατου Βάσκου μυθιστοριογράφου Μπερνάντο Ατσάγα: «Είπα πως οι μετανάστες κουβαλούν πάντα μαζί τους μια παιδαριώδη ιδέα – «εδώ ο κόσμος είναι κακός, εκεί που πάω θα είναι τίμιος. Εδώ ζω άθλια, εκεί θα ζω με άνεση» - και από αυτή τη φαντασίωση αναδύεται μια πρώτη ιδέα του παραδείσου. Όμως στη συνέχεια, με τα χρόνια, κάπως απογοητευμένοι από την καινούργια χώρα, έχοντας επίγνωση του πόσο δύσκολο είναι να ξεκινάς από την αρχή, παράγεται η αντίστροφη κίνηση, όπως του εκκρεμούς που είχαμε απέναντί μας, και τότε η γενέθλια γη αρχίζει να αποκτά παραδείσια χαρακτηριστικά». (Βλ. Ο γιος του ακορντεονίστα, εκδόσεις Εκκρεμές).

Προς το τέλος της συνάντησης των δύο γυναικών θα διευκρινισθεί μια σημαντική πτυχή του παρελθόντος της ηρωίδας. Αλλά μόνον προς όφελος των αναγνωστών. Η Βερόνικα Κ., αν και απεξαρτημένη πλέον από τα δεινά της συμβίωσής της με τον πατέρα της, θα συνεχίσει να ζει άμοιρη της πλήρους αλήθειας, η οποία συνέχει την οικογενειακή της ιστορία. Το οξύμωρον διεκδικεί συνεπώς την παράταση της ειρωνείας επ’ αόριστον. Αν και το όνομά της ετυμολογικά ταυτίζεται με την αλήθεια, (πρβλ. το σολωμικό πρόταγμα «Vera amo, Vera sequor»), εν τούτοις η Βερόνικα Κ. φαίνεται ότι δεν είναι προγραμματισμένη να την κατακτήσει πλήρως. Η ετυμηγορία περί διπλής αθωότητας αφορά στον διπλό ακούσιο αποκλεισμό: από τον έρωτα, αλλά και από τη φυσική κοιτίδα, δηλαδή την Πατρίδα. Η φορά των συγκυριών αποδεικνύεται ανελέητη. Έχει όμως κάνει ένα βήμα μπροστά. Αναπνέει σαν ένας άλλος άνθρωπος. Κάτι είναι κι αυτό: η Έλενα Χουζούρη δείχνει εδώ προς τη μεριά αυτού του άμεσου ηθικού κέρδους από έναν μερικό έστω αυτοπροσδιορισμό του εγώ.

 

houzourielenaΔυο φορές αθώα
Έλενα Χουζούρη
Εκδόσεις Κέδρος, 2013
Τιμή: € 13,00 σελ. 230

politeia-link

 

 

 

 

 

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΝΑΣ ΧΟΥΖΟΥΡΗ

 

 

 


 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Όσο περιμένεις να συμβεί», του Γιάννη Τσίρμπα (κριτική)

«Όσο περιμένεις να συμβεί», του Γιάννη Τσίρμπα (κριτική)

Για το βιβλίο του Γιάννη Τσίρμπα με τίτλο «Όσο περιμένεις να συμβεί» (εκδ. Gutenberg).

Γράφει ο Σόλωνας Παπαγεωργίου

Ο Γιάννης Τσίρμπας πρωτοε...

«Ας φύγουμε λοιπόν» του Αλέξανδρου Διαμαντή (κριτική)

«Ας φύγουμε λοιπόν» του Αλέξανδρου Διαμαντή (κριτική)

Για τη νουβέλα του Αλέξανδρου Διαμαντή «Ας φύγουμε λοιπόν», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη, και «καταλήγει να εκφράζει τον θρήνο μιας γενιάς, η οποία ενηλικιώθηκε απότομα και εξίσου απότομα προσγειώθηκε». Κεντρική εικόνα: Οι Jeanne Moreau, Oskar Werner, Henri Serre στην ταινία του François Truf...

«Πλατωνικοί διάλογοι, ή γιατί στο σπήλαιο κάνουν όλοι πάρτι» του Χάρη Βλαβιανού (κριτική)

«Πλατωνικοί διάλογοι, ή γιατί στο σπήλαιο κάνουν όλοι πάρτι» του Χάρη Βλαβιανού (κριτική)

Για το βιβλίο του Χάρη Βλαβιανού «Πλατωνικοί διάλογοι, Ή γιατί στο σπήλαιο κάνουν όλοι πάρτι» (εκδ. Πατάκη). Στην κεντρική εικόνα: Men with Boxes on Head, Brunswick, GA, 2001 © Rodney Smith (1947- 2016)

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

Άντρες και γυ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Καζούο Ισιγκούρο: «Το να είσαι υποψήφιος για Όσκαρ είναι συναρπαστικό»

Καζούο Ισιγκούρο: «Το να είσαι υποψήφιος για Όσκαρ είναι συναρπαστικό»

Τη φετινή χρονιά, ανάμεσα στους υποψηφίους για το Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου βρίσκεται και ο νομπελίστας Kazuo Ishiguro, για το σενάριο της ταινίας «Αισθάνομαι ζωντανός», μια διασκευή του «Ikiru» του Akira Kurosawa. Ο συγγραφέας μίλησε για την υποψηφιότητά του σε πρόσφατη συνέντευξή του στο The Wrap. Τα...

Τιμητική διάκριση για την Άννα Πατάκη από το γαλλικό κράτος

Τιμητική διάκριση για την Άννα Πατάκη από το γαλλικό κράτος

Η εκδότρια Άννα Πατάκη τιμήθηκε από το γαλλικό κράτος με το παράσημο του Ιππότη των Γραμμάτων και των Τεχνών, για τη δράση της υπέρ της προώθησης των σύγχρονων Γάλλων συγγραφέων.

Επιμέλεια: Book Press

Τη Δευτέρα 23 Ιανουαρί...

Τρεις γάτες (διήγημα)

Τρεις γάτες (διήγημα)

Στα δύο της άρχισε να παχαίνει απότομα, έπαιρνε σχεδόν ένα κιλό τον μήνα· σαν αρνάκι που το τάιζαν για το Πάσχα. Δεν θυσιάστηκε βέβαια, αρρώστησε όμως. Τότε εκδηλώθηκε το αυτοάνοσο που την ταλαιπωρεί. Κεντρική εικόνα: Charles van den Eycken, The Jewel Box.

Της Αθηνάς Βογιατζόγλου ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Ο Βασίλης –ψευδώνυμο Γιάννης– στην αριστερά (1971 - 2008)» του Θόδωρου Σούμα (προδημοσίευση)

«Ο Βασίλης –ψευδώνυμο Γιάννης– στην αριστερά (1971 - 2008)» του Θόδωρου Σούμα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το πεζογράφημα - πολιτική μαρτυρία του Θόδωρου Σούμα, «Ο Βασίλης –ψευδώνυμο Γιάννης– στην αριστερά (1971 - 2008)» το οποίο θα κυκλοφορήσει την ερχόμενη εβδομάδα από τις εκδόσεις Επίκεντρο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
«Τις μέρες που λιγόστευε το φως» του Όιγκεν Ρούγκε (προδημοσίευση)

«Τις μέρες που λιγόστευε το φως» του Όιγκεν Ρούγκε (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Όιγκεν Ρούγκε [Eugen Ruge] «Τις μέρες που λιγόστευε το φως» (μτφρ. Τεό Βότσος), το οποίο θα κυκλοφορήσει την ερχόμενη εβδομάδα από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

1 ΟΚΤΩΒΡΙ...

«Ιστορίες από ένα περασμένο μέλλον» του Μιχάλη Μακρόπουλου (προδημοσίευση)

«Ιστορίες από ένα περασμένο μέλλον» του Μιχάλη Μακρόπουλου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη συλλογή διηγημάτων του Μιχάλη Μακρόπουλου «Ιστορίες από ένα περασμένο μέλλον», που θα κυκλοφορήσει στις 19 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Γιανγκσὶ-ντιέναο (τρεῖς σκηνὲς)  ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

7 μυθιστορήματα από όλον τον κόσμο για τους φίλους του φανταστικού

7 μυθιστορήματα από όλον τον κόσμο για τους φίλους του φανταστικού

Πρώτος μήνας του νέου έτους και πριν δούμε τι θα φέρει η φετινή πραγματικότητα ας επιτρέψουμε στον εαυτό μας ένα φανταστικό λογοτεχνικό ταξίδι. Οι εκδόσεις Βακχικόν προτείνουν επτά μυθιστορήματα για τους φίλους του φανταστικού. Γιατί η φαντασία σε πάει παντού...

Επιμέλεια: Book Press

...
Γουίλιαμ Χ. Γκας: «Τα δώδεκα σημαντικότερα βιβλία που διάβασα στη ζωή μου»

Γουίλιαμ Χ. Γκας: «Τα δώδεκα σημαντικότερα βιβλία που διάβασα στη ζωή μου»

Στο βιβλίο του με τίτλο «The William H. Gass Reader», ο Αμερικανός πεζογράφος William H. Gass επέλεξε τα δώδεκα βιβλία που διαμόρφωσαν τη λογοτεχνική ματιά του. Μια λίστα που, όπως σημειώνει και ο ίδιος στην εισαγωγή του, δεν περιλαμβάνει απαραιτήτως τα «δώδεκα καλύτερα βιβλία» που έχει διαβάσει, καθώς «κάθε σπουδαί...

Τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα στην αγγλόφωνη πεζογραφία σύμφωνα με τον Γκάρντιαν

Τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα στην αγγλόφωνη πεζογραφία σύμφωνα με τον Γκάρντιαν

Ο κριτικός λογοτεχνίας της βρετανικής εφημερίδας, Guardian, Robert McCrum επέλεξε τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία γραμμένα στα αγγλικά. Στη λίστα του εντοπίζουμε έργα που θεωρούνται πλέον κλασικά, από συγγραφείς όπως οι Ντίκενς, Μέλβιλ, κ.ά., καθώς και μυθιστορήματα από τους ΝτεΛίλο, Ισιγκούρο, Ροθ, Κουτσί, κ.ά. ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

13 Δεκεμβρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2022

Έφτασε η στιγμή και φέτος για την καθιερωμένη εδώ και χρόνια επιλογή των εκατό από τα καλύτερα βιβλία λογοτεχνίας της χρονιάς που φτάνει σε λίγες μέρες στο τέλος της. Ε

ΦΑΚΕΛΟΙ