vamvakas vasilis

Ο αν. καθηγητής Κοινωνιολογίας της Επικοινωνίας στο τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ στο ΑΠΘ, Βασίλης Βαμβακάς, μιλά με αφορμή το βιβλίο του «Εκκρεμές» (εκδ. Archive) για την ταλάντευση της χώρας ανάμεσα σε διαφορετικές τάσεις και ροπές, αλλά δεν θεωρεί ότι υπάρχει κάποια «ελληνική ιδιαιτερότητα». Και οι αντιφάσεις; «Στο ελληνικό πολιτικό σύστημα υπάρχει μια ελαστικότητα που σε ορισμένες περιπτώσεις αποδεικνύεται σωτήρια», σημειώνει. Για να καταλήξει: «Φαντάζεστε να μην είχε κάνει την κωλοτούμπα ο κ.Τσίπρας τι θα είχε γίνει;»

Συνέντευξη στον Κ.Β. Κατσουλάρη

Αναζητώντας τον πυρήνα του βιβλίου σας, θα ξεκινούσα από τον τίτλο. Κάτι που εκκρεμεί, που δεν έχει γίνει ακόμη, μια εκκρεμότητα; Ή μια χώρα που πηγαίνει από τον ένα άκρο στο άλλο, που μετεωρίζεται, ακολουθώντας την κίνηση ενός ιστορικού εκκρεμούς; Ή κάτι άλλο;

Άτομα, ομάδες, κοινωνικές ταυτότητες που μετεωρίζονται μεταξύ πολλών και διαφορετικών τάσεων μέσα σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα. Η ελληνική κοινωνία και οι υποκειμενικότητες που υπάρχουν σε αυτή δεν υπολείπονται σε ρευστότητα που συχνά οδηγεί στην ταλάντωση μεταξύ ακραίων καταστάσεων και επιλογών. Ίσως η μοναδική διαφορά είναι η ταχύτητα της ταλάντωσης όπου στην ελληνική περίπτωση γίνεται πιο γρήγορα και απότομα.

Η παγκοσμιοποίηση έχει φέρει μια διάχυτη ανασφάλεια, γι’ αυτό άλλωστε και σχεδόν κανείς δεν την υποστηρίζει πια πολιτικά με ιδιαίτερη ζέση.

Η έννοια της κρίσης έχει πάρει, θα έλεγε κανείς, μια σχεδόν μεταφυσική χροιά στην εποχή μας. Γιατί την έχουμε τόσο πολύ ανάγκη για να περιγράψει αυτό που ζούμε; Θέλω να πω, και τα χρόνια πριν από το 2000, ζούσαμε κοσμογονίες, όπως για παράδειγμα το ντόμινο της πτώσης των κομμουνιστικών καθεστώτων. Τι έχει αλλάξει;

Από την αρχή του 21ου αιώνα και ύστερα- η 11η Σεπτεμβρίου είναι κομβικότατο γεγονός- ο δυτικός κόσμος βιώνει αλλεπάλληλες κρίσεις που δεν τον διαφοροποιούν αισθητά από τις άλλες κοινωνίες ως προς το αίσθημα του κινδύνου. Η παγκοσμιοποίηση έχει φέρει μια διάχυτη ανασφάλεια, γι’ αυτό άλλωστε και σχεδόν κανείς δεν την υποστηρίζει πια πολιτικά με ιδιαίτερη ζέση. Ειδικότερα η πανδημία έδειξε ότι οι γνωστές διαιρέσεις αναπτυγμένων και μη χωρών δεν είναι πάντα αρκετές για να καταλάβουμε και να αντιμετωπίσουμε τους κινδύνους. Το πολιτισμικό χάος είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία πλανητικών διαστάσεων και οι απειλές που γεννά είναι επίσης καινοφανείς. Όσο και αν θέλουμε να τις αναγάγουμε στο παρελθόν, όσο και αν μας καθησυχάζει η σκέψη ότι κάτι τέτοιο το έχουμε ξαναπεράσει, έχουν συμβεί τεράστιες αλλαγές που ακόμη δεν έχουμε καταλάβει πλήρως και έρχονται και άλλες που θα βάλουν ακόμη πιο σύνθετες παραμέτρους (βλ. ΑΙ).

Στον λεγόμενο πολιτισμικό δυισμό της Ελλάδας, ανάμεσα στην παράδοση και τον εκσυγχρονισμό, ορισμένοι διανοητές κλίνουν προς την άποψη ότι στο τέλος, υπογείως, κερδίζει η παράδοση, ενώ άλλοι, ότι τελικά και η Ελλάδα είναι μια χώρα που προοδεύει μέσα στη νεωτερικότητα, με τις όποιες δυσκολίες. Ποια είναι η δική σας θέση;

Ο δυϊσμός αυτός είναι παραγωγικός μόνο αν αρχίσουμε να βλέπουμε τα αποτελέσματα της διαλεκτικής σύνθεσης και όχι της καταστατικής του αντιπαράθεσης. Άλλωστε και η ελληνική κοινωνία διακατέχεται από σημαντικά στοιχεία της μετανεωτερικής κατάστασης (κατακερματισμός ταυτοτήτων, καταναλωτισμός, σύγκλιση ιδιωτικής και δημόσιας σφαίρας, συνωμοσιολογία κ.α.) που κάθε άλλο παρά προεξοφλούν μια παραδοσιακή ή μετανεωτερική προτίμηση. Τα μείγματα που προκύπτουν μεταξύ προ, μετά και νεωτερικών στοιχείων δεν είναι ποτέ προδικασμένα και σίγουρα δεν έχουν ένα μόνο νικητή.

Δεν υπάρχει ελληνική ιδιαιτερότητα, αποδείχθηκε περίτρανα μετά την ελληνική οικονομική κρίση στη Βρετανία (Brexit), τις ΗΠΑ (κατάληψη Καπιτωλίου) σε πολλές χώρες της Ευρώπης και μάλλον έπεται συνέχεια.

Δυνάμεις που υπηρέτησαν στον ριζοσπαστισμό και τον αντισημιτισμό, τελικά, λέτε, υπηρέτησαν κυρίως τον πολιτικό αναχρονισμό. Γιατί συμβαίνει αυτό; Είναι νομοτέλεια, ή ελληνική ιδιαιτερότητα;

Δεν υπάρχει ελληνική ιδιαιτερότητα, αποδείχθηκε περίτρανα μετά την ελληνική οικονομική κρίση στη Βρετανία (Brexit), τις ΗΠΑ (κατάληψη Καπιτωλίου) σε πολλές χώρες της Ευρώπης και μάλλον έπεται συνέχεια. Υπήρξε μια πολύ ισχυρή τάση την προηγούμενη δεκαετία πολιτικού αναχρονισμού που επανάφερε την πολιτική βία (συμβολική και πραγματική). Η ρητορική μίσους απέναντι στους αντιπάλους έγινε της μόδας και δεν γινόταν αντιληπτή ως τέτοια, πολλές φορές γιατί έμπαινε στις νέες τεχνολογίες, ταύτιζε την προσβολή με την αλήθεια ή μεταμφιεζόταν με εναλλακτικά ρούχα. Σε αυτό υπήρξαμε θλιβερή πρωτοπορία αλλά όχι μοναδικοί. Μας ακολούθησαν κι άλλοι οι οποίοι ίσως βγουν πολύ αργότερα από την πολιτική σκοτοδίνη (βλ επιστροφή τραμπισμού) γιατί το δικό τους εκκρεμές κινείται με πιο αργούς ρυθμούς.

vamvakas vasilis

Ο Βασίλης Βαμβακάς είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Κοινωνιολογίας της Επικοινωνίας στο τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τα ερευνητικά ενδιαφέροντα και οι δημοσιεύσεις του αφορούν στην κοινωνιολογία της επικοινωνίας, με έμφαση στη δημοφιλή κουλτούρα και στη σχέση ιδεολογίας και μέσων επικοινωνίας. Βιβλία που έχει συγγράψει και επιμεληθεί είναι: Εκλογές και επικοινωνία στη Μεταπολίτευση. Πολιτικότητα και Θέαμα (Σαββάλας, Αθήνα, 2006), Η Ελλάδα στη δεκαετία του ’80. Κοινωνικό, πολιτικό και πολιτισμικό λεξικό (Επίκεντρο, 2015 Θεσσαλονίκη, συνεπιμέλεια με Παναγή Παναγιωτόπουλο), Ο Λόγος της κρίσης. Πόλωση, βία, αναστοχασμός στην πολιτική και δημοφιλή κουλτούρα (Επίκεντρο, 2015), Αμερικανικές σειρές στην ελληνική τηλεόραση. Δημοφιλής κουλτούρα και ψυχοκοινωνική δυναμική (Παπαζήσης, Αθήνα, 2017, συνεπιμέλεια με Αγγελική Γαζή), 50 χρόνια ελληνική τηλεόραση (Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη, 2018, συνεπιμέλεια με Γρηγόρη Πασχαλίδη), 70 χρόνια έντυπη ελληνική διαφήμιση: Καταναλωτική κουλτούρα καταναλωτικά πρότυπα, στρατηγικές επικοινωνίας (Επίκεντρο Θεσσαλονίκη, 2021, συνεπιμέλεια με Κλειώ Κεντερελίδου).

Μα και συνολικά το ελληνικό πολιτικό σύστημα, τα παραδείγματα πολλά, χαρακτηρίζεται από ένα ιδιόρρυθμο μετεωρισμό και αντιφάσεις. Ο αντιμνημονιακός Σαμαράς έγινε ένθερμος ζηλωτής των μνημονιακών μεταρρυθμίσεων, ο άνθρωπος που έφερε τα μνημόνια, ο Γιώργος Παπανδρέου, φλέρταρε στη συνέχεια με αντιμνημονιακές δυνάμεις, ο Κώστας Καραμανλής, δια αντιπροσώπων πάντα, έδειχνε μια εκ πρώτοις ακατανόητη συμπάθεια προς τον αντισυστημικό Σύριζα, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας με τις οβιδιακές αλλαγές του έφερε τον όρο «κωλοτούμπα» στο ευρωπαϊκό πολιτικό λεξιλόγιο. Πώς μπορεί να υπάρξει εμπιστοσύνη προς το ελληνικό πολιτικό σύστημα και τους πολιτικούς – αν η εμπιστοσύνη είναι ένα ζητούμενο;

Φαντάζεστε να μην είχε κάνει την κωλοτούμπα ο κ.Τσίπρας τι θα είχε γίνει; Προφανώς και αυτό στοίχισε στον ίδιο, στο κόμμα του (με χρονοκαθυστέρηση) και στο πολιτικό σύστημα ευρύτερα.

Οι αντιφάσεις πράγματι γεννούν εύλογα έλλειψη πολιτικής εμπιστοσύνης. Από την άλλη μεριά αυτή η εύκολη αλλαγή θέσεων ίσως να είναι και μια ένδειξη ότι υπάρχει μια ελαστικότητα που σε ορισμένες περιπτώσεις αποδεικνύεται σωτήρια, ενώ σε άλλες κωμικοτραγική. Φαντάζεστε να μην είχε κάνει την κωλοτούμπα ο κ. Τσίπρας τι θα είχε γίνει; Προφανώς και αυτό στοίχισε στον ίδιο, στο κόμμα του (με χρονοκαθυστέρηση) και στο πολιτικό σύστημα ευρύτερα (βλ.αύξηση αποχής), αλλά την ίδια στιγμή η κοινωνία βγήκε από μια πολύχρονη παλινδρόμηση μεταξύ φόβου και φλερτ με την μεγάλη καταστροφή. Και έστω με δυσκολίες και παλινωδίες βαδίζει ποια και πάλι το δύσκολο δρόμο της ευρωπαϊκής «κανονικότητας»

Στο βιβλίο σας αναφέρεστε σε πολλά πολιτισμικά φαινόμενα, αλλά και φαινόμενα της ποπ ή λαϊκής κουλτούρας. Από την τραπ μουσική, μέχρι τις σειρές, τις χιουμοριστικές εκπομπές στην τηλεόραση, και πολλά άλλα φαινόμενα. Αυτή η ανάγκη να δει κανείς τόσο χαμηλά, στα φαινόμενα, ποια κοινωνιολογική ματιά εξυπηρετεί;

Το δημοφιλές είναι ένας αξιόπιστος δείκτης κοινωνικών, πολιτισμικών και πολιτικών τάσεων. Η εγχώρια κοινωνιολογία συνηθίζει να αγνοεί το δημοφιλές, να το θεωρεί ευτελές, ευκαιριακό, αγοραίο, ανόητο. Προτιμά να μελετά μόνο το εναλλακτικό, το περιθωριακό, το μερικό. Οι αμφισημίες του δημοφιλούς στην «κοινωνία του θεάματος», καθρεφτίζουν με ευκρινή τρόπο το που βρίσκεται και που πάει το ιδεολογικό και αξιακό εκκρεμές της. Αν δεν μελετήσουμε την κοινότυπη κουλτούρα, εκεί που συναντιόνται και ενίοτε συγκρούονται οι πολλοί, δεν μπορούμε να κάνουμε κοινωνική επιστήμη με δημοκρατικό πρόσημο, θα κάνουμε κοινωνική επιστήμη για τους λίγους, αυτούς που κάθε φορά θέλουμε απλά θέλουμε να δαιμονοποιήσουμε ή να εξιδανικεύσουμε.

archive vamvakas to ekremmesΣε συνέχεια της προηγούμενης ερώτησης: Με τόσο κατακερματισμό στα πολιτικά και πολιτισμικά φαινόμενα, μήπως οι σύγχρονες κοινωνίες έχουν γίνει τόσο περίπλοκες και αντιφατικές, που καθίστανται αδιαφανείς; Ένα κείμενο δυσνόητο και χωρίς ειρμό, δηλαδή, τόσο για τους απλούς πολίτες, που αναζητούν απάντηση σε θεωρίες συνωμοσίας, έως και σε εσάς τους κοινωνικούς επιστήμονες; Πώς απαντάτε εσείς ως κοινωνικός επιστήμονας σε αυτό το πρόβλημα, αν το έχω περιγράψει σωστά;

Πράγματι γίνεται όλο και πιο δύσκολο να εξηγήσουμε τα σύγχρονα κοινωνικά φαινόμενα. Αυτό δεν οφείλεται όμως μόνο σε αυτά και στην πολυπλοκότητά τους. Οφείλεται και στο γεγονός ότι οι κοινωνικοί επιστήμονες, όσοι τουλάχιστον δεν είναι στρατευμένοι σε κάποια ιδέα, παράταξη ή κουλτούρα, δεν έχουν προδικασμένα σχήματα ερμηνείας και κατανόησης του κόσμου. Είναι έτοιμοι να αναθεωρήσουν σχήματα και διαπιστώσεις που δεν είναι πια επαρκή και που στο παρελθόν φάνταζαν «ευαγγέλια». Υπάρχουν πάντα βέβαια και εκείνοι που για να χωρέσουν στις θεωρίες τους τον κόσμο τον απλοποιούν. Νομίζω όμως ότι τους ξεπερνά σιγά-σιγά η ίδια πραγματικότητα που, ευτυχώς θα έλεγα, ποτέ δεν είναι μονοσήμαντη.

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

5 λεπτά με την Νάγια Δαλακούρα

5 λεπτά με την Νάγια Δαλακούρα

Πέντε λεπτά με έναν συγγραφέα. Σήμερα, με την Νάγια Δαλακούρα με αφορμή το νέο της μυθιστόρημα «Ο χορός του ανέμου» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος. Κεντρική εικόνα: © Αντώνης Κεκιδάκης. 

Επιμέλεια: Book Press

Κάποιοι λέν...

Στέφανος Δάνδολος: «Τα αηδόνια της σιωπής είναι ένα μυθιστόρημα για τη νίκη του συναισθήματος ενάντια στον ζόφο»

Στέφανος Δάνδολος: «Τα αηδόνια της σιωπής είναι ένα μυθιστόρημα για τη νίκη του συναισθήματος ενάντια στον ζόφο»

Με αφορμή το νέο του μυθιστόρημα «Τα αηδόνια της σιωπής» (εκδ. Ψυχογιός) συζητάμε με τον συγγραφέα Στέφανο Δάνδολο για τις δύσκολες μέρες των Δεκεμβριανών και πώς μέσα σε ταραγμένους καιρούς μπορεί να ανθίσει η ελπίδα και να ανάψει ένα φως. 

Συνέντευξη στον Διονύση Μ...

Κώστας Καλτσάς: «Η αναμέτρηση με το παρελθόν δεν τελειώνει ποτέ»

Κώστας Καλτσάς: «Η αναμέτρηση με το παρελθόν δεν τελειώνει ποτέ»

Με αφορμή το πρώτο του μυθιστόρημα «Νικήτρια σκόνη» (εκδ. Ψυχογιός) που κυκλοφόρησε πρόσφατα, συνομιλούμε με τον μεταφραστή και συγγραφέα Κώστα Καλτσά για τα Δεκεμβριανά, το πρόσφατο Δημοψήφισμα, αλλά και τον Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας. Κεντρική εικόνα: © Μαρίνα Δογάνου. 

...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Βίος και Πολιτεία»: Ο κοινωνιολόγος Νίκος Παναγιωτόπουλος, ζωντανά από το «υπόγειο»

«Βίος και Πολιτεία»: Ο κοινωνιολόγος Νίκος Παναγιωτόπουλος, ζωντανά από το «υπόγειο»

Στο 36ο επεισόδιο της σειράς συζητήσεων στο Βιβλιοπωλείο της Πολιτείας με ανθρώπους από το χώρο του βιβλίου και της σκέψης, o Κώστας Κατσουλάρης θα συνομιλήσει με τον καθηγητή κοινωνολογίας στο Πανεπιστήμιων Αθηνών Νίκο Παναγιωτόπουλο, με αφορμή την έκδοση σε βιβλίο της έρευνάς του Παιδί και Ανάγνωσ...

Τα αιτήματα των εκδοτών για το νέο φορέα βιβλίου – Διαψεύδουν τον υφυπουργό περί κατακερματισμού των απόψεών τους

Τα αιτήματα των εκδοτών για το νέο φορέα βιβλίου – Διαψεύδουν τον υφυπουργό περί κατακερματισμού των απόψεών τους

Οι Εκδότες Βιβλίου κατέθεσαν αναλυτικά μια σειρά από αιτήματα προς την πολιτεία μεταξύ των οποίων η σαφώς μεγαλύτερη εκπροσώπησή τους στο ενδεκαμελές ΔΣ του νέου φορέα για το βιβλίο.

Επιμέλεια: Book Press

Για χρόνια ο χώρος...

Παρουσίαση βιβλίου: H Αμερικανίδα Kάρα Χόφμαν και «Οι κράχτες» της απόψε στο Πατάρι του Gutenberg

Παρουσίαση βιβλίου: H Αμερικανίδα Kάρα Χόφμαν και «Οι κράχτες» της απόψε στο Πατάρι του Gutenberg

H Αμερικανίδα συγγραφέας Cara Hoffman θα βρεθεί σήμερα (7.30 μ.μ.) στο Πατάρι του βιβλιοπωλείου των εκδόσεων Gutenberg (Διδότου 37) και θα συνομιλήσει με τον μεταφραστή του βιβλίου της «Οι Κράχτες» (εκδ. Gutenberg), Παναγιώτη Κεχαγιά, με αφορμή την πρόσφατη έκδοσή του. 

Επιμέλεια: Book Press ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Μαργαρίτα Ιορδανίδη» του Μιχάλη Μακρόπουλου (προδημοσίευση)

«Μαργαρίτα Ιορδανίδη» του Μιχάλη Μακρόπουλου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη νουβέλα του Μιχάλη Μακρόπουλου «Μαργαρίτα Ιορδανίδη», η οποία θα κυκλοφορήσει στις 19 Απριλίου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Εἶχαν πιάσει γιὰ τὰ καλὰ οἱ ζέστες, καὶ τὴν ἑπόμενη Κυριακὴ κανόνισαν ν...

«Ο θάνατος έρχεται στάζοντας βροχή» του Αντρές Μοντέρο (προδημοσίευση)

«Ο θάνατος έρχεται στάζοντας βροχή» του Αντρές Μοντέρο (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Αντρές Μοντέρο [Andrés Montero] «Ο θάνατος έρχεται στάζοντας βροχή» (μτφρ. Μαρία Παλαιολόγου), το οποίο κυκλοφορεί στις 17 Απριλίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η μονομαχ...

«Σχολείο για την αγάπη» της Ολίβια Μάνινγκ (προδημοσίευση)

«Σχολείο για την αγάπη» της Ολίβια Μάνινγκ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ολίβια Μάνινγκ [Olivia Manning] «Σχολείο για την αγάπη» (μτφρ. Φωτεινή Πίπη), το οποίο κυκλοφορεί στις 23 Απριλίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Όταν έφτασαν στην κορυφή του λό...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου 2024: «Με ένα βιβλίο πετάω!» ξανά... – 12 βιβλία για το μεγάλο ταξίδι της ανάγνωσης

Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου 2024: «Με ένα βιβλίο πετάω!» ξανά... – 12 βιβλία για το μεγάλο ταξίδι της ανάγνωσης

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου (23 Απριλίου) επιλέγουμε 12 βιβλία που μας βάζουν στα ενδότερα της λογοτεχνίας και μας συνοδεύουν στο ταξίδι της ανάγνωσης.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

Στις 23 Απριλίου γιορτάζουν τα βιβλ...

Δεν είναι «έγκλημα πάθους» είναι γυναικοκτονία: 5 μελέτες για την έμφυλη βία

Δεν είναι «έγκλημα πάθους» είναι γυναικοκτονία: 5 μελέτες για την έμφυλη βία

Πέντε μελέτες αναδεικνύουν τις νομικές και κοινωνικές διαστάσεις των γυναικοκτονιών και συμβάλλουν στην κατανόηση των αιτίων που προκαλούν την πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας. Επειδή οι γυναικτοκτονίες δεν είναι «εγκλήματα πάθους» αλλά ανθρωποκτονίες με πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.

Γράφει η Φανή Χ...

Επιστήμη, φιλοσοφία, τέχνες, βιογραφίες, λογοτεχνία: Οι εκδόσεις Ροπή μέσα από 5 βιβλία τους

Επιστήμη, φιλοσοφία, τέχνες, βιογραφίες, λογοτεχνία: Οι εκδόσεις Ροπή μέσα από 5 βιβλία τους

Με έδρα τη Θεσσαλονίκη, οι εκδόσεις Ροπή επιδιώκουν μέσω των βιβλίων τους την αλληλεπίδραση των θετικών επιστημών με άλλα γνωστικά πεδία, δίχως διάθεση να απευθύνονται μόνο σε ειδικούς και «γνώστες». 

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ