STAMOU_front_cover250

Του Γιώργου Χ. Θεοχάρη

Στο μυθιστόρημα της Εύας Στάμου τρεις μυθιστορηματικοί χαρακτήρες κινούν την αφήγηση, σε πρώτο πρόσωπο, εναλλάξ ή εξακολουθητικά διηγούμενοι πλευρές του βίου τους, που είτε αναφέρονται σε προσωπικές καταστάσεις είτε αφορούν συμβάντα στα οποία εμπλέκονται και οι άλλοι δύο του αφηγηματικού τριγώνου.

Ενός χαρακτήρα, ως ένα σημείο της πλοκής, διαβάζουμε ένα αυτοαναφορικό του χειρόγραφο, κι αργότερα αφηγείται ο ίδιος. Σε 305 σελίδες καθαρού κειμένου έχουμε 81 αφηγήσεις, πράγμα που σημαίνει ότι ο μέσος αριθμός σελίδων είναι κάτι περισσότερο από 3,5 για κάθε αφήγηση και αυτό με τη σειρά του σημαίνει πως οι αναγνωστικές ανάσες είναι αλλεπάλληλες, έτσι ώστε, και με την εναλλαγή των αφηγητών, να διατηρείται το αναγνωστικό ενδιαφέρον θερμό. Το βιβλίο συμπληρώνεται με τρία ακόμη, ενάριθμα και ολιγοσέλιδα πάντα, κεφάλαια στα οποία η αφήγηση περνάει στο τρίτο πρόσωπο. 

Η αφήγηση ακολουθεί γραμμική πορεία, σ’ ό,τι αφορά στα δρώμενα του μυθιστορηματικού παρόντος, ενώ παρεμβάλλονται επιστροφές στο παρελθόν της ζωής των ηρώων. 

Οι βασικοί χαρακτήρες είναι τρεις. Δύο γυναίκες και ένας άντρας. Η Έλσα, η Ιφιγένεια και ο Πέτρος. Και οι τρεις είναι εμμονικοί και εθισμένοι σε διάφορες ψυχικές εξαρτήσεις. Πολλάκις απεξαρτώνται από έναν εθισμό, αλλά το τίμημα είναι η προσκόλληση σε μιαν άλλη εθιστική κατάσταση. Δεν είχα βιώσει στο πετσί μου, λέει μία ηρωίδα, ότι η ανάγκη για εθισμό, για επανάληψη πράξεων και σκέψεων που προσφέρουν ανακούφιση και ευχαρίστηση είναι κάτι που δεν ξεπερνιέται, αλλά αντικαθίσταται, ανανεώνεται με καινούργιες επιθυμίες και καινούργιες συνήθειες. Η ανάγκη για εθισμό! 

Γύρω τους περιστρέφονται κι άλλοι χαρακτήρες, συμπληρωματικοί της πλοκής, όπως η μητέρα του Πέτρου, ο Δημήτρης ένας αστυνομικός, ένας ψυχαναλυτής ο Άρης, ο σύντροφος της Έλσας, ο Αλέξανδρος, ο Τίμος, μέντορας της Ιφιγένειας, ένας δημοσιογράφος, ο Βλάσης. Και οι περιφερειακοί ήρωες χαρακτηρίζονται από εθιστικές συμπεριφορές. 

Η Έλσα είναι εκδότρια. Έχει έναν μικρό αλά ποιοτικό εκδοτικό οίκο στο βιβλιοφιλικό κέντρο της Αθήνας. Στα νιάτα της υπήρξε μέλος αντιεξουσιαστικής οργάνωσης. Είναι εθισμένη στη μορφή του άντρα, μέσα από τη μορφή του πατέρα της. Υπήρξε εθισμένη στις ουσίες και στο σεξ. Εθίζεται στην παρακολούθηση πορνό στον ηλεκτρονικό υπολογιστή της. Η ερωτική της επιθυμία είναι έντονη. Συνδέει τη σεξουαλική ηδονή και την ψυχική ανάγκη να ερωτεύεται με τον πόθο για ζωή. Για τούτο είναι πάντα αποφασισμένη ακόμη και να εθίζεται κάθε φορά στον εραστή της. Είναι εθισμένη στη ψυχοθεραπεία. Ωστόσο, όταν θα φθάσει στα χέρια της για έκδοση ένα αυτοαναφορικό χειρόγραφο της Ιφιγένειας, από την ανάγνωσή του θα αρχίσει να κατανοεί το δικό της παρελθόν, τις δικές της επιλογές ζωής, εθελούσιας υποταγής ή χειραγώγησης ανθρώπων, στη διάρκεια της νεότητας. Και, τελικώς, η Έλσα, μάλλον, ψυχοθεραπεύεται πιο αποτελεσματικά μέσα από την επαφή της με τα κείμενα της λογοτεχνίας παρά με τον ψυχαναλυτή της. 

Η Ιφιγένεια είναι μια νεαρή ηθοποιός, οι εικόνες της οποίας τροφοδοτούν τα εξώφυλλα των περιοδικών life style. Πέρασε τραυματικά παιδικά χρόνια. Μισεί τη μάνα της. Πρώτιστο μέλημά της είναι να αποκρύψει την καταγωγή της. Το όνομά της είναι ψευδώνυμο. Διαθέτει το κορμί της στον, κατά πολύ ηλικιακά μεγαλύτερο, μέντορά της με στόχο την επαγγελματική ανέλιξη. Προσποιείται ότι αισθάνεται ηδονή στην ερωτική συνεύρεση ενώ δεν αισθάνεται τίποτα. Έχει καταπνίξει τη σεξουαλική ικανοποίηση, από πεποίθηση, και προσπαθεί να ελέγχει κάθε αίσθηση και συναίσθημα, για να μην εξαρτηθεί ποτέ από κάποιον άντρα αλλά να τον εξουσιάζει. Τελικώς εισπράττει την ηδονή με έναν ανορθόγραφο αναγραμματισμό, ως οδύνη. Αν οι σχέσεις της Ιφιγένειας, διαβάζουμε στο κείμενο, με τους άντρες ήταν ψυχρές κι απόμακρες, με τις γυναίκες ήταν σχεδόν ανύπαρκτες. Μεγαλωμένη από μια μάνα που βίωσε τη γέννηση της κόρης της σαν τραύμα, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζει το παιδί της σαν μόνιμη πηγή προβλημάτων, είχε μάθει να κρατά τον εαυτό της «κρυμμένο» από τις γυναίκες, ιδιαίτερα τις μεγαλύτερες, τις οποίες θεωρούσε σκληρές και επικριτικές. Η Ιφιγένεια γράφει ένα μυθιστόρημα ευθέως αυτοβιογραφικό. Δίνει το κείμενο στην Έλσα για έκδοση. 

Ο Πέτρος είναι καθηγητής αγγλικών, μεταφραστής λογοτεχνίας και επιμελητής κειμένων. Συνεργάζεται με τις εκδόσεις της Έλσας. Ζει με τη μητέρα του. Είναι εξαρτημένος από την εξουσιαστική παρουσία της. Από την παρουσία της μητέρας ως αντικείμενο φροντίδας και μίσους εν ταυτώ. Εθισμένος στο φαγητό. Διαταραγμένη προσωπικότητα, έχει νοσηλευτεί σε ψυχιατρική κλινική και είναι σε φαρμακευτική αγωγή. Εμμονικός με ένα συγκεκριμένο πρότυπο γυναίκας. Από το σχολείο ακόμη κρατάει σημειώσεις που περιγράφουν τις γυναίκες που βλέπει, ώστε να διαπιστώσει αν πληρούν ή όχι τους όρους της εμμονής του. Άρχισα, λέει, να κρατάω τέτοιου είδους σημειωματάρια πριν πολλά χρόνια, μαθητής ακόμα στο λύκειο, όταν συνειδητοποίησα ότι μια όμορφη, κομψή εμφάνιση στις γυναίκες είχε για μένα όχι μόνο αισθητική αλλά και ηθική αξία. Σεβόμουν και θαύμαζα όσες κατάφερναν να διατηρούν ένα λεπτό, καλοντυμένο σώμα και τις πλησίαζα με ενδιαφέρον σχεδόν επιστημονικό: μου άρεσε να παρατηρώ και να αναλύω την κάθε τους κίνηση, όπως αυτή έμοιαζε να αντικατοπτρίζεται στην εμφάνισή τους. Οι περιποιημένες, καλοντυμένες γυναίκες ήταν για μένα αυτόματα ανώτερες από τις άλλες· πιο έξυπνες, πιο δυνατές και οπωσδήποτε καλύτεροι άνθρωποι, αφού η άρτια, επιμελημένη εμφάνιση ταυτιζόταν στο μυαλό μου με υψηλές πνευματικές ικανότητες και ηθικές αρχές. Αν το απόσπασμα τούτο θυμίζει προσεγγίσεις για την φυλετική ανωτερότητα, θα ισχυριστώ πως ναι! από μιαν οπτική το μυθιστόρημα της Εύας Στάμου μπορεί να διαβαστεί και ως πολιτική αλληγορία του ολοκληρωτισμού. Γράφει και ο Πέτρος ένα βιβλίο. Θέλει να το εκδώσει στην Έλσα μα εκείνη προσπαθεί να το αποφύγει. Αντίθετα του εμπιστεύεται το χειρόγραφο της Ιφιγένειας για κρίση και επιμέλεια χωρίς ο Πέτρος να γνωρίζει ποιος το υπογράφει. Ο Πέτρος έχει από καιρό αναγνωρίσει την ιδανική γυναίκα στο πρόσωπο της Ιφιγένειας. Από τότε έχει ξεκινήσει μια ψυχική δραστηριότητα μέσα του, καταστρώνοντας σχέδια και εκλαμβάνοντας τις επιθυμίες του ως γεγονότα, που ανεβάζει την ευδαιμονική ευφορία σε ύψη απόκρημνα, απ’ όπου η πτώση θα καταστεί ολέθρια, και, παράλληλα, μια εξωτερική δράση που στοχεύει στην Ιφιγένεια, με εντελώς ασύμπτωτη, όμως, ροπή. Στο πέρασμά της θα σκορπίσει καταστροφή. 

Η μητέρα του Πέτρου είναι εθισμένη στην παρακολούθηση σαπουνόπερας και εκπομπών life style στην τηλεόραση. Ζητά από την κομμώτριά της να κάνει στα μαλλιά της ανταύγειες και χτενίσματα σαν αυτά που έχουν οι αγαπημένες της πρωταγωνίστριες. Ονομάζει τη γάτα της «Καρολάιν», δίνει τα ονόματα των κοριτσιών που μετέχουν στις πρωινές και μεσημεριανές εκπομπές, στα φυτά που έχει στη βεράντα της. Εγκρίνει για τον γιο της μονάχα επιλογή γυναίκας που καλύπτει τις προδιαγραφές των τηλεοπτικών γυναικών που αυτή θαυμάζει. 

Σ’ ό,τι αφορά στους υπόλοιπους περιφεριακούς ήρωες οι περισσότεροι έχουν εξαρτήσεις σεξουαλικής διαστροφής ή είναι ομοσεξουαλική η ερωτική τους κλίση. 

Στο μυθιστόρημα δεν έχει κανένας ήρωας τον ρόλο του καλού. Αυτό δεν σημαίνει πως οι ήρωες είναι φορείς του κακού και μόνο. Απλούστατα η συγγραφέας έχει την πρόνοια και παρουσιάζει χαρακτήρες πραγματικούς, φορείς του καλού και του κακού, όπως όλοι μας, χωρίς να τους επιτρέπει να κρύψουν τις κακές τους πλευρές, όπως, με μεγάλη επιτυχία, το καταφέρνουμε στην καθημερινότητά μας, ασκούμενοι στο παιχνίδι της εξαπάτησης των γύρω μας, κοντινότερων ή πιο μακρινών, ώς και του ίδιου του εαυτού μας, κάποτε κάποτε. 

Στο τέλος η συγγραφέας οδηγεί τον Πέτρο στο να συγκατανεύσει στον αποφατικό λόγο του Φερνάντο Πεσσόα, έτσι όπως τον διαβάζει στο Βιβλίο της Ανησυχίας: «Ποτέ δεν αγαπάμε κανέναν. Αγαπάμε αποκλειστικά την εικόνα που διαμορφώνουμε για κάποιον. Αυτό που αγαπάμε είναι μια δική μας κατασκευή, στην ουσία δεν αγαπάμε παρά τον εαυτό μας» και τον βάζει ν’ αναρωτιέται μήπως το να μισεί κάποιος τον εαυτό του είναι ακριβώς η άλλη πλευρά του νομίσματος. 

Ο Εθισμός είναι ένα κείμενο λεπτής ειρωνείας για το μοντέλο του παρακμιακού life style της Μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Είναι, συνάμα, ένα κείμενο στοχασμού σχετικά με την υπαρξιακή αγωνία, τη μοναξιά αλλά και την αμετροέπεια και τη ματαιοδοξία των ανθρώπων της εποχής μας. Μια ενδοσκοπική καταβύθιση στη μήτρα δημιουργίας της προσωπικότητας και της ετερότητας των ανθρώπων. Μια απόπειρα προσέγγισης των ιλιγγιωδών, καταστροφικών, περιδινήσεων της ανθρώπινης συνείδησης και διερμήνευσης της δυναμικής των ροπών της, που όταν είναι κεντρομόλες αποβαίνουν αυτοκαταστροφικές κι όταν είναι φυγόκεντρες μπορεί να σκορπίσουν τον όλεθρο σε όσους βρίσκονται τριγύρω. Είναι ένα requiem για τις χαμένες συλλογικότητες της νεοελληνικής κοινωνίας, που οδηγήθηκε, αγεληδόν, σε υιοθέτηση συμπεριφορών επιβίωσης μέσα από τις οποίες τα μέλη της βρέθηκαν, τελικά, να παλεύουν σε ωμοφαγικές αρένες ατομικότητας. 

Παράλληλα, ο Εθισμός, είναι ένα κείμενο καθαρού, ευθύβολου, λόγου, με την έννοια ότι η γραφή είναι αποκαθαρμένη από περιττολογίες, γλυκερές καλολογίες, συναισθηματισμούς και κραυγές. 

Είναι, τέλος, μια ενδιαφέρουσα άσκηση μυθιστορηματικής φόρμας, σ’ ό,τι αφορά στην επιλογή των αφηγηματικών τρόπων. Μάλιστα ο αναγνώστης που παρακολουθεί τη συγγραφική πορεία της Εύας Στάμου, ίσως εντοπίσει και μια σημαντική διακειμενική εισχώρηση από το προηγούμενο βιβλίο της στο μυθιστόρημα Εθισμός, αφού το διήγημα «Μεσημβρινές συνευρέσεις», από τον ομότιτλο τόμο διηγημάτων, που προηγήθηκε εκδοτικά, έχει πάρει τη θέση του κεφαλαίου 40 στον Εθισμό προσαρμοσμένο σε μια πλευρά του βίου της Έλσας.

STAMOU_front_coverΕύα Στάμου
Εθισμός
Μελάνι 2011

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Παλμίτα» της Αντιγόνης Ζόγκα (κριτική) – Γυναίκες που διψούν για ζωή και αναγεννιούνται

«Παλμίτα» της Αντιγόνης Ζόγκα (κριτική) – Γυναίκες που διψούν για ζωή και αναγεννιούνται

Για το μυθιστόρημα της Αντιγόνης Ζόγκα «Παλμίτα» (εκδ. Ψυχογιός). Κεντρική εικόνα: από την ταινία του Τάκη Κανελλόπουλου «Παρένθεση». 

Γράφει η Χριστίνα Μουκούλη

«Μερικές φορές πρέπει να καείς για να ξαναγεννηθείς.» Όπ...

«Τσιγάρο βαρ;» του Σπύρου Κιοσσέ και «Κακό ανήλιο» του Κωνσταντίνου Δομηνίκ (κριτική) – Λόγια απλά και μετρημένα

«Τσιγάρο βαρ;» του Σπύρου Κιοσσέ και «Κακό ανήλιο» του Κωνσταντίνου Δομηνίκ (κριτική) – Λόγια απλά και μετρημένα

Για τη συλλογή διηγημάτων του Σπύρου Κιοσσέ «Τσιγάρο βαρ;» (εκδ. Μεταίχμιο) και του Κωνσταντίνου Δομηνίκ «Κακό ανήλιο» (εκδ. Ίκαρος). Oι διαφορετικές όψεις της ελληνικής επαρχίας. Κεντρική εικόνα: © Frederic Boissonnas.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

...
«Τρότζαν» του Θανάση Χειμωνά (κριτική) – Αντιμεσσιανισμός σε ένα «τέλειο» μέλλον!

«Τρότζαν» του Θανάση Χειμωνά (κριτική) – Αντιμεσσιανισμός σε ένα «τέλειο» μέλλον!

Για το μυθιστόρημα του Θανάση Χειμωνά «Τρότζαν» (εκδ. Πατάκη). Κεντρική εικόνα: Ο Θανάσης Χειμωνάς με τη βοήθεια της Α.Ι. το 2073.

Γράφει ο Γιώργος Ν. Περαντωνάκης

Τα τελευταία χρόνια αυξάνονται τα κείμενα επιστημονικής φαντασίας που φαντάζονται ένα μέ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Βραβεία Dagger 2024: Ανακοινώθηκαν οι μακρές λίστες για τα καλύτερα αστυνομικά μυθιστορήματα

Βραβεία Dagger 2024: Ανακοινώθηκαν οι μακρές λίστες για τα καλύτερα αστυνομικά μυθιστορήματα

Πρόκειται για τα σημαντικότερα βραβεία της crime fiction λογοτεχνίας και περιλαμβάνουν πολλές κατηγορίες. Υπάρχουν από το 1955 και είναι συνώνυμα με την ανάδειξη των ποιοτικότερων αστυνομικών μυθιστορημάτων και θρίλερ παγκοσμίως. Κεντρική εικόνα: ο John Banville είναι μεταξύ των προταθέντων για βραβείο στα φετινά Βρ...

Τεχνητή Νοημοσύνη: Είναι το τέλος του κόσμου όπως τον γνωρίζουμε (and I don’t feel fine)

Τεχνητή Νοημοσύνη: Είναι το τέλος του κόσμου όπως τον γνωρίζουμε (and I don’t feel fine)

Σκέψεις και διερωτήσεις με αφορμή την ανάγνωση του βιβλίου του Γιώργου Χατζηβασιλείου «Η φιλοσοφία της τεχνητής νοημοσύνης – Ένα ταξίδι στο μέλλον» (εκδ. Διόπτρα), μια πληρέστατη καταγραφή των ηθικών διλημμάτων και των τεράστιων αλλαγών που ήδη προκαλεί η ραγδαία ανάπτυξη της ΤΝ.

...
Τo «100 χρόνια μοναξιά» του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες έγινε σειρά

Τo «100 χρόνια μοναξιά» του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες έγινε σειρά

Η πλατφόρμα έδωσε στη δημοσιότητα το teaser trailer του σίριαλ 16 επεισοδίων που προσπαθεί να οπτικοποιήσει το εμβληματικό μυθιστόρημα «100 χρόνια μοναξιά» του νομπελίστα Κολομβιανού συγγραφέα. Κεντρική εικόνα: © Netflix. 

Επιμέλεια: Book Press

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Μαργαρίτα Ιορδανίδη» του Μιχάλη Μακρόπουλου (προδημοσίευση)

«Μαργαρίτα Ιορδανίδη» του Μιχάλη Μακρόπουλου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη νουβέλα του Μιχάλη Μακρόπουλου «Μαργαρίτα Ιορδανίδη», η οποία θα κυκλοφορήσει στις 19 Απριλίου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Εἶχαν πιάσει γιὰ τὰ καλὰ οἱ ζέστες, καὶ τὴν ἑπόμενη Κυριακὴ κανόνισαν ν...

«Ο θάνατος έρχεται στάζοντας βροχή» του Αντρές Μοντέρο (προδημοσίευση)

«Ο θάνατος έρχεται στάζοντας βροχή» του Αντρές Μοντέρο (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Αντρές Μοντέρο [Andrés Montero] «Ο θάνατος έρχεται στάζοντας βροχή» (μτφρ. Μαρία Παλαιολόγου), το οποίο κυκλοφορεί στις 17 Απριλίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η μονομαχ...

«Σχολείο για την αγάπη» της Ολίβια Μάνινγκ (προδημοσίευση)

«Σχολείο για την αγάπη» της Ολίβια Μάνινγκ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ολίβια Μάνινγκ [Olivia Manning] «Σχολείο για την αγάπη» (μτφρ. Φωτεινή Πίπη), το οποίο κυκλοφορεί στις 23 Απριλίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Όταν έφτασαν στην κορυφή του λό...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου 2024: «Με ένα βιβλίο πετάω!» ξανά... – 12 βιβλία για το μεγάλο ταξίδι της ανάγνωσης

Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου 2024: «Με ένα βιβλίο πετάω!» ξανά... – 12 βιβλία για το μεγάλο ταξίδι της ανάγνωσης

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου (23 Απριλίου) επιλέγουμε 12 βιβλία που μας βάζουν στα ενδότερα της λογοτεχνίας και μας συνοδεύουν στο ταξίδι της ανάγνωσης.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

Στις 23 Απριλίου γιορτάζουν τα βιβλ...

Δεν είναι «έγκλημα πάθους» είναι γυναικοκτονία: 5 μελέτες για την έμφυλη βία

Δεν είναι «έγκλημα πάθους» είναι γυναικοκτονία: 5 μελέτες για την έμφυλη βία

Πέντε μελέτες αναδεικνύουν τις νομικές και κοινωνικές διαστάσεις των γυναικοκτονιών και συμβάλλουν στην κατανόηση των αιτίων που προκαλούν την πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας. Επειδή οι γυναικτοκτονίες δεν είναι «εγκλήματα πάθους» αλλά ανθρωποκτονίες με πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.

Γράφει η Φανή Χ...

Επιστήμη, φιλοσοφία, τέχνες, βιογραφίες, λογοτεχνία: Οι εκδόσεις Ροπή μέσα από 5 βιβλία τους

Επιστήμη, φιλοσοφία, τέχνες, βιογραφίες, λογοτεχνία: Οι εκδόσεις Ροπή μέσα από 5 βιβλία τους

Με έδρα τη Θεσσαλονίκη, οι εκδόσεις Ροπή επιδιώκουν μέσω των βιβλίων τους την αλληλεπίδραση των θετικών επιστημών με άλλα γνωστικά πεδία, δίχως διάθεση να απευθύνονται μόνο σε ειδικούς και «γνώστες». 

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ