Ο Γιώργος Δήμος μας συστήθηκε πρόσφατα με τη συλλογή διηγημάτων του «Επτά μέρες στην κόλαση» (εκδ. Ιωλκός).
Επιμέλεια: Book Press
Με ποια λόγια θα συστήνατε το βιβλίο σας σε κάποιον που δε γνωρίζει τίποτε για εσάς;
Θα του/της έλεγα να ετοιμαστεί για μία από τις πιο παράξενες συλλογές διηγημάτων που έχει διαβάσει ποτέ, και ότι ελπίζω να του/της αρέσει. Δεν υπάρχουν πολλά βιβλία στην ελληνική αγορά που να μοιάζουν με τις Επτά μέρες στην κόλαση, χωρίς αυτό απαραίτητα να σημαίνει ότι είναι ένα βιβλίο ξεχωριστής ποιότητας, ή κάτι τέτοιο.
Απλώς, δεν έχουν πέσει στα χέρια μου πολλές συλλογές διηγημάτων φαντασίας «flash fiction», γραμμένες από Έλληνες λογοτέχνες. Αν μη τι άλλο, μπορώ να υποσχεθώ ότι η ανάγνωσή του θα είναι μια μοναδική εμπειρία, σε όποιους αποφασίσουν να το διαβάσουν.
Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας συγγραφέας; Τι το καινούργιο φέρνει;
Αυτός είναι ένας κίνδυνος με τον οποίο αναμετρήθηκαν όλοι οι νέοι συγγραφείς, από τον Τζέιμς Τζόις και τον Ουίλιαμ Μπάροουζ, μέχρι τον Τζέιμς Πάτερσον και την Τζόαν Ρόουλινγκ. Δεν νομίζω πως υπάρχουν σοβαροί βιβλιόφιλοι που σκέφτονται με αυτόν τον τρόπο. Κάθε νέο βιβλίο μπορεί να κρύβει από μια-δυο καλές στιγμές, μέχρι την «αποκάλυψη» της δεκαετίας.
Πείτε μας δυο λόγια για το νεότευκτο «συγγραφικό σας εργαστήρι».
Δεν πρόκειται για κάτι το ιδιαίτερο. Προσωπικά, όταν γράφω λογοτεχνία, μου αρέσει να ξεκινάω με χαρτί και μολύβι και όχι με ένα νέο Word document. Αυτό μου δίνει την δυνατότητα να διορθώσω το κείμενο, κατά τη διάρκεια της ψηφιοποίησής του. Γενικά, ένα λογοτεχνικό κείμενο θέλει τουλάχιστον τρία «χέρια» διορθώσεων για να μην είναι προχειροδουλειά. Από την άλλη, διαβάζω πολύ και νομίζω πως ένας συγγραφέας οφείλει να διαβάζει τη δεκαπλάσια ποσότητα από αυτήν που παράγει. Αλλιώς, το αποτέλεσμα θα μοιάζει με το φαγητό που έχεις βάλει να σου μαγειρέψει ένα μωρό. Έτσι, στο γραφείο μου υπάρχουν δεκάδες βιβλία, αλλά διαβασμένα και άλλα στη λίστα με αυτά που πρόκειται να διαβάσω.
Έχουν επηρεάσει άλλες τέχνες -κινηματογράφος, εικαστικά, κόμικς, μουσική κ.ά.- τη συγγραφική σας δουλειά; Αν ναι, με ποιους τρόπους;
Οπωσδήποτε, και μάλιστα, στη δική μου περίπτωση συγκεκριμένα, τέτοιου είδους επιρροές έχουν πολύ μεγάλη σημασία. Το σινεμά είναι μια από τις κύριες πηγές έμπνευσής μου. Κάποτε είχα βρεθεί στο δίλημμα εάν θέλω να γίνω συγγραφέας ή σκηνοθέτης, ακριβώς γιατί είναι ένα μέσο που με εκφράζει ιδιαίτερα. Νομίζω πως αυτό έχει περάσει και στη γραφή μου, καθώς πολλά από τα διηγήματα που βρίσκονται και σε αυτή τη συλλογή, έχουν στιγμές που μπορείς να τις κάνεις νοερά εικόνα.
Πολλές φορές, μάλιστα, μια ταινία ή ένα τραγούδι έχουν υπάρξει το σημείο εκκίνησης κάποιων διηγημάτων μου.
Έπειτα, η μουσική πολλές φορές παίζει τον ρόλο που παίζει σε μια ταινία του Σκορσέζε ή του Κουέντιν Ταραντίνο: Δίνει ρυθμό ή υπονοεί κάτι που πηγαίνει μπροστά την πλοκή. Πολλές φορές, μάλιστα, μια ταινία ή ένα τραγούδι έχουν υπάρξει το σημείο εκκίνησης κάποιων διηγημάτων μου. Γι' αυτό μου αρέσει επίσης να βλέπω πολλές ταινίες.
Ο δρόμος προς την έκδοση για τους νέους συγγραφείς συνήθως δεν είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα. Ποια είναι η δική σας ιστορία;
Από τη μια πλευρά, σήμερα ίσως να είναι ευκολότερο από ποτέ να εκδώσει κανείς ένα βιβλίο, γιατί η επικοινωνία και ο τρόπος να βρεις τους «κατάλληλους» ανθρώπους είναι πολύ πιο εύκολα, μέσω του ίντερνετ. Από την άλλη, είναι πολύ εύκολο, ακόμα κι αν έχεις γράψει κάτι πολύ καλό, το έργο σου να μην εξεταστεί με τη δέουσα προσοχή, λόγω της πληθώρας βιβλίων που γράφονται και διανέμονται καθημερινά. Εγώ άργησα να βγάλω το πρώτο μου βιβλίο, ακριβώς γιατί ήθελα να βρω ανθρώπους και έναν εκδοτικό οίκο με τον οποίο θα μπορούσα να συνεννοούμαι άρτια.
Νομίζω πως ήμουν ιδιαίτερα τυχερός, γιατί σε κάθε περίπτωση, με τις εκδόσεις Ιωλκός, είχα να κάνω με φίλους και όχι με «συνεργάτες». Αυτός είναι, για μένα, ο ιδανικός τρόπος να δουλεύει κανείς και να δίνει τον καλύτερό του εαυτό.
