vamvakas vasilis

Ο αν. καθηγητής Κοινωνιολογίας της Επικοινωνίας στο τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ στο ΑΠΘ, Βασίλης Βαμβακάς, μιλά με αφορμή το βιβλίο του «Εκκρεμές» (εκδ. Archive) για την ταλάντευση της χώρας ανάμεσα σε διαφορετικές τάσεις και ροπές, αλλά δεν θεωρεί ότι υπάρχει κάποια «ελληνική ιδιαιτερότητα». Και οι αντιφάσεις; «Στο ελληνικό πολιτικό σύστημα υπάρχει μια ελαστικότητα που σε ορισμένες περιπτώσεις αποδεικνύεται σωτήρια», σημειώνει. Για να καταλήξει: «Φαντάζεστε να μην είχε κάνει την κωλοτούμπα ο κ.Τσίπρας τι θα είχε γίνει;»

Συνέντευξη στον Κ.Β. Κατσουλάρη

Αναζητώντας τον πυρήνα του βιβλίου σας, θα ξεκινούσα από τον τίτλο. Κάτι που εκκρεμεί, που δεν έχει γίνει ακόμη, μια εκκρεμότητα; Ή μια χώρα που πηγαίνει από τον ένα άκρο στο άλλο, που μετεωρίζεται, ακολουθώντας την κίνηση ενός ιστορικού εκκρεμούς; Ή κάτι άλλο;

Άτομα, ομάδες, κοινωνικές ταυτότητες που μετεωρίζονται μεταξύ πολλών και διαφορετικών τάσεων μέσα σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα. Η ελληνική κοινωνία και οι υποκειμενικότητες που υπάρχουν σε αυτή δεν υπολείπονται σε ρευστότητα που συχνά οδηγεί στην ταλάντωση μεταξύ ακραίων καταστάσεων και επιλογών. Ίσως η μοναδική διαφορά είναι η ταχύτητα της ταλάντωσης όπου στην ελληνική περίπτωση γίνεται πιο γρήγορα και απότομα.

Η παγκοσμιοποίηση έχει φέρει μια διάχυτη ανασφάλεια, γι’ αυτό άλλωστε και σχεδόν κανείς δεν την υποστηρίζει πια πολιτικά με ιδιαίτερη ζέση.

Η έννοια της κρίσης έχει πάρει, θα έλεγε κανείς, μια σχεδόν μεταφυσική χροιά στην εποχή μας. Γιατί την έχουμε τόσο πολύ ανάγκη για να περιγράψει αυτό που ζούμε; Θέλω να πω, και τα χρόνια πριν από το 2000, ζούσαμε κοσμογονίες, όπως για παράδειγμα το ντόμινο της πτώσης των κομμουνιστικών καθεστώτων. Τι έχει αλλάξει;

Από την αρχή του 21ου αιώνα και ύστερα- η 11η Σεπτεμβρίου είναι κομβικότατο γεγονός- ο δυτικός κόσμος βιώνει αλλεπάλληλες κρίσεις που δεν τον διαφοροποιούν αισθητά από τις άλλες κοινωνίες ως προς το αίσθημα του κινδύνου. Η παγκοσμιοποίηση έχει φέρει μια διάχυτη ανασφάλεια, γι’ αυτό άλλωστε και σχεδόν κανείς δεν την υποστηρίζει πια πολιτικά με ιδιαίτερη ζέση. Ειδικότερα η πανδημία έδειξε ότι οι γνωστές διαιρέσεις αναπτυγμένων και μη χωρών δεν είναι πάντα αρκετές για να καταλάβουμε και να αντιμετωπίσουμε τους κινδύνους. Το πολιτισμικό χάος είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία πλανητικών διαστάσεων και οι απειλές που γεννά είναι επίσης καινοφανείς. Όσο και αν θέλουμε να τις αναγάγουμε στο παρελθόν, όσο και αν μας καθησυχάζει η σκέψη ότι κάτι τέτοιο το έχουμε ξαναπεράσει, έχουν συμβεί τεράστιες αλλαγές που ακόμη δεν έχουμε καταλάβει πλήρως και έρχονται και άλλες που θα βάλουν ακόμη πιο σύνθετες παραμέτρους (βλ. ΑΙ).

Στον λεγόμενο πολιτισμικό δυισμό της Ελλάδας, ανάμεσα στην παράδοση και τον εκσυγχρονισμό, ορισμένοι διανοητές κλίνουν προς την άποψη ότι στο τέλος, υπογείως, κερδίζει η παράδοση, ενώ άλλοι, ότι τελικά και η Ελλάδα είναι μια χώρα που προοδεύει μέσα στη νεωτερικότητα, με τις όποιες δυσκολίες. Ποια είναι η δική σας θέση;

Ο δυϊσμός αυτός είναι παραγωγικός μόνο αν αρχίσουμε να βλέπουμε τα αποτελέσματα της διαλεκτικής σύνθεσης και όχι της καταστατικής του αντιπαράθεσης. Άλλωστε και η ελληνική κοινωνία διακατέχεται από σημαντικά στοιχεία της μετανεωτερικής κατάστασης (κατακερματισμός ταυτοτήτων, καταναλωτισμός, σύγκλιση ιδιωτικής και δημόσιας σφαίρας, συνωμοσιολογία κ.α.) που κάθε άλλο παρά προεξοφλούν μια παραδοσιακή ή μετανεωτερική προτίμηση. Τα μείγματα που προκύπτουν μεταξύ προ, μετά και νεωτερικών στοιχείων δεν είναι ποτέ προδικασμένα και σίγουρα δεν έχουν ένα μόνο νικητή.

Δεν υπάρχει ελληνική ιδιαιτερότητα, αποδείχθηκε περίτρανα μετά την ελληνική οικονομική κρίση στη Βρετανία (Brexit), τις ΗΠΑ (κατάληψη Καπιτωλίου) σε πολλές χώρες της Ευρώπης και μάλλον έπεται συνέχεια.

Δυνάμεις που υπηρέτησαν στον ριζοσπαστισμό και τον αντισημιτισμό, τελικά, λέτε, υπηρέτησαν κυρίως τον πολιτικό αναχρονισμό. Γιατί συμβαίνει αυτό; Είναι νομοτέλεια, ή ελληνική ιδιαιτερότητα;

Δεν υπάρχει ελληνική ιδιαιτερότητα, αποδείχθηκε περίτρανα μετά την ελληνική οικονομική κρίση στη Βρετανία (Brexit), τις ΗΠΑ (κατάληψη Καπιτωλίου) σε πολλές χώρες της Ευρώπης και μάλλον έπεται συνέχεια. Υπήρξε μια πολύ ισχυρή τάση την προηγούμενη δεκαετία πολιτικού αναχρονισμού που επανάφερε την πολιτική βία (συμβολική και πραγματική). Η ρητορική μίσους απέναντι στους αντιπάλους έγινε της μόδας και δεν γινόταν αντιληπτή ως τέτοια, πολλές φορές γιατί έμπαινε στις νέες τεχνολογίες, ταύτιζε την προσβολή με την αλήθεια ή μεταμφιεζόταν με εναλλακτικά ρούχα. Σε αυτό υπήρξαμε θλιβερή πρωτοπορία αλλά όχι μοναδικοί. Μας ακολούθησαν κι άλλοι οι οποίοι ίσως βγουν πολύ αργότερα από την πολιτική σκοτοδίνη (βλ επιστροφή τραμπισμού) γιατί το δικό τους εκκρεμές κινείται με πιο αργούς ρυθμούς.

vamvakas vasilis

Ο Βασίλης Βαμβακάς είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Κοινωνιολογίας της Επικοινωνίας στο τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τα ερευνητικά ενδιαφέροντα και οι δημοσιεύσεις του αφορούν στην κοινωνιολογία της επικοινωνίας, με έμφαση στη δημοφιλή κουλτούρα και στη σχέση ιδεολογίας και μέσων επικοινωνίας. Βιβλία που έχει συγγράψει και επιμεληθεί είναι: Εκλογές και επικοινωνία στη Μεταπολίτευση. Πολιτικότητα και Θέαμα (Σαββάλας, Αθήνα, 2006), Η Ελλάδα στη δεκαετία του ’80. Κοινωνικό, πολιτικό και πολιτισμικό λεξικό (Επίκεντρο, 2015 Θεσσαλονίκη, συνεπιμέλεια με Παναγή Παναγιωτόπουλο), Ο Λόγος της κρίσης. Πόλωση, βία, αναστοχασμός στην πολιτική και δημοφιλή κουλτούρα (Επίκεντρο, 2015), Αμερικανικές σειρές στην ελληνική τηλεόραση. Δημοφιλής κουλτούρα και ψυχοκοινωνική δυναμική (Παπαζήσης, Αθήνα, 2017, συνεπιμέλεια με Αγγελική Γαζή), 50 χρόνια ελληνική τηλεόραση (Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη, 2018, συνεπιμέλεια με Γρηγόρη Πασχαλίδη), 70 χρόνια έντυπη ελληνική διαφήμιση: Καταναλωτική κουλτούρα καταναλωτικά πρότυπα, στρατηγικές επικοινωνίας (Επίκεντρο Θεσσαλονίκη, 2021, συνεπιμέλεια με Κλειώ Κεντερελίδου).

Μα και συνολικά το ελληνικό πολιτικό σύστημα, τα παραδείγματα πολλά, χαρακτηρίζεται από ένα ιδιόρρυθμο μετεωρισμό και αντιφάσεις. Ο αντιμνημονιακός Σαμαράς έγινε ένθερμος ζηλωτής των μνημονιακών μεταρρυθμίσεων, ο άνθρωπος που έφερε τα μνημόνια, ο Γιώργος Παπανδρέου, φλέρταρε στη συνέχεια με αντιμνημονιακές δυνάμεις, ο Κώστας Καραμανλής, δια αντιπροσώπων πάντα, έδειχνε μια εκ πρώτοις ακατανόητη συμπάθεια προς τον αντισυστημικό Σύριζα, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας με τις οβιδιακές αλλαγές του έφερε τον όρο «κωλοτούμπα» στο ευρωπαϊκό πολιτικό λεξιλόγιο. Πώς μπορεί να υπάρξει εμπιστοσύνη προς το ελληνικό πολιτικό σύστημα και τους πολιτικούς – αν η εμπιστοσύνη είναι ένα ζητούμενο;

Φαντάζεστε να μην είχε κάνει την κωλοτούμπα ο κ.Τσίπρας τι θα είχε γίνει; Προφανώς και αυτό στοίχισε στον ίδιο, στο κόμμα του (με χρονοκαθυστέρηση) και στο πολιτικό σύστημα ευρύτερα.

Οι αντιφάσεις πράγματι γεννούν εύλογα έλλειψη πολιτικής εμπιστοσύνης. Από την άλλη μεριά αυτή η εύκολη αλλαγή θέσεων ίσως να είναι και μια ένδειξη ότι υπάρχει μια ελαστικότητα που σε ορισμένες περιπτώσεις αποδεικνύεται σωτήρια, ενώ σε άλλες κωμικοτραγική. Φαντάζεστε να μην είχε κάνει την κωλοτούμπα ο κ. Τσίπρας τι θα είχε γίνει; Προφανώς και αυτό στοίχισε στον ίδιο, στο κόμμα του (με χρονοκαθυστέρηση) και στο πολιτικό σύστημα ευρύτερα (βλ.αύξηση αποχής), αλλά την ίδια στιγμή η κοινωνία βγήκε από μια πολύχρονη παλινδρόμηση μεταξύ φόβου και φλερτ με την μεγάλη καταστροφή. Και έστω με δυσκολίες και παλινωδίες βαδίζει ποια και πάλι το δύσκολο δρόμο της ευρωπαϊκής «κανονικότητας»

Στο βιβλίο σας αναφέρεστε σε πολλά πολιτισμικά φαινόμενα, αλλά και φαινόμενα της ποπ ή λαϊκής κουλτούρας. Από την τραπ μουσική, μέχρι τις σειρές, τις χιουμοριστικές εκπομπές στην τηλεόραση, και πολλά άλλα φαινόμενα. Αυτή η ανάγκη να δει κανείς τόσο χαμηλά, στα φαινόμενα, ποια κοινωνιολογική ματιά εξυπηρετεί;

Το δημοφιλές είναι ένας αξιόπιστος δείκτης κοινωνικών, πολιτισμικών και πολιτικών τάσεων. Η εγχώρια κοινωνιολογία συνηθίζει να αγνοεί το δημοφιλές, να το θεωρεί ευτελές, ευκαιριακό, αγοραίο, ανόητο. Προτιμά να μελετά μόνο το εναλλακτικό, το περιθωριακό, το μερικό. Οι αμφισημίες του δημοφιλούς στην «κοινωνία του θεάματος», καθρεφτίζουν με ευκρινή τρόπο το που βρίσκεται και που πάει το ιδεολογικό και αξιακό εκκρεμές της. Αν δεν μελετήσουμε την κοινότυπη κουλτούρα, εκεί που συναντιόνται και ενίοτε συγκρούονται οι πολλοί, δεν μπορούμε να κάνουμε κοινωνική επιστήμη με δημοκρατικό πρόσημο, θα κάνουμε κοινωνική επιστήμη για τους λίγους, αυτούς που κάθε φορά θέλουμε απλά θέλουμε να δαιμονοποιήσουμε ή να εξιδανικεύσουμε.

archive vamvakas to ekremmesΣε συνέχεια της προηγούμενης ερώτησης: Με τόσο κατακερματισμό στα πολιτικά και πολιτισμικά φαινόμενα, μήπως οι σύγχρονες κοινωνίες έχουν γίνει τόσο περίπλοκες και αντιφατικές, που καθίστανται αδιαφανείς; Ένα κείμενο δυσνόητο και χωρίς ειρμό, δηλαδή, τόσο για τους απλούς πολίτες, που αναζητούν απάντηση σε θεωρίες συνωμοσίας, έως και σε εσάς τους κοινωνικούς επιστήμονες; Πώς απαντάτε εσείς ως κοινωνικός επιστήμονας σε αυτό το πρόβλημα, αν το έχω περιγράψει σωστά;

Πράγματι γίνεται όλο και πιο δύσκολο να εξηγήσουμε τα σύγχρονα κοινωνικά φαινόμενα. Αυτό δεν οφείλεται όμως μόνο σε αυτά και στην πολυπλοκότητά τους. Οφείλεται και στο γεγονός ότι οι κοινωνικοί επιστήμονες, όσοι τουλάχιστον δεν είναι στρατευμένοι σε κάποια ιδέα, παράταξη ή κουλτούρα, δεν έχουν προδικασμένα σχήματα ερμηνείας και κατανόησης του κόσμου. Είναι έτοιμοι να αναθεωρήσουν σχήματα και διαπιστώσεις που δεν είναι πια επαρκή και που στο παρελθόν φάνταζαν «ευαγγέλια». Υπάρχουν πάντα βέβαια και εκείνοι που για να χωρέσουν στις θεωρίες τους τον κόσμο τον απλοποιούν. Νομίζω όμως ότι τους ξεπερνά σιγά-σιγά η ίδια πραγματικότητα που, ευτυχώς θα έλεγα, ποτέ δεν είναι μονοσήμαντη.

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Άλκης Χαραλαμπίδης: «Το απλό, καθημερινό αντικείμενο, ακόμη και στην πιο μπανάλ εκδοχή του, αναβαπτίζεται από την τέχνη»

Άλκης Χαραλαμπίδης: «Το απλό, καθημερινό αντικείμενο, ακόμη και στην πιο μπανάλ εκδοχή του, αναβαπτίζεται από την τέχνη»

Συνέντευξη με τον ομότιμο καθηγητή του ΑΠΘ, ιστορικό της τέχνης Άλκη Χαραλαμπίδη, με αφορμή την έκδοση του βιβλίου «Τέχνη εκ των πραγμάτων» (εκδ. University Studio Press). 

Συνέντευξη στον Διονύση Μαρίνο 

Δύσ...

Αγνή Μαριακάκη: «Οφείλουμε τις δυνάμεις και τις αντοχές μας στα παιδικά μας τραύματα»

Αγνή Μαριακάκη: «Οφείλουμε τις δυνάμεις και τις αντοχές μας στα παιδικά μας τραύματα»

Μιλήσαμε με την ψυχολόγο και κοινωνική ερευνήτρια Αγνή Μαριακάκη με αφορμή το βιβλίο της «Μάθε από το παρελθόν σου, αγάπησε τον εαυτό σου, ζήσε τη ζωή που σου αξίζει», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Key Books. 

Συνέντευξη στην Ελένη Κορόβηλα

...
Ντορίνα Παπαλιού: «Η ηρωίδα μου αναζητά μέσα της κρυφές φωνές, τον αυθεντικό της εαυτό»

Ντορίνα Παπαλιού: «Η ηρωίδα μου αναζητά μέσα της κρυφές φωνές, τον αυθεντικό της εαυτό»

Μια συνομιλία με τη συγγραφέα Ντορίνα Παπαλιού με αφορμή το νέο της μυθιστόρημα «Η φωνή στα χέρια της» (εκδ. Ίκαρος). 

Συνέντευξη στον Διονύση Μαρίνο

Έχουν περάσει περίπου δέκα χρόνια από τότε που η Ντορίνα Παπαλιού έγραψε το ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Γιώργος Αρβανίτης: «Το πιο δύσκολο είναι να πιστέψεις αληθινά σε αυτό που κάνεις και να υπερβείς τον εαυτό σου»

Γιώργος Αρβανίτης: «Το πιο δύσκολο είναι να πιστέψεις αληθινά σε αυτό που κάνεις και να υπερβείς τον εαυτό σου»

Ο Γιώργος Αρβανίτης μάς συστήθηκε πρόσφατα με το μυθιστόρημα «Ταξίδι στον πράσινο ήλιο – Η πιο βλαχομπαρόκ χρεοκοπία που έγινε ποτέ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός.

Επιμέλεια: Book Press

Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας συγγραφέα...

Συγγραφείς, εκδότες και βιβλιοθηκονόμοι υποδέχονται θετικά τις εξαγγελίες για την ενίσχυση της φιλαναγνωσίας στα γυμνάσια και λύκεια

Συγγραφείς, εκδότες και βιβλιοθηκονόμοι υποδέχονται θετικά τις εξαγγελίες για την ενίσχυση της φιλαναγνωσίας στα γυμνάσια και λύκεια

«Με ιδιαίτερη χαρά υποδεχόμαστε τις εξαγγελίες του ΥΠΑΙΘΑ για την ενίσχυση της φιλαναγνωσίας και τη διδασκαλία τουλάχιστον δύο ολόκληρων λογοτεχνικών έργων, από τη νέα σχολική χρονιά», σημειώνουν συγγραφείς, εκδότες και βιβλιοθηκονόμοι, με αφορμή πρόσφατες εξαγγελίες του ΥΠΑΙΘΑ.

Επιμέλεια: Book Press...

50 χρόνια από την εισβολή στην Κύπρο: 5 μυθιστορήματα που μιλούν για το ανεπούλωτο τραύμα

50 χρόνια από την εισβολή στην Κύπρο: 5 μυθιστορήματα που μιλούν για το ανεπούλωτο τραύμα

Στις 20 Ιουλίου συμπληρώνονται 50 χρόνια από τον Αττίλα Ι που αποτέλεσε την πρώτη πράξη της κυπριακής τραγωδίας. Επιλέγουμε πέντε μυθιστορήματα που εξετάζουν τα επίχειρα της Ιστορίας μέσα από το πρίσμα προσωπικών καταστροφών. Εικόνα στο κέντρο του άρθρου: © Doros Partasides. 

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Ο λαγός έχει λεφτά» του Τζον Απντάικ (προδημοσίευση)

«Ο λαγός έχει λεφτά» του Τζον Απντάικ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση του επίμετρου του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη, από το μυθιστόρημα του Τζον Απντάικ [John Updike] «Ο λαγός έχει λεφτά» (μτφρ. Πάνος Τομαράς), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 12 Ιουλίου από τις εκδόσεις Οξύ.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Μεγάλη Αμερικανική βόλτα τε...

«Σκάβοντας εντός» του Χρήστου Β. Μασσαλά (προδημοσίευση)

«Σκάβοντας εντός» του Χρήστου Β. Μασσαλά (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του ομότιμου καθηγητή πανεπιστημίου Ιωαννίνων, 
Χρήστου Β. Μασσαλά «Σκάβοντας εντός», το οποίο θα κυκλοφορήσει το επόμενο διάστημα από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ξύπνησε μέσα μου η επιθ...

«Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» του Αλέξις Ραβέλο (προδημοσίευση)

«Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» του Αλέξις Ραβέλο (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αστυνομικό μυθιστόρημα του Αλέξις Ραβέλο [Alexis Ravelo] «Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» (μτφρ. Κρίτων Ηλιόπουλος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 25 Ιουνίου από τις εκδόσεις Τόπος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

2ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

50 χρόνια από την εισβολή στην Κύπρο: 5 μυθιστορήματα που μιλούν για το ανεπούλωτο τραύμα

50 χρόνια από την εισβολή στην Κύπρο: 5 μυθιστορήματα που μιλούν για το ανεπούλωτο τραύμα

Στις 20 Ιουλίου συμπληρώνονται 50 χρόνια από τον Αττίλα Ι που αποτέλεσε την πρώτη πράξη της κυπριακής τραγωδίας. Επιλέγουμε πέντε μυθιστορήματα που εξετάζουν τα επίχειρα της Ιστορίας μέσα από το πρίσμα προσωπικών καταστροφών. Εικόνα στο κέντρο του άρθρου: © Doros Partasides. 

...
Ελληνικά και μεταφρασμένα αστυνομικά – 24 επιλογές για ένα καλοκαίρι γεμάτο μυστήριο

Ελληνικά και μεταφρασμένα αστυνομικά – 24 επιλογές για ένα καλοκαίρι γεμάτο μυστήριο

12 ελληνικά + 12 μεταφρασμένα μυθιστορήματα, αστυνομικά και ψυχολογικά θρίλερ, είναι η αναγνωστική μας πρόταση για ένα καλοκαίρι γεμάτο μυστήριο.

Γράφει η Χίλντα Παπαδημητρίου

Όπως φαίνεται και από τον κατάλογο που ακολουθεί με τις επιλογές της Χίλντας...

«Διαβάζοντας σε ανοιχτούς ορίζοντες» – 50 βιβλία λογοτεχνίας για το καλοκαίρι και για κάθε εποχή

«Διαβάζοντας σε ανοιχτούς ορίζοντες» – 50 βιβλία λογοτεχνίας για το καλοκαίρι και για κάθε εποχή

Μυθιστορήματα, νουβέλες και διηγήματα από την ελληνική και μεταφρασμένη πεζογραφία που κυκλοφόρησαν μέσα στο 2024: καλά βιβλία λογοτεχνίας που μας ανοίγουν ορίζοντες και μας κρατούν συντροφιά στις ημέρες των διακοπών του καλοκαιριού, αλλά και πριν και μετά από αυτές.

Επιλογή–κείμενα...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ