decastro tanks700

Για το βιβλίο της Μαρίζας Ντεκάστρο «2651 ημέρες δικτατορίας. 21 Απριλίου 1967 - 24 Ιουλίου 1974», με εικόνες του Βασίλη Παπαγεωργίου, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Του Χρήστου Γ. Λάζου

Το βιβλίο της Μαρίζας Ντεκάστρο είναι η αφήγηση μιας μεγάλης αλλαγής, μιας περιόδου, ιστορικά σχετικά σύντομης, που τη σημάδεψαν βαθιές αλλαγές στη ζωή των ανθρώπων, κυρίως στις κοινωνίες του δυτικού κόσμου αλλά και παγκόσμια. Την ίδια περίοδο άλλαξε και η δική μας χώρα, με τον δικό της τρόπο, άλλαξε όμως ριζικά.

Το βιβλίο καλύπτει αυστηρά την επταετία της χούντας των συνταγματαρχών, τις 2651 ημέρες που άλλαξαν τον κόσμο –αν είναι θεμιτή η παράφραση του τίτλου του γνωστού βιβλίου του Τζον Ριντ– όπως τις έζησε η ίδια, ένα νεαρό κορίτσι μιας αστικής οικογένειας της Αθήνας. Αυτά τα στοιχεία προσδιορίζουν τον χρόνο της αφήγησης, το σημείο θέασης και την οπτική γωνία του προσώπου που αφηγείται.

Αναπαράγει τη σταδιακή μεταμόρφωση της αφηγήτριας από μια κατάσταση που τη χαρακτηρίζει η απορία για αυτά που συμβαίνουν, [...] σε μια νέα φάση της ζωής της στην οποία έχει πλέον διαμορφώσει βασικά στοιχεία μιας προσωπικής ταυτότητας.

Το βιβλίο χωρίζεται σε δύο παράλληλες ζώνες –στην αριστερή και δεξιά σελίδα– που αναπτύσσουν μια διπλή αφήγηση.

Στην αριστερή, σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση, ξετυλίγεται η προσωπική μαρτυρία, το χρονικό της διαδρομής από την εφηβεία στην ενηλικίωση. Όπως γράφει η Μαρίζα Ντεκάστρο στην πρώτη αράδα του προλόγου: «Ήμουνα έφηβη το ’67 και είχα ενηλικιωθεί όταν έπεσε η χούντα το ’74». Αυτό το αφηγηματικό νήμα παίρνει τη μορφή ενός μυθιστορήματος μαθητείας (ενός Bildungsroman), μιας αυτοβιογραφίας που εστιάζει στην ψυχολογική, ηθική και διανοητική ανάπτυξη της αφηγήτριας από την εφηβεία στην ενηλικίωση, κατά την οποία η αλλαγή χαρακτήρα είναι εξαιρετικά σημαντική. Στο βιβλίο αυτό το νήμα τυπώνεται με πλάγια γράμματα και αναπαράγει τη σταδιακή μεταμόρφωση της αφηγήτριας από μια κατάσταση που τη χαρακτηρίζει η απορία για αυτά που συμβαίνουν, η περιορισμένη κατανόηση των πραγμάτων και η επιθυμία να μάθει, σε μια νέα φάση της ζωής της στην οποία έχει πλέον διαμορφώσει βασικά στοιχεία μιας προσωπικής ταυτότητας, έχει επίγνωση των αντιθέσεων και των διακυβευμάτων που σημαδεύουν τις κοινωνίες μέσα στις οποίες ζει και έχει ορίσει τη δική της θέση ως ενεργός πολίτης.

Δύο παραθέματα από το βιβλίο που δείχνουν ακριβώς αυτήν τη μεταμόρφωση: Η περιγραφή της 21ης Απριλίου, της πρώτης ημέρας της δικτατορίας, αποτυπώνει τα βιώματα της δεκατετράχρονης: «Δυνάμωσα τον ήχο του ραδιοφώνου … Μ’ έτρωγε η περιέργεια να μάθω… Τι σήμαιναν όλα αυτά;» Τον Νοέμβριο του 1973, μία εβδομάδα μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, η μεταμόρφωση έχει συντελεστεί: «Μετά από μία βδομάδα… ήταν μια συλλογική εμπειρία που έζησαν και μοιράστηκαν χιλιάδες νέοι». Και θα πρόσθετα ήταν μια συλλογική και προσωπική εμπειρία που διαμόρφωσε τον χαρακτήρα της αφηγήτριας και μιας ολόκληρης γενιάς, της γενιάς του Πολυτεχνείου.

Στην αριστερή σελίδα και με όρθια γράμματα, το νήμα της προσωπικής μαρτυρίας, συνυφαίνεται με το χρονικό των γεγονότων, των πιο σημαντικών, που δίνουν πληροφορίες για τη δικτατορία, τις διώξεις, τα βασανιστήρια, τις φυλακές και τις εξορίες, τις αντιστασιακές οργανώσεις, την καθημερινή ζωή, και δείχνουν πώς σε συνθήκες ανελευθερίας, καταπίεσης και τρομοκρατίας άνοιγαν δρόμο οι βαθιές κοινωνικές και πολιτιστικές αλλαγές, οι αλλαγές στις δεσπόζουσες ιδέες και στις κοινωνικές πρακτικές.

alt

Δουλεμένες εικαστικά από τον Βασίλη Παπαγεωργίου χάνουν κάτι από τον ρεαλισμό της φωτογραφίας, αλλά κερδίζουν σε αφηγηματικό και συμβολικό περιεχόμενο. Δίνουν μια πλούσια, πολυεπίπεδη και σύνθετη εικόνα του ιστορικού, πολιτικού, πολιτιστικού και κοινωνικού πλαισίου.

Στη δεξιά σελίδα το νήμα είναι διαφορετικό, η αφήγηση γίνεται με φωτογραφίες και σύντομες λεζάντες. Οι περισσότερες φωτογραφίες είναι εμβληματικές, φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν σε εφημερίδες και περιοδικά και έγιναν γνωστές παγκοσμίως και στην Ελλάδα. Με εξαίρεση τις φωτογραφίες της χούντας, οι περισσότερες αναφέρονται σε πρόσωπα και γεγονότα του κόσμου. Δουλεμένες εικαστικά από τον Βασίλη Παπαγεωργίου χάνουν κάτι από τον ρεαλισμό της φωτογραφίας, αλλά κερδίζουν σε αφηγηματικό και συμβολικό περιεχόμενο. Δίνουν μια πλούσια, πολυεπίπεδη και σύνθετη εικόνα του ιστορικού, πολιτικού, πολιτιστικού και κοινωνικού πλαισίου, του παγκόσμιου ορίζοντα μέσα στον οποίο ζουν οι άνθρωποι, και ιδίως οι νέοι, στην Ελλάδα της δικτατορίας. Οι φωτογραφίες είναι οι ψηφίδες που συνθέτουν ένα τεράστιο πανόραμα και δείχνουν τις βαθιές αλλαγές που συντελούνται σε όλα τα επίπεδα, δείχνουν πώς αλλάζει ο κόσμος μας και πώς αναδύεται αυτό που αργότερα ονομάσαμε παγκοσμιοποίηση.

Το νήμα αυτής της αφήγησης μπορεί να φαίνεται αποσπασματικό, υπαινικτικό, κάποτε υπόρρητο. Αλλά γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο είναι εύστοχο και παιδαγωγικά πρόσφορο. Οι εικόνες του βιβλίου –όπως όλες οι εικόνες– απαιτούν ερμηνεία, σχολιασμό, ανάδειξη του νοήματός τους. Οι λεζάντες, που δίνουν τις ελάχιστες αναγκαίες πληροφορίες, είναι η αφετηρία αυτής της ερμηνευτικής εργασίας που έχει τεράστιο παιδαγωγικό ενδιαφέρον, καθώς δίνει τη δυνατότητα να ξετυλιχτεί μια μεγάλη αφήγηση με αντικείμενο τον σύγχρονο κόσμο.

Μια σύντομη παρένθεση: αυτά που δηλώνουν οι φωτογραφίες συμβαίνουν στο μέσον της «χρυσής τεσσαρακονταετίας» (1945-1985). Είναι μια περίοδος οικονομικής ανάπτυξης, ευημερίας, ελευθερίας, δημοκρατίας και κοινωνικής δικαιοσύνης χωρίς προηγούμενο στην ιστορία της ανθρωπότητας. Επιστημονικές και τεχνολογικές επιτυχίες, αίσθημα αισιοδοξίας και πεποίθηση ότι το μέλλον θα είναι καλύτερο από το παρόν. Αίτημα ελευθερίας και εξατομίκευση, αμφισβήτηση και αίτημα αλλαγής, διεύρυνση της δημοκρατίας και συμμετοχή. Σε αυτό το πλαίσιο, ανάδυση της νεολαίας και της νεότητας ως αδιαμφισβήτητης αξίας. Νέα κινήματα: φεμινιστικό, σεξουαλική απελευθέρωση, οικολογία, νέες μορφές εθελοντισμού, «Green Peace» και «Γιατροί χωρίς σύνορα».

Θα περιοριστώ στον σύντομο σχολιασμό λίγων φωτογραφιών.

Οι νέοι ντύνονταν με παρόμοιο τρόπο, άκουγαν την ίδια μουσική, έμπαιναν σε ποικίλα και πολύχρωμα κινήματα, στρατεύονταν πολιτικά. Ένα στοιχείο κοσμοπολιτισμού και διεθνισμού δέσποζε παντού.

Στο πεδίο της πολιτικής: κατάρρευση της αποικιοκρατίας και εθνικά απελευθερωτικά κινήματα, ένοπλοι αγώνες και τρομοκρατία. Πόλεμος του Βιετνάμ και κινήματα ειρήνης, Μαύροι Πάνθηρες και δικαιώματα των Μαύρων.

Στο πεδίο του πολιτισμού: η ανάδειξη της ποπ κουλτούρας και ο ιδιαίτερος ρόλος της μουσικής. Τα τραγούδια του Τζον Λένον Imagine και Give peace a chance σημάδευαν την πολιτική σημασία που μπορούσε να πάρει η ποπ, παράλληλα με την ευρύτερη κοινωνική σημασία της: μπορεί να λες ότι είμαι ονειροπόλος/ αλλά δεν είμαι ο μόνος/ Ελπίζω μια μέρα να ’ρθεις μαζί μας/ και ο κόσμος θα είναι ένας [1]. Υπάρχει σίγουρα μια διάσταση ουτοπική σε αυτό το τετράστιχο, αλλά το εμείς μιας παγκόσμιας κοινότητας νέων στις δυτικές κοινωνίες είναι πραγματικό, τουλάχιστον έτσι αισθανόταν η πλειονότητα των ενεργών νέων. Αυτό το αίσθημα είχε διαμορφωθεί από πολλούς παράγοντες και βεβαίως από τις μεγάλες φοιτητικές εξεγέρσεις στα αμερικανικά πανεπιστήμια, από τον Μάη του ’68 στη Γαλλία, από αντίστοιχα κινήματα στη Γερμανία και την Ιταλία. Οι νέοι ντύνονταν με παρόμοιο τρόπο, άκουγαν την ίδια μουσική, έμπαιναν σε ποικίλα και πολύχρωμα κινήματα, στρατεύονταν πολιτικά. Ένα στοιχείο κοσμοπολιτισμού και διεθνισμού δέσποζε παντού.

alt

Τρεις φωτογραφίες που δείχνουν τις αλλαγές στην εμφάνιση και τη μόδα: η πρώτη είναι η Τουίγκι, η πρόγονος όλων των ανορεξικών μοντέλων. Η Μέρι Κουάντ και το μοντέλο της δήλωναν μια βαθιά αλλαγή: η μόδα είχε πλέον αναφορά τους νέους και το πρότυπο ομορφιάς ήταν οι λεπτοί άνθρωποι. Μίνι φούστες, μακριά μαλλιά όπως οι Beatles και γένια όπως ο Τσε Γκεβάρα και οι Κουβανοί μπαρμπούδος. Τα στρατιωτικά αμπέχονα και οι μπότες. Ένα παράδειγμα σχετικά με το πώς η αλλαγή στην εμφάνιση, που είναι μια δήλωση ταυτότητας, μπορεί να γίνει από μέρα σε μέρα. Φωτογραφίες από τον Μάη του ’68: στην αρχή ξυρισμένοι με πουλόβερ, σακάκια και αρκετά συχνά γραβάτες, και στο τέλος μουστάκια, γένια, αμπέχονα και μπότες.

Η φωτογραφία του Άντι Γουόρχολ και του Πικάσο δηλώνει το τέλος του μοντερνισμού στις εικαστικές τέχνες, την επικράτηση της ποπ και την πολύμορφη ανάπτυξη των τεχνών σε συνθήκες ελευθερίας.

Τα γεγονότα που δηλώνουν οι φωτογραφίες μπαίνουν στη ζωή που περιγράφει η αριστερή σελίδα, ασκούν επιρροή, δίνουν το ευρύτερο πλαίσιο, παρακινούν. Αλλά δηλώνουν επίσης και μια καθαρή αντίθεση: από τη μια πλευρά η πάλη για τη δημοκρατία και την ελευθερία και από την άλλη ο γύψος, τα βασανιστήρια, οι φυλακές και η στρατοκρατία.

Αλλά υπάρχει και η άλλη όψη, φωτογραφίες που δείχνουν τη βίαιη καταστολή και το αίμα: οι δολοφονίες του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και του Ρόμπερτ Κένεντι, η εισβολή του Συμφώνου της Βαρσοβίας στην Πράγα, η ανατροπή και η δολοφονία του Σαλβαδόρ Αγιέντε, η δικτατορία στην Ελλάδα.

Ανάμεσα στην αριστερή και τη δεξιά σελίδα ο διάλογος δεν είναι ρητός και συστηματικός, είναι υπόρρητος και υπαινικτικός. Τα γεγονότα που δηλώνουν οι φωτογραφίες μπαίνουν στη ζωή που περιγράφει η αριστερή σελίδα, ασκούν επιρροή, δίνουν το ευρύτερο πλαίσιο, παρακινούν. Αλλά δηλώνουν επίσης και μια καθαρή αντίθεση: από τη μια πλευρά η πάλη για τη δημοκρατία και την ελευθερία και από την άλλη ο γύψος, τα βασανιστήρια, οι φυλακές και η στρατοκρατία. Από τη μια πλευρά η συναυλία στο Γούντστοκ και, από την άλλη, η γιορτή της 21ης Απριλίου και της πολεμικής αρετής των Ελλήνων στο Καλλιμάρμαρο. Από τη μια πλευρά, ο κοσμοπολιτισμός και ο διεθνισμός και, από την άλλη, η ξενοφοβία και ο πρωτόγονος εθνικισμός. Από τη μια, τα κοινόβια στα Μάταλα και, από την άλλη, ο ελληνοχριστιανικός πολιτισμός και οι αναμορφωτικές εντολές του Θεοφύλακτου Παπακωνσταντίνου: «Έλληνες νέοι, δι’ εσάς εκάναμεν την επανάστασιν! Αν δεν ακολουθήσετε την αρετήν την οποίαν εκφράζει η επανάστασις, θα επιστρέψετε πίσω εις τα σπήλαια και θα καταντήσετε πίθηκοι». 

Το 1971, η δεκαοχτάχρονη πλέον Μαρίζα Ντεκάστρο δίνει και την έκβαση αυτής της αντίθεσης: «Πίθηκοι δεν γίναμε! Το αντίθετο. Ενημερωνόμασταν και συζητούσαμε τις ιδέες του διεθνούς νεολαιίστικου κινήματος για την ειρήνη, την απελευθέρωση των σχέσεων, την παιδεία, τα δικαιώματα, τον φεμινισμό. Εμείς θέλαμε να είμαστε με τους "άλλους"».

Αυτή η διπλή αφήγηση και ο διάλογος ανάμεσα στις δεξιές και τις αριστερές σελίδες του βιβλίου δίνουν σε αυτό το «μυθιστόρημα μαθητείας» έναν ευρύτερο και πιο σύνθετο ορίζοντα και μετατρέπουν την προσωπική μαρτυρία σε μια σύνθετη και πολυεπίπεδη αφήγηση. Επιπλέον, με αυτόν τον τρόπο, το βιβλίο χωρίς να είναι διδακτικό, αποκτά μεγάλη παιδαγωγική αξία, γιατί είναι ένα παράδειγμα της διαδρομής ενός νέου ανθρώπου που μέσα σε συγκεκριμένες συνθήκες διαμορφώνει τη συνείδηση, τον χαρακτήρα και την προσωπική του ταυτότητα. Αυτό το παράδειγμα δεν προτείνεται ως πρότυπο για μίμηση, όμως δείχνει ότι κάθε νέος έχει τη δυνατότητα, μέσα σε διαφορετικές συνθήκες, να βρει τον δικό του δρόμο και ελεύθερα να διαμορφώσει τον εαυτό του. Και αυτό είναι ένα σπουδαίο μάθημα.

* Ο ΧΡΗΣΤΟΣ Γ. ΛΑΖΟΣ είναι συγγραφέας.

alt2651 ημέρες δικτατορίας
21 Απριλίου 1967 - 24 Ιουλίου 1974
Μαρίζα Ντεκάστρο
Εικόνες Βασίλης Παπαγεωργίου
Μεταίχμιο 2018
Σελ. 90, τιμή εκδότη €15,50

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΖΑΣ ΝΤΕΚΑΣΤΡΟ


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Ο Φοίβος και η φάλαινα», της Άννας Κουππάνου

«Ο Φοίβος και η φάλαινα», της Άννας Κουππάνου

Για το βιβλίο της Άννας Κουππάνου «Ο Φοίβος και η Φάλαινα» σε εικονογράφηση Κέλλυς Ματαθία-Κόβο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη. 

Της Άντας Κατσίκη-Γκίβαλου

Το βιβλίο της Άννας Κουπάννου ...

Σαν άνεμος - Λόρδος Μπάιρον, της Μαρίας Σκιαδαρέση

Σαν άνεμος - Λόρδος Μπάιρον, της Μαρίας Σκιαδαρέση

Για το βιβλίο «Σαν άνεμος - Λόρδος Μπάιρον», της Μαρίας Σκιαδαρέση που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη. 

Του Γιάννη Σ. Παπαδάτου

Η Μαρία Σκιαδαρέση, ιστορικός και δόκιμη πεζογράφος, στη σειρά «Προσωπογραφίες» έχει προσφέρει βιβλία με ιστορικές ...

Μια ιστορία για τον Διονύσιο Σολωμό, της Μαρίας Μπαχά

Μια ιστορία για τον Διονύσιο Σολωμό, της Μαρίας Μπαχά

Για το βιβλίο «Μια ιστορία για τον Διονύσιο Σολωμό» της Μαρίας Μπαχά που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καλειδοσκόπιο.

Της Άντας Κατσίκη-Γκίβαλου

Ο Διονύσιος Σολωμός, μια από τις μεγαλύτερες μορφές της ελληνικής ποίησης, έχει διαχρονικά απασχολήσει τ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Μην πεις λέξη: Η κρυφή ιστορία του IRA, του Πάτρικ Ράντεν Κιφ

Μην πεις λέξη: Η κρυφή ιστορία του IRA, του Πάτρικ Ράντεν Κιφ

Για το βιβλίο του Patrick Radden Keefe «Μην πεις λέξη - Βία και προδοσία στη Βόρεια Ιρλανδία, Η κρυφή ιστορία του IRA» (Μτφρ. Κωστής Πανσέληνος, εκδ. Μεταίχμιο). Στην κεντρική εικόνα, η δολοφονημένη από τον IRA Jean-McConville, μαζί με τρία από τα δέκα παιδιά της (!) και τον σύζυγό της. 

...

Bildungsroman, του Άκη Παπαντώνη (κριτική)

Bildungsroman, του Άκη Παπαντώνη (κριτική)

Κάθε μήνα, μια ποιητική συλλογή, μπαίνει στο μικροσκόπιο και εξετάζεται με πάθος και χωρίς κανέναν φόβο. Σήμερα, η πρώτη ποιητική συλλογή του Άκη Παπαντώνη «Bildungsroman» (εκδ. Κίχλη). 

Του Διογένη Σακκά

Η ποιητική συλλογή Bildungsroman ...

Μαρία Κάλλας: Τα βιβλία για τη μελαγχολική ντίβα

Μαρία Κάλλας: Τα βιβλία για τη μελαγχολική ντίβα

Μια μέρα σαν σήμερα, 16 Σεπτεμβρίου 1977, πέθανε στο Παρίσι από καρδιακή προσβολή στα 54 της χρόνια η «θεία» Μαρία Κάλλας. 

Της Ελένης Κορόβηλα

Η μεγαλύτερη ντίβα της όπερας, η Μαρία Κάλλας, γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 2 Δεκεμβρίου 1923. Η κόρη τ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση ενός διηγήματος από την ανθολογία του Franz Kafka «Γιοζεφίνε η αοιδός και άλλα διηγήματα» (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, επίμετρο: Κατερίνα Καρακάση) που κυκλοφορεί στις 6 Αυγούστου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στὴ συναγωγή μας... ...

Σάγκι Μπέιν, του Ντάγκλας Στιούαρτ (προδημοσίευση)

Σάγκι Μπέιν, του Ντάγκλας Στιούαρτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βραβευμένο με Booker 2020 μυθιστόρημα του Douglas Stuart «Σάγκι Μπέιν» (μτφρ. Σταυρούλα Αργυροπούλου), που κυκλοφορεί στις 30 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Άγκνες αναδύθηκε έγκαιρα α...

Χίλιοι διάβολοι, του Φρανκ Γκολντάμερ (προδημοσίευση)

Χίλιοι διάβολοι, του Φρανκ Γκολντάμερ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Frank Goldammer «Χίλιοι διάβολοι» (μτφρ. Γιώτα Λαγουδάκου), που κυκλοφορεί την 1 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Χέλερ μπήκε στο εστιατόριο από την ανοιχτή πόρτα στη...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τα γεγονότα που μας εισήγαγαν στον 21ο αιώνα. Ήταν η μεγαλύτερη και πιο σοκαριστική αλληλουχία τρομοκρατικών ενεργειών που έγινε ποτέ, με μερικά λεπτά διαφορά: οι επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη, και στο Πεντάγωνο στην Ουάσιγκτον, την 11η Σεπτεμβρίου του 2001. Α...

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Οι περισσότεροι από τα τίτλους που παρουσιάζονται εδώ έφτασαν στα χέρια μας πολύ πρόσφατα. Πρόκειται για ενδιαφέροντα βιβλία που στην πλειονότητά τους πέρασαν «κάτω από τα ραντάρ» των βιβλιοπροτάσεων για το καλοκαίρι. Ιδού μερικά από τα καλύτερα. 

Ε...

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα βιβλία ιστορίας, εθνολογίας, σύγχρονων οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων για τους εναπομείναντες στην πόλη αλλά και για όσους ακόμη αναζητούν βιβλία για τις διακοπές τους που να αξίζουν το βάρος τους.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 31 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ