Προδημοσίευση ενός ποιήματος από την ποιητική συλλογή της Εύης Στυλιανού «Παλίμψηστο», η οποία θα κυκλοφορήσει τις επόμενες ημέρες από τις εκδόσεις Νίκας.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Σφράγισε ερμητικά τα σύνορα
της μνήμης
γύρω της άπλωσε το πέπλο
της σιωπής
έγειρε μια γουλιά κρασί
άλικο σαν το αίμα
και τραγούδησε
τον ίμερο, τη λευτεριά, το θάνατο
τον πόλεμο, τη λήθη και την
προσφυγιά.
Έφεσος, Ιωνία, Κυδωνίες
Αμμόχωστος, Κυθρέα, Σαλαμίνα
θραύσματα μνήμης, ιαχές ζωής
που σκόρπισαν,
σε νήματα αόρατα της ειμαρμένης
με τα πανώρια σύμβολα της λευτεριάς στο στήθος
δεν γίνεται δεν γίνεται
μου φώναζε,
δεν τραγουδιέται η θλίψη,
ο ξεριζωμός, ο θάνατος
δεν τραγουδιέται η νύχτα
δεν τη νογά ο νους τ’ ανθρώπου
τόση άβυσσο
κι οι ποταμοί φουσκώναν
μες στη λάσπη το αίμα.
Η Οφηλία σίγησε
με δύο σταγόνες δίπλα της να στάζουν
άλικες σαν κρασί
πορφυρές σαν αίμα...
«Τo άσμα της Οφηλίας»
Λίγα λόγια για το βιβλίο
Ένα παλίμψηστο από εικόνες στιλπνές, θραύσματα μνήμης, σπαράγματα, δημιουργούν το νήμα για το ταξίδι προς την αυτογνωσία. Η Νεφέλη και ο Πήγασος, το εκμαγείο του έρωτα, τα «αχειροποίητα» παραμύθια της γιαγιάς, το Αιώνιο Ρόδο σχηματίζουν μια ποιητική μυθολογία που ξυπνά μέσα μας μια βαθιά καταγωγική αίσθηση. Στη συλλογή της Εύης Στυλιανού οι εικόνες πλέκονται μεταφορικά σε κραδασμούς, τα σύμβολα ανάγονται σε αρχέτυπα, αποκτώντας βάθος και μια καθολικότητα. Οι λέξεις θραύονται αποσπασματικά και ρέουν ταυτόχρονα μέσα στον ρυθμό καθώς γειτνιάζουν με νεύματα σιωπής.
Ένας αρλεκίνος εισβάλλει στο δωμάτιο ζητά να τρυπώσει στο όνειρο να λιτανεύσει τη σιωπή να ξαναγράψει το ποίημα με νωπό, ανεξίτηλο, χρωματιστό μελάνι.
Τα πρόσωπα που γίνονται προσωπεία, οι λέξεις υπαινικτικές σιωπές, η αίσθηση που αποκτά πλαστικότητα, μας οδηγούν σε μια πυθμενική μαγεία. Μια πραγματεία του ωραίου και ένα παιχνίδι με τον χρόνο αποτελεί το Παλίμψηστο. Οι λέξεις μεταγράφονται σε εικόνες που σπιθοβολούν, η ροή της γλώσσας ξεχύνεται σε μια ολότελα διαφορετική κοίτη που ξαφνιάζει τον αναγνώστη αποκαλύπτοντας το αεί μεταμορφούμενο του κόσμου.
Το Παλίμψηστο είναι ένα βιβλίο που επιχειρεί να ιχνηλατήσει την αινιγματική σαγήνη των λέξεων και τις πολλαπλές διαστρωματώσεις των ποιητικών μηνυμάτων.
Λίγα λόγια για την συγγραφέα
Η Εύη Στυλιανού γεννήθηκε στη Λευκωσία. Σπούδασε ελληνική, κλασική και γαλλική φιλολογία στα Πανεπιστήμια Γενεύης και Λυών. Ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές της στο Πανεπιστήμιο Κύπρου στη Νεοελληνική φιλολογία. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της στη Γενεύη, εξέδιδε με ομάδα συμφοιτητών της το λογοτεχνικό περιοδικό «Περίπλους». Στα 1986, της απονεμήθηκε το Κρατικό βραβείο του Νέου λογοτέχνη για την πρώτη ποιητική της συλλογή “Juvenilia”. Εκπροσώπησε την Κύπρο στον τομέα της λογοτεχνίας στην Α΄ Μπιενάλε Νέων Καλλιτεχνών των χωρών της Μεσογείου, που συγκροτήθηκε στη Θεσσαλονίκη τον Νοέμβριο του 1986. Έχει δημοσιεύσει κείμενα και κριτικές πάνω σε θέματα λογοτεχνίας σε κυπριακά περιοδικά κι εφημερίδες («Κυπριακός Λόγος», «Φιλελεύθερος» «Ελευθεροτυπία» κ.ά). Στο πλαίσιο των επαγγελματικών αρμομοδιοτήτων της ως Σύμβουλος Τύπου στο Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών ανέλαβε την επιμέλεια και μετάφραση πολλών διαφωτιστικών εκδόσεων για τη σύληση της πoλιτιστικής κληρονομιάς στην κατεχόμενη Κύπρο καθώς και για τους αρχαιολογικούς θησαυρούς της Κύπρου. Έχει συμμετάσχει σε μεγάλο αριθμό επιστημονικών και λογοτεχνικών συνεδρίων.
