Ο Γιώργος Στόγιας επιστρέφει με δέκα νέες αυτοτελείς ιστορίες για παιδιά, κάθε δεύτερη Κυριακή στην Book Press.
Στα γνώριμα στοιχεία από τον πρώτο κύκλο της σειράς –το ιδιαίτερο συγγραφικό ύφος, τα σχέδια του moican, το υποστηρικτικό υλικό για γονείς και εκπαιδευτικούς– έρχεται να προστεθεί η εμπειρία των ανθρώπων που χρησιμοποίησαν το υλικό στο σπίτι ή το σχολείο και μοιράστηκαν τις εντυπώσεις τους με τους δημιουργούς. Όσο πλησιάζει η ώρα που το πείραμα αυτό θα πάρει τη μορφή βιβλίου, τόσο σημαντικότερη είναι η συμβολή των αναγνωστών. Μπορείτε να στέλνετε τις εντυπώσεις και τις κριτικές σας στο earinoexamino@gmail.com. Προτεινόμενη ηλικία παιδιών 9+.
Ιστορία 11η: Μήνες για φίλημα
«Ο Φεβρουάριος είναι ο χειρότερος μήνας του χρόνου, και μάλιστα με διαφορά!»,
μονολόγησε η Στέλλα, κοιτώντας έξω, με τη μύτη της ζουλιγμένη στο παγωμένο τζάμι.
«Και γιατί αυτό, παρακαλώ;» ρώτησε ξαφνικά ένα χωρίς ηλικία αγόρι που κούτσαινε λίγο.
Η Στέλλα δεν τρόμαξε, είχε συνηθίσει να συμβαίνουν παράξενα όταν βαριόταν που ζούσε.
«Επειδή έτσι νιώθω, κι αν έχεις πρόβλημα, τα κουβαδάκια σου και σε άλλη παραλία».
Ο Φεβρουάριος της έβγαλε τη γλώσσα και της έριξε μια καρατιά στη μέση που την ξέρανε.
«Μπορείς να με λες Φλεβάρη. Πίνω ευχαρίστως ένα δυόσμο με δυο φακελάκια και μέλι».
Η Στέλλα πήγε στην κουζίνα και σέρβιρε χαμομήλι της γιαγιάς και χαρτομάντιλα στον δίσκο.
«Όταν γίνω πρωθυπουργός μετά τον Ιανουάριο με ένα νόμο θα είναι ο Μάρτιος. Πειράζει;»
«Μπα, καθόλου. Εμείς οι μήνες δεν έχουμε συναισθήματα, ούτε δυο προβλήματα...
Σε θυμάμαι που είχες ντυθεί καουμπόισσα και πυροβολούσες ένα αγόρι. Το πέτυχες;»
«Έχω ξεχάσει ακόμη και το όνομά του. Οι Απόκριες είναι για τα κορόιδα».
«Σαν πολύ απότομα μεγάλωσες, προσοχή στο κενό μεταξύ πέμπτης και έκτης δημοτικού».
«Καλή η παρέα σου, δεν λέω, αλλά βρωμάν τα πόδια σου. Αύριο έχουμε 1η Μαρτίου».
«Δεν γίνεται να φύγω. Είπες είμαι ο χειρότερος μήνας του χρόνου, θανάσιμη προσβολή».
«Σε προκαλώ σε μαξιλαρομαχία μέχρι τελικού ξεπουπουλιάσματος για να ικανοποιηθείς».
«Δεν θα τη σκαπουλάρεις τόσο φτηνά!» «Μέχρι πότε σκοπεύεις να μου κατσικωθείς;»
«Μέχρι να διαλέξεις έναν από τους υπόλοιπους έντεκα μήνες για αγαπημένο σου».
«Το πιο εύκολο, ο ...». Ο Φεβρουάριος της έκλεισε το στόμα: «Μη, θα χαλάσει η φάση!»
Άνοιξε η πόρτα και μπήκε μια εντεκάδα ωραίων που δεν είχαν ανάγκη το ποδόσφαιρο.
«Αυτό είναι κατάληψη!» διαμαρτυρήθηκε η Στέλλα, «θα ξυπνήσω τον μπαμπά μου!»
«Μπορείς να το πεις και πάρτι» αντέτεινε ο ηλιοκαμένος Ιούλιος σπρώχνοντας να κάτσει.
«Αλήθεια, πρόκειται απλώς για καλλιστεία, αλλά δεν το λέμε έτσι», ξεκαθάρισε ο Μάης.
«Όπως η εκλογή του Πάρι ανάμεσα στις τρεις θεές του Ολύμπου!» χάρηκε η Στέλλα.
«Ακριβώς, αν ο πρίγκιπας της Τροίας φορούσε σιδεράκια», την ξενέρωσε ο Νοέμβρης.
«Και στο ρόλο της Αφροδίτης, ο μοιραίος Απρίλιος» πετάχτηκε το πειραχτήρι ο Ιανουάριος.
«Κρυάδες» απάντησε εκείνος, «να ξέρεις, όποιος χάνει στα χαρτιά, χάνει και στην αγάπη».
Ο Αύγουστος, ο περσινός φιναλίστ, διαμαρτυρήθηκε: «Δεν είναι δίκαιο, έχει χοντρό μέσο!»
«Τα καλοκαιρινά φιλιά γίνανε δάκρυα» τραγούδησε ο Μάρτιος. Ξεκίνησε άγριο ξύλο.
«Μόνο φιλιά» ζήτησε ο Ιούνιος και θυμήθηκε να φορέσει ένα λουλούδι στα μαλλιά του.
«Η ζωή δεν είναι όλο αχαχαχούα αχαχαχά» σημείωσε πικρόχολα ο πειθαρχικός Οκτώβρης.
Η Στέλλα δυσανασχέτησε: «Θα πάει μακριά η βαλίτσα; Έχω πρωινό ξύπνημα για σχολείο!»
Ανέλαβε ο Φλεβάρης: «Ως τελετάρχης του φετινού διαγωνισμού, θα σας πω τους όρους:...»
(ήθελε να πει «θα σας κάνω με τα κρεμμυδάκια» αλλά ακόμη και δίσεκτος δεν φτουρούσε).
«... Κάθε μήνας θα θυμίζει στη Στέλλα την καλύτερη εμπειρία που έζησε μέσα σε αυτόν»
«Μπορεί να είναι από την εποχή που ήταν βρέφος;» ρώτησε ο υπολογιστής Σεπτέμβριος .
«Ένσταση, με κατουρούσε πατόκορφα πριν κόψει τις πάνες να πάει σταθμό!» είπε ο Ιούλης.
«Δεκτή! Μετράνε μόνο εμπειρίες από τότε που η Στέλλα ήξερε ποια ήταν στον καθρέφτη.
Στη συνέχεια, η κριτής μας θα αποκαλύπτει τη χειρότερη εμπειρία της στον ίδιο μήνα,
και μετά θα βάζουμε τις δυο εμπειρίες για μέτρηση σε αυτό το όργανο ακριβείας».
Ο Φεβρουάριος παρουσίασε στην ομήγυρη μια ζυγαριά λαϊκής αγοράς, δεκαετίας του '70.
«Αν το ισοζύγιο είναι υπέρ της θετικής εμπειρίας, τότε θα υπολογίζουμε τη διαφορά
με προσέγγιση τριαντακοστού και αυτός που θα έχει τη μεγαλύτερη θα κερδίσει».
«Η ιδέα είναι κατακλεμμένη από τους Βατράχους του Αριστοφάνη» παρατήρησε η Στέλλα.
«Αν τον δω στον παράδεισο, θα τον κεράσω ένα κώνειο για τα πνευματικά δικαιώματα.
Τίποτα νέο κάτω από τον ήλιο, Στέλλα». «Εκτός από εμένα, Φλεβάρη. Ας ξεκινήσουμε».
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ: «Ξεφύλλιζες ένα βιβλίο με ζωγραφιές και χάθηκες μέσα τους σαν σε όνειρο».
ΣΤΕΛΛΑ: «Ο μπαμπάς είχε πιει, γελούσε, με πέταξε ψηλά, έφυγε και ξέχασε να με πιάσει».
ΜΑΡΤΙΟΣ: «Εκδρομή στο βουνό, απομακρύνεσαι με τα ξαδέλφια, φτιάχνετε δεντρόσπιτο».
ΣΤΕΛΛΑ: «Ο δάσκαλος με σήκωσε ως την καλύτερη μαθήτρια και ήμουν αδιάβαστη».
ΑΠΡΙΛΙΟΣ: «Λούνα παρκ με τη νονά, κάθε μπάλα μαγικά σε τρύπα, το αλογάκι σου πρώτο».
ΣΤΕΛΛΑ: «Η μαμά ξεκλείδωνε το εξοχικό, έσπρωξα την πόρτα και της έβγαλα το νύχι».
ΜΑΙΟΣ: «Κουλουράκια στο προνήπιο, έφτιαξες μια καρδιά και τη βούτηξες στο γάλα».
ΣΤΕΛΛΑ: «Δεν με πήρανε στην κηδεία του παππού, είχα Αγγλικά, αλλά ήταν δικαιολογία».
ΙΟΥΝΙΟΣ: «Στην κατασκήνωση ένα αγόρι σου χάιδευε την πλάτη για ώρα με ένα στάχυ».
ΣΤΕΛΛΑ: «Έκανα ότι δεν το καταλάβαινα. Τι λέτε για ένα διάλειμμα να ξεμουδιάσουμε;»
Η Στέλλα έβαλε μια συλλογή με τραγούδια από τη Βραζιλία που της είχε γράψει ο θείος της,
πήγε να σκεπάσει τους γονείς της και στο γυρισμό έφερε ένα μπουκάλι σουμάδα φουλ σετ.
Ευχηθήκανε, τσουγκρίσανε, και ο Ιούλιος ρώτησε: «Ποιο θα είναι το βραβείο του νικητή;»
Όλοι κοίταξαν τη Στέλλα. «Ένα φιλί στο στόμα» είπε, και ήταν σαν να ένωσε το ηλεκτρικό.
«Ζηλεύω», εξομολογήθηκε ο Φλεβάρης, «μα δεν θα με πάρει από κάτω. Επανεκκίνηση!».
ΣΤΕΛΛΑ: «Χτύπησα στο πάρκο, είδα το δικό μου αίμα να τρέχει ρυάκι και λιποθύμησα».
ΙΟΥΛΙΟΣ: «Με τα μούτρα σε χοντρή φέτα γλυκό καρπούζι, μετά βουτάς από το βραχάκι».
ΣΤΕΛΛΑ: «Είδα εφιάλτη τη Δευτέρα Παρουσία, έπεφταν βόμβες από τον κόκκινο ουρανό».
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ: «Στις διακοπές στο νησί, μια γατούλα έγινε το κατοικίδιο που ποτέ δεν είχες».
ΣΤΕΛΛΑ: «Κολύμπησα μόνη ως βαθιά, στον γυρισμό νόμιζα πως δεν θα φτάσω στην ακτή».
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ: «Υποσχέθηκες εκδρομές, εφημερίδα, πάρτι, βγήκες πρόεδρος της τάξης».
ΣΤΕΛΛΑ: «Ο θείος προσπερνά στα τυφλά, ορκίζομαι ότι δεν θα μπω ξανά στο αμάξι του».
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ: «Πρώτη φορά που κοίταξες τα σύννεφα να κινούνται και να αλλάζουν σχήμα».
ΣΤΕΛΛΑ: «Μια συμμαθήτρια μου σηκώνει τη φούστα ψηλά, οι φίλες μου γελάνε, τις μισώ».
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ: «Παίζεις τον πρώτο σου κανονικό αγώνα μπάσκετ, ριμπάουντ και καλάθι».
ΣΤΕΛΛΑ: «Εξερευνώ τη συνοικία με το ποδήλατο, ένας σκύλος με κυνηγά και με δαγκώνει».
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ: «Βλέπεις τον Σκρουτζ με τον Μάικλ Κέην αγκαλιά με τη μαμά στο κρεβάτι».
ΣΤΕΛΛΑ: «Πιο πριν είχαν καβγά, μέχρι ο μπαμπάς να γυρίσει την κατηγορούσα κι έκλαιγε».
Ο Φλεβάρης πήρε τη Στέλλα για σύσκεψη στην ντουλάπα. «Έχουμε απόλυτη ισοπαλία!»
«Γλύκα, δεν με νοιάζει» του απάντησε εκείνη και έβαλε το φόρεμα με τα μωβ λουλούδια.
Η νέα της εμφάνιση έκοψε την ανάσα των μνηστήρων. «Κλείστε τα μάτια!» τους διέταξε.
«Κι ο νικητής της βραδιάς είναι ο ... αυτός που θα φιλήσω. Όποιος ανοίξει τα μάτια, χάνει».
Προσπάθησα να δω από την κλειδαρότρυπα αλλά όλα είχαν γίνει πράσινα λόγω άνοιξης.
μονολόγησε η Στέλλα, κοιτώντας έξω, με τη μύτη της ζουλιγμένη στο παγωμένο τζάμι.
«Και γιατί αυτό, παρακαλώ;» ρώτησε ξαφνικά ένα χωρίς ηλικία αγόρι που κούτσαινε λίγο.
Η Στέλλα δεν τρόμαξε, είχε συνηθίσει να συμβαίνουν παράξενα όταν βαριόταν που ζούσε.
«Επειδή έτσι νιώθω, κι αν έχεις πρόβλημα, τα κουβαδάκια σου και σε άλλη παραλία».
Ο Φεβρουάριος της έβγαλε τη γλώσσα και της έριξε μια καρατιά στη μέση που την ξέρανε.
«Μπορείς να με λες Φλεβάρη. Πίνω ευχαρίστως ένα δυόσμο με δυο φακελάκια και μέλι».
Η Στέλλα πήγε στην κουζίνα και σέρβιρε χαμομήλι της γιαγιάς και χαρτομάντιλα στον δίσκο.
«Όταν γίνω πρωθυπουργός μετά τον Ιανουάριο με ένα νόμο θα είναι ο Μάρτιος. Πειράζει;»
«Μπα, καθόλου. Εμείς οι μήνες δεν έχουμε συναισθήματα, ούτε δυο προβλήματα...
Σε θυμάμαι που είχες ντυθεί καουμπόισσα και πυροβολούσες ένα αγόρι. Το πέτυχες;»
«Έχω ξεχάσει ακόμη και το όνομά του. Οι Απόκριες είναι για τα κορόιδα».
«Σαν πολύ απότομα μεγάλωσες, προσοχή στο κενό μεταξύ πέμπτης και έκτης δημοτικού».
«Καλή η παρέα σου, δεν λέω, αλλά βρωμάν τα πόδια σου. Αύριο έχουμε 1η Μαρτίου».
«Δεν γίνεται να φύγω. Είπες είμαι ο χειρότερος μήνας του χρόνου, θανάσιμη προσβολή».
«Σε προκαλώ σε μαξιλαρομαχία μέχρι τελικού ξεπουπουλιάσματος για να ικανοποιηθείς».
«Δεν θα τη σκαπουλάρεις τόσο φτηνά!» «Μέχρι πότε σκοπεύεις να μου κατσικωθείς;»
«Μέχρι να διαλέξεις έναν από τους υπόλοιπους έντεκα μήνες για αγαπημένο σου».
«Το πιο εύκολο, ο ...». Ο Φεβρουάριος της έκλεισε το στόμα: «Μη, θα χαλάσει η φάση!»
Άνοιξε η πόρτα και μπήκε μια εντεκάδα ωραίων που δεν είχαν ανάγκη το ποδόσφαιρο.
«Αυτό είναι κατάληψη!» διαμαρτυρήθηκε η Στέλλα, «θα ξυπνήσω τον μπαμπά μου!»
«Μπορείς να το πεις και πάρτι» αντέτεινε ο ηλιοκαμένος Ιούλιος σπρώχνοντας να κάτσει.
«Αλήθεια, πρόκειται απλώς για καλλιστεία, αλλά δεν το λέμε έτσι», ξεκαθάρισε ο Μάης.
«Όπως η εκλογή του Πάρι ανάμεσα στις τρεις θεές του Ολύμπου!» χάρηκε η Στέλλα.
«Ακριβώς, αν ο πρίγκιπας της Τροίας φορούσε σιδεράκια», την ξενέρωσε ο Νοέμβρης.
«Και στο ρόλο της Αφροδίτης, ο μοιραίος Απρίλιος» πετάχτηκε το πειραχτήρι ο Ιανουάριος.
«Κρυάδες» απάντησε εκείνος, «να ξέρεις, όποιος χάνει στα χαρτιά, χάνει και στην αγάπη».
Ο Αύγουστος, ο περσινός φιναλίστ, διαμαρτυρήθηκε: «Δεν είναι δίκαιο, έχει χοντρό μέσο!»
«Τα καλοκαιρινά φιλιά γίνανε δάκρυα» τραγούδησε ο Μάρτιος. Ξεκίνησε άγριο ξύλο.
«Μόνο φιλιά» ζήτησε ο Ιούνιος και θυμήθηκε να φορέσει ένα λουλούδι στα μαλλιά του.
«Η ζωή δεν είναι όλο αχαχαχούα αχαχαχά» σημείωσε πικρόχολα ο πειθαρχικός Οκτώβρης.
Η Στέλλα δυσανασχέτησε: «Θα πάει μακριά η βαλίτσα; Έχω πρωινό ξύπνημα για σχολείο!»
Ανέλαβε ο Φλεβάρης: «Ως τελετάρχης του φετινού διαγωνισμού, θα σας πω τους όρους:...»
(ήθελε να πει «θα σας κάνω με τα κρεμμυδάκια» αλλά ακόμη και δίσεκτος δεν φτουρούσε).
«... Κάθε μήνας θα θυμίζει στη Στέλλα την καλύτερη εμπειρία που έζησε μέσα σε αυτόν»
«Μπορεί να είναι από την εποχή που ήταν βρέφος;» ρώτησε ο υπολογιστής Σεπτέμβριος .
«Ένσταση, με κατουρούσε πατόκορφα πριν κόψει τις πάνες να πάει σταθμό!» είπε ο Ιούλης.
«Δεκτή! Μετράνε μόνο εμπειρίες από τότε που η Στέλλα ήξερε ποια ήταν στον καθρέφτη.
Στη συνέχεια, η κριτής μας θα αποκαλύπτει τη χειρότερη εμπειρία της στον ίδιο μήνα,
και μετά θα βάζουμε τις δυο εμπειρίες για μέτρηση σε αυτό το όργανο ακριβείας».
Ο Φεβρουάριος παρουσίασε στην ομήγυρη μια ζυγαριά λαϊκής αγοράς, δεκαετίας του '70.
«Αν το ισοζύγιο είναι υπέρ της θετικής εμπειρίας, τότε θα υπολογίζουμε τη διαφορά
με προσέγγιση τριαντακοστού και αυτός που θα έχει τη μεγαλύτερη θα κερδίσει».
«Η ιδέα είναι κατακλεμμένη από τους Βατράχους του Αριστοφάνη» παρατήρησε η Στέλλα.
«Αν τον δω στον παράδεισο, θα τον κεράσω ένα κώνειο για τα πνευματικά δικαιώματα.
Τίποτα νέο κάτω από τον ήλιο, Στέλλα». «Εκτός από εμένα, Φλεβάρη. Ας ξεκινήσουμε».
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ: «Ξεφύλλιζες ένα βιβλίο με ζωγραφιές και χάθηκες μέσα τους σαν σε όνειρο».
ΣΤΕΛΛΑ: «Ο μπαμπάς είχε πιει, γελούσε, με πέταξε ψηλά, έφυγε και ξέχασε να με πιάσει».
ΜΑΡΤΙΟΣ: «Εκδρομή στο βουνό, απομακρύνεσαι με τα ξαδέλφια, φτιάχνετε δεντρόσπιτο».
ΣΤΕΛΛΑ: «Ο δάσκαλος με σήκωσε ως την καλύτερη μαθήτρια και ήμουν αδιάβαστη».
ΑΠΡΙΛΙΟΣ: «Λούνα παρκ με τη νονά, κάθε μπάλα μαγικά σε τρύπα, το αλογάκι σου πρώτο».
ΣΤΕΛΛΑ: «Η μαμά ξεκλείδωνε το εξοχικό, έσπρωξα την πόρτα και της έβγαλα το νύχι».
ΜΑΙΟΣ: «Κουλουράκια στο προνήπιο, έφτιαξες μια καρδιά και τη βούτηξες στο γάλα».
ΣΤΕΛΛΑ: «Δεν με πήρανε στην κηδεία του παππού, είχα Αγγλικά, αλλά ήταν δικαιολογία».
ΙΟΥΝΙΟΣ: «Στην κατασκήνωση ένα αγόρι σου χάιδευε την πλάτη για ώρα με ένα στάχυ».
ΣΤΕΛΛΑ: «Έκανα ότι δεν το καταλάβαινα. Τι λέτε για ένα διάλειμμα να ξεμουδιάσουμε;»
Η Στέλλα έβαλε μια συλλογή με τραγούδια από τη Βραζιλία που της είχε γράψει ο θείος της,
πήγε να σκεπάσει τους γονείς της και στο γυρισμό έφερε ένα μπουκάλι σουμάδα φουλ σετ.
Ευχηθήκανε, τσουγκρίσανε, και ο Ιούλιος ρώτησε: «Ποιο θα είναι το βραβείο του νικητή;»
Όλοι κοίταξαν τη Στέλλα. «Ένα φιλί στο στόμα» είπε, και ήταν σαν να ένωσε το ηλεκτρικό.
«Ζηλεύω», εξομολογήθηκε ο Φλεβάρης, «μα δεν θα με πάρει από κάτω. Επανεκκίνηση!».
ΣΤΕΛΛΑ: «Χτύπησα στο πάρκο, είδα το δικό μου αίμα να τρέχει ρυάκι και λιποθύμησα».
ΙΟΥΛΙΟΣ: «Με τα μούτρα σε χοντρή φέτα γλυκό καρπούζι, μετά βουτάς από το βραχάκι».
ΣΤΕΛΛΑ: «Είδα εφιάλτη τη Δευτέρα Παρουσία, έπεφταν βόμβες από τον κόκκινο ουρανό».
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ: «Στις διακοπές στο νησί, μια γατούλα έγινε το κατοικίδιο που ποτέ δεν είχες».
ΣΤΕΛΛΑ: «Κολύμπησα μόνη ως βαθιά, στον γυρισμό νόμιζα πως δεν θα φτάσω στην ακτή».
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ: «Υποσχέθηκες εκδρομές, εφημερίδα, πάρτι, βγήκες πρόεδρος της τάξης».
ΣΤΕΛΛΑ: «Ο θείος προσπερνά στα τυφλά, ορκίζομαι ότι δεν θα μπω ξανά στο αμάξι του».
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ: «Πρώτη φορά που κοίταξες τα σύννεφα να κινούνται και να αλλάζουν σχήμα».
ΣΤΕΛΛΑ: «Μια συμμαθήτρια μου σηκώνει τη φούστα ψηλά, οι φίλες μου γελάνε, τις μισώ».
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ: «Παίζεις τον πρώτο σου κανονικό αγώνα μπάσκετ, ριμπάουντ και καλάθι».
ΣΤΕΛΛΑ: «Εξερευνώ τη συνοικία με το ποδήλατο, ένας σκύλος με κυνηγά και με δαγκώνει».
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ: «Βλέπεις τον Σκρουτζ με τον Μάικλ Κέην αγκαλιά με τη μαμά στο κρεβάτι».
ΣΤΕΛΛΑ: «Πιο πριν είχαν καβγά, μέχρι ο μπαμπάς να γυρίσει την κατηγορούσα κι έκλαιγε».
Ο Φλεβάρης πήρε τη Στέλλα για σύσκεψη στην ντουλάπα. «Έχουμε απόλυτη ισοπαλία!»
«Γλύκα, δεν με νοιάζει» του απάντησε εκείνη και έβαλε το φόρεμα με τα μωβ λουλούδια.
Η νέα της εμφάνιση έκοψε την ανάσα των μνηστήρων. «Κλείστε τα μάτια!» τους διέταξε.
«Κι ο νικητής της βραδιάς είναι ο ... αυτός που θα φιλήσω. Όποιος ανοίξει τα μάτια, χάνει».
Προσπάθησα να δω από την κλειδαρότρυπα αλλά όλα είχαν γίνει πράσινα λόγω άνοιξης.
ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ
Οι ερωτήσεις που μπορείτε να βρείτε είναι εδώ είναι ανοιχτές και προσφέρονται για συζήτηση. Είναι καλό να χρησιμοποιηθούν, προσαρμοσμένες στο επίπεδο των παιδιών, αφού έχει επιτευχθεί η βασική κατανόηση της ιστορίας.
- Ποιος είναι για σένα ο «χειρότερος μήνας του χρόνου» και γιατί;
- Η Στέλλα φαντάζεται ιστορίες, εσένα ποια είναι η δική «σωτηρία» όταν «βαριέσαι που ζεις»;
- Τι μπορεί να εννοεί η Στέλλα όταν λέει ότι «οι Απόκριες είναι για κορόιδα»;
- Ποιο τελικά είναι το «υπόγειο» θέμα της ιστορίας, για ποιο ζήτημα δηλαδή θέλει να μιλήσει ο συγγραφέας αλλά δεν λέει ευθέως το «όνομά του»; Υπάρχει βέβαια και η περίπτωση η ιστορία να είναι απλώς μια λογοτεχνική άσκηση. Τι νομίζεις εσύ;
- Πώς καταλαβαίνεις εσύ την πρόταση «προσοχή στο κενό μεταξύ πέμπτης και έκτης δημοτικού;»
- Η Στέλλα χρησιμοποιεί μερικές λέξεις και εκφράσεις αργκό, που δεν συνηθίζονται δηλαδή σε ιστορίες για παιδιά ή στον δοκιμιακό λόγο. Π.χ. «σκαπουλάρω», «κατσικώνομαι» κ.α. Συζήτησε για τη σημασία τους, βρες κι άλλες στο κείμενο και ψάξε ορισμό και παραδείγματα στο διαδικτυακό λεξικό http://www.slang.gr/
- Στις προτάσεις του καβγά που κάνουν οι μήνες πριν τον διαγωνισμό «κρύβονται» δυο επιτυχημένα τραγούδια με αγγλικό στίχο από τη δεκαετία του '60. Με τη βοήθεια του διαδικτύου, μπορείς να τα ανακαλύψεις;
- Θυμάσαι την πρώτη φορά που κατάλαβες ότι ήσουν εσύ στον καθρέφτη; Το πιθανότερο, όχι. Ποια είναι η παλαιότερη σκηνή που θυμάσαι από τη ζωή σου;
- Γιατί η Στέλλα λέει ότι η ιδέα του διαγωνισμού είναι «κατακλεμμένη» από τους «Βατράχους» του Αριστοφάνη; Αν δεν ξέρεις ψάξε την υπόθεση εκείνου του έργου. Υπάρχει και σε μια καταπληκτική διασκευή σε θέατρο σκιών από τον Ευγένιο Σπαθάρη.
- Από όλες τις θετικές εμπειρίες που περιγράφουν οι μήνες, και από όλες τις αρνητικές που περιγράφει η Στέλλα, ποιες δύο θα ήταν για εσένα οι πιο «βαριές» στη «ζυγαριά» της ιστορίας;
- Εσένα ποιος είναι ο αγαπημένος σου μήνας και γιατί; Γράψε ένα κείμενο με αυτό το θέμα και συνόδεψέ το με ένα δικό σου σχέδιο. Αν διάβασες την ιστορία σε ομάδα, μπορείτε να βάλετε, χωρίς να γράψετε ονόματα, όλες τα κείμενα σε ένα κουτί και να συζητήσετε τις εντυπώσεις και τις σκέψεις που σας προκαλούν διαβάζοντάς τα ένα ένα.
