prodimosieysi mitsora

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Μαρίας Μήτσορα «Η κυρία Τασία και ο Γουλιέλμος Καταβάθος», που θα κυκλοφορήσει προσεχώς από τις εκδόσεις Πατάκη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

tasiasamourai@hades.com

Η κυρία Τασία, γνωστή και ως Σαμουράι, ήταν μια μοδίστρα στην οδό Ασκληπιού, κοντά στο ζαχαροπλαστείο Τριανόν. Τελευταία ανακάλυψα, σχεδόν απέναντι από το παλιό της διαμέρισμα, πλάι στον κάδο της ανακύκλωσης, ένα πέρασμα-μικρό-πέρασμα από τον πάνω κόσμο στον κάτω. Από εκεί την είδα να βγαίνει – το Τρια­νόν έχει κλείσει εδώ και χρόνια· «Πωλείται» γράφουν κιτρινισμένα χαρτιά κολλημένα στα τζάμια του!

Για την κυρία Τασία είχα ακούσει ότι πέθανε. Πλάι λοιπόν σ’ αυτόν τον κάδο, μέσα από μια τρύπα ανάμεσα στην άσφαλτο και στο πεζοδρόμιο, είδα για μια στιγμή κάτι πιο πυκνό από καπνό να ξετυλίγεται σαν κορδέλα όταν παίζει μαζί της ο αέρας, και την επόμενη στιγμή η κυρία Τασία με τη ρόμπα της την καπιτονέ, με εκείνο το αξέχαστο εμπριμέ με τα νούφαρα, στάθηκε μπροστά μου και με άρπαξε από το μπράτσο. Πάνω στο συνθετικό σατέν, που είχε το χρώμα της ακατέργαστης ζάχαρης, τα νούφαρα άνθισαν λαμπερά, κι αμέσως μετά κεφάλι, χέρια, πόδια εμφανίστηκαν και τα χαρακτηριστικά της σταθεροποιήθηκαν όπως τα θυμόμουν, σε ένα πρόσωπο όμως αρυτίδωτο. Το στόμα της άνοιξε, μέσα από τα αραιά δόντια βγήκε βραχνή η φωνή της και μου ψιθύρισε: «Ήμουν η κυρία Τασία, που με έλεγες Σαμουράι στις φίλες σου, και πάντοτε ήθελα να σου πω ότι σε έχω μέσα στην καρδιά μου. Εκείνα τα υφάσματα που μου έφερνες, εκείνο το crêpe de Chine στο χρώμα του αίματος, μου θύμιζε τα νιάτα μου, μου θύμιζε ότι είχα πάρει λάθος άντρα».

Στεκόμασταν στη γωνία του μάρκετ, κόσμος έμπαινε κόσμος έβγαινε, η κυρία Τασία μού έδειξε με μια κίνηση του κεφαλιού: «Αυ­τό το μάρκετ δεν υπήρχε όσο ζούσα... Τώρα, ξέρεις, δεν ράβω πια, θα σου τα πω μια άλλη φορά – γιατί η βάρκα κάτω έχει καινούρια μηχανή, άσε που ο απόγονος του πρώτου Κέρβερου είναι ο πιο ανυπόμονος απ’ όλους... Δώσε όμως κανένα κέρμα».

Τρόμαξα στην ιδέα πως ζητιάνευε!

Στεκόμασταν στη γωνία του μάρκετ, κόσμος έμπαινε κόσμος έβγαινε, η κυρία Τασία μού έδειξε με μια κίνηση του κεφαλιού: «Αυ­τό το μάρκετ δεν υπήρχε όσο ζούσα... Τώρα, ξέρεις, δεν ράβω πια, θα σου τα πω μια άλλη φορά – γιατί η βάρκα κάτω έχει καινούρια μηχανή, άσε που ο απόγονος του πρώτου Κέρβερου είναι ο πιο ανυπόμονος απ’ όλους... Δώσε όμως κανένα κέρμα».

«Θέλω δύο χάλκινα», η φωνή της αγρίεψε, «αν η κόρη μου η ανεπρόκοπη μου είχε βάλει τα χάλκινα κέρματα στα μάτια μπορεί και να είχα ησυχάσει, αλλά χωρίς το σωστό αντίτιμο, χωρίς το σωστό εισιτήριο, δεν ησυχάζει κανένας, να το ξέρεις!». Τα άρπαξε σχεδόν στον αέρα, τα έσφιξε στη χούφτα της, έκανε να φύγει αλλά κοντοστάθηκε. «Τι λέγαμε; Λοιπόν, σου είπα δεν ράβω πια, έχω όμως ανοίξει Γραφείο Ευρέσεως».

«Τι Ευρέσεως, κυρία Τασία μου;» ρώτησα τραυλίζοντας σχεδόν. «Απολεσθέντων; Απολωλότων;»

«Γραφείο Ευρέσεως Φαντασμάτων. Γι’ αυτό σου λέω πως θα με χρειαστείς. Ψάξε με στο GhostWeb, ή καλύτερα… θα φροντίσω να βρεις το μέιλ μου στην τσέπη σου. Ξέρω πως έχασες μιαν αυλή, ξέρω πως έχασες την πανσέληνο του Αυγούστου, ενημερώθηκα όμως για κάτι άλλο. Τώρα στην Αθήνα έχεις έναν κήπο που τον στόλισες με επιτοίχιες παραστάσεις της Δήμητρας και της Περσεφόνης και τελεί υπό την προστασία της Παλλάδος και του Φοίβου Απόλλωνα».

Η παλάμη της απότομα κάλυψε τον καρπό μου με μια παγωνιά χωρίς βάρος. «Καλά, δεν το νιώθεις ότι σε περπατάει το φάντασμα μιας μύγας; Να πλυθείς τώρα που θα πας σπίτι σου, με παγωμένο νερό. Κι όταν θα είσαι έτοιμη για το δείπνο της Εκάτης, αν δεν με βρεις αμέσως εδώ, σ’ αυτή την τρύπα ρίψε σημείω­μα με τη λίστα των φαντασμάτων που επιθυμείς για καλεσμένους. Εγώ μόνο κόλλυβα θέλω να μου αφήνεις τα Ψυχοσάββατα στο εκκλησάκι του Αγίου Ισιδώρου στον Λυκαβηττό. Και, ψιτ, πού είσαι! Να μου γράφεις με κόκκινο μελάνι».

Ένας γάτος άσπρος, σχεδόν άυλος, διέσχισε με κόκκινο φανάρι τη Λασκάρεως, κόρνες πίσω του, παρά λίγο τρακάρισμα, ήρθε και τριβόταν στα πόδια της με χάρη. Τον αναγνώρισα από τα χρυσά μάτια και τη φουντωτή ουρά.

Mitsora ex«Έλα, Δάσκαλε, να σας συστήσω. Αυτή ήταν η αγαπημένη μου πελάτισσα που σου έλεγα. Έραβε συνέχεια φουστάνια ΑποΧαιρετισμών». Μου έριξε μια ματιά από την κορυφή ως τα νύχια λες και μου έπαιρνε πάλι τα μέτρα. «Αυτός εδώ, που είναι και δεν είναι γάτος και τον φωνάζω Δάσκαλο, είναι ο Γουλιέλμος ΚαταΒάθος… Πάμε τώρα, πάμε, η βάρκα σήμερα περιμένει στον Ποδονίφτη» του είπε πολύ τρυφερά. Και την επόμενη στιγμή είχαν χαθεί.

Ψάχνοντας τα κλειδιά στο πανωφόρι μου, βρήκα στην τσέπη ένα διπλωμένο χαρτί με το μέιλ που είχα δει στον ύπνο μου, tasiasa­mourai@hades.com.

Ήταν τόσο ακατανόητο αυτό που μόλις είχε συμβεί, που προσπαθούσα να πιαστώ από κάποια πραγματική ανάμνηση σχετικά με την κυρία Τασία. Είχαν περάσει πολλά χρόνια! Πόσα φορέματα ΑποΧαιρετισμού μού είχε ράψει; Τρία θυμάμαι μου τα είχε τελειώσει – και οι σχέσεις με τον Γιάννη, τον Γιώργο και τον Νίκο είχαν έγκαιρα διακοπεί. Δύο άλλα όμως είχανε μείνει στη μέση, με συνέπειες ολέθριες.

Ο Θήτα Θήτα, λοιπόν, έβαζε ξυλοπόδαρα και με παρακολουθούσε από τις μπαλκονόπορτες του διαμερίσματος στη Δεινοκράτους. Μετακόμισα διά νυκτός στη Νεάπολη. Σωστά όμως επέμενε πως του είχα κλέψει την καρδιά, την άκουγα να χτυπάει δυνατά στην κρεβατοκάμαρα της Νικηφόρου Ουρανού. Το ήξερα, το διαισθανόμουν, αυτή η ιστορία δεν θα τελείωνε αναίμακτα!

Ούτε το φόρεμα που σχεδίαζα για μια τελευταία συνάντηση με τον Χ. δεν ολοκληρώθηκε· τα δάχτυλα της κυρίας Τασίας ήσαν παραμορφωμένα από τα αρθριτικά. Επτά ολόκληρα χρόνια το βαλς των δισταγμών, το ταγκό μιας άγριας τρυφερότητας, ξαφνικές γέφυρες τη νύχτα, λαχανιασμένοι συναντιόμασταν, με λύσσα προσπαθούσαμε να μπούμε ο ένας μέσα στο σώμα του άλλου, να γίνουμε, για λίγο έστω, εγώ εκείνος κι εκείνος εγώ· κάθε φορά –ήσυχα στο τέλος, χωρίς φωνές– σχεδόν σκοτωνόμασταν.


Η Μαρία Μήτσορα γεννήθηκε το 1945 στην Αθήνα. Σπούδασε κοινωνιολογία στο Παρίσι (Σορβόννη και Vincennes), όπου κατέθεσε μια εργασία της πάνω στη δυναμική των μικρών ομάδων. Έχει ταξιδέψει από τον Πολικό Κύκλο έως την Αϊτή, από το Πεκίνο έως τη Νικαράγουα των Σαντινίστας, τον Ορινόκο και τη Σάντα Φε ντε Μπογκοτά. Έχει εκδώσει τις συλλογές διηγημάτων «Άννα, να ένα άλλο» (Άκμων, 1978, β έκδ. Πατάκης, 2007), «Από τη μέση και κάτω» (Πατάκης, 2014) και τα μυθιστορήματα «Σκόρπια δύναμη» (Οδυσσέας, 1982), «Περίληψη του κόσμου» (Κέδρος, 1985), «Ο ήλιος δύω» (Οδυσσέας, 1996), «Καλός καιρός/μετακίνηση» (Πατάκης, 2005), καθώς και το αυτοβιογραφικό αφήγημα «Με λένε λέξη» (Πατάκης/σειρά «Η κουζίνα του συγγραφέα», 2008). Διηγήματά της και ταξιδιωτικά της κείμενα έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και εφημερίδες. 

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γιάννη Καρκανέβατου «Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Μέχρι κάποια ηλικία η μνήμη θυμίζει πατάρι· στοιβάζεις ό,...

«Ονειρεύομαι πίνακες» του Σόλωνα Παπαγεωργίου (προδημοσίευση)

«Ονειρεύομαι πίνακες» του Σόλωνα Παπαγεωργίου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη συλλογή διηγημάτων του Σόλωνα Παπαγεωργίου «Ονειρεύομαι πίνακες», η οποία θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Στίξις.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ονειρεύομαι πίνακες

...
«Μια τελευταία επιστολή αγάπης» της Ελιάνας Χουρμουζιάδου (προδημοσίευση)

«Μια τελευταία επιστολή αγάπης» της Ελιάνας Χουρμουζιάδου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ελιάνας Χουρμουζιάδου «Μια τελευταία επιστολή αγάπης», που θα κυκλοφορήσει στις 11 Μαΐου από τις εκδόσεις Πατάκη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Θα σου πω τι θυμάμαι από τη συνέχεια. Περπατήσαμε αργά στην ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Μπέρδεμα στο Χάρλεμ» του Κόλσον Γουάιτχεντ (κριτική)

«Μπέρδεμα στο Χάρλεμ» του Κόλσον Γουάιτχεντ (κριτική)

Για το μυθιστόρημα του Colson Whitehead «Μπέρδεμα στο Χάρλεμ» (μτφρ. Μυρσίνη Γκανά, εκδ. Ίκαρος).

Του Νίκου Ξένιου

“You move it to the left,
Yeah, and you go for yourself. ...

«Θέτις και Αηδών» της Φοίβης Γιαννίση (κριτική)

«Θέτις και Αηδών» της Φοίβης Γιαννίση (κριτική)

Για την ποιητική σύνθεση της Φοίβης Γιαννίση «Θέτις και Αηδών – Χιμαιρικό ποίημα» (εκδ. Καστανιώτη).

Του Διογένη Σακκά

Η ποιητική συλλογή ...

Αλεξάνδρα Δεληγιώργη: «Την τύχη των βιβλίων σήμερα την επικαθορίζει η δύναμη των εκδοτών»

Αλεξάνδρα Δεληγιώργη: «Την τύχη των βιβλίων σήμερα την επικαθορίζει η δύναμη των εκδοτών»

Μια συζήτηση με την Αλεξάνδρα Δεληγιώργη με αφορμή την επανακυκλοφορία του βιβλίου της «Το κόκκινο της φωτιάς – Μικρό εγχειρίδιο λογοτεχνίας» (εκδ. Αρμός).

Του Κ.Β. Κατσουλάρη

«Μικρό εγχειρίδιο λογοτεχνίας», είναι ο υπότιτλος του βιβλ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γιάννη Καρκανέβατου «Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Μέχρι κάποια ηλικία η μνήμη θυμίζει πατάρι· στοιβάζεις ό,...

«Το γεγονός» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Το γεγονός» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα της Annie Ernaux «Το γεγονός» (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), στο οποίο βασίστηκε η ομώνυμη –βραβευμένη με τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας πέρσι– ταινία. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στις 26 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας...

«Ονειρεύομαι πίνακες» του Σόλωνα Παπαγεωργίου (προδημοσίευση)

«Ονειρεύομαι πίνακες» του Σόλωνα Παπαγεωργίου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη συλλογή διηγημάτων του Σόλωνα Παπαγεωργίου «Ονειρεύομαι πίνακες», η οποία θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Στίξις.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ονειρεύομαι πίνακες

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

Το μυθιστόρημα, ακόμη και την τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα, παραμένει το μεγάλο χωνευτήρι της πεζογραφικής φόρμας, ένας αφηγηματικός κόσμος ευρύχωρος και δεκτικός, που έχει τη μοναδική δύναμη να κινεί μεγάλους όγκους αφηγηματικού υλικού και να τους κατανέμει ομαλά μέσα στη διάρκεια μίας ή και πολλών δεκαετιών. ...

Έξι αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του Όργουελ

Έξι αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του Όργουελ

Έξι προσφατα αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του George Orwell. Κλασικό και σύγχρονο βρετανικό, σκανδιναβικό αλλά και μια αυτοέκδοση ελληνικού αστυνομικού μυθιστορήματος μεταξύ των προτάσεων. Κεντρική εικόνα: Εικονογράφηση του Λιθουανού © Karolis Strautniekas.

Της Χίλντας Παπαδημητρίου ...

Πόλεμος στην Ουκρανία: Οκτώ βιβλία για το «πώς φτάσαμε ως εδώ»

Πόλεμος στην Ουκρανία: Οκτώ βιβλία για το «πώς φτάσαμε ως εδώ»

Οκτώ βιβλία που μας βοηθούν να καταλάβουμε, ακόμη και σε καταστάσεις κρίσιμες και τραγικές όπως αυτές που ζούμε σήμερα, «Πώς φτάσαμε ως εδώ». Τα έξι είναι βιβλία ιστορίας, έρευνας και γεωπολιτικής και τα δύο είναι λογοτεχνικά έργα Ουκρανών συγγραφέων. Στην κεντρική εικόνα: Από διαδήλωση στο Βερολίνο την περασμένη Κυ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΦΑΚΕΛΟΙ