Του Πάρι Κωνσταντινίδη
Ο αοιδός του «ελληνικού κρασιού», ο αυστριακός Ούντο Γιούργκενς (Udo Jürgens), «έφυγε» ξαφνικά χθες, από ανακοπή καρδιάς, κατά τον μεσημβρινό του περίπατο σε ηλικία 80 ετών. Ο Ούντο Γιούργκενς, ήταν ένας από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους του γερμανόφωνου «ελαφρού» τραγουδιού, κι είχε βραβευθεί το 1966 στη Γιουροβίζιον για το τραγούδι Merci Chérie.
Σήμερα είναι σχεδόν άγνωστος στην Ελλάδα, αν και όπως ο ίδιος ανέφερε στη βιογραφία του, τον είχε βραβεύσει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, το 1975. Η βράβευση αφορούσε μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην ιστορία του γερμανόφωνου τραγουδιού: το πασίγνωστο Griechischer Wein (ελληνικό κρασί). Η επιτυχία του ήταν τόσο μεγάλη που παρέμεινε στην πρώτη θέση των πωλήσεων για 37 εβδομάδες στη Γερμανία, 20 στην Ελβετία, ενώ στην Αυστρία κράτησε τη δεύτερη θέση για 52 εβδομάδες.
Ο Έλληνας του τραγουδιού, ο οικονομικός μετανάστης, πονά για την πατρίδα που άφησε, για τη γυναίκα και τα παιδιά του, που αναγκάστηκε να αποχωριστεί και ζει με το όνειρο της επιστροφής...
Ο Καραμανλής πάντως δεν φέρεται να τον βράβευσε για την επιτυχία του αυτήν καθεαυτήν, αλλά για την ευαισθητοποίησή του στο θέμα της ελληνικής μετανάστευσης. Το ελληνικό κρασί δεν μιλά για κανέναν αρχαίο Έλληνα φιλόσοφο, ούτε για τον υπερήφανο Ζορμπά, ούτε καν για τον ερωτύλο Greek Lover. Ο Έλληνας του τραγουδιού δεν είναι ξεχωριστός στον κόσμο. Δεν είναι ανάδελφος. Θρηνεί τη δική του μοίρα, τη μοίρα του κάθε μετανάστη. Ο Έλληνας του τραγουδιού, ο οικονομικός μετανάστης, πονά για την πατρίδα που άφησε, για τη γυναίκα και τα παιδιά του, που αναγκάστηκε να αποχωριστεί και ζει με το όνειρο της επιστροφής...
Την εποχή που κυκλοφόρησε το ελληνικό κρασί, το γερμανικό ελαφρό τραγούδι, καθώς και το δυτικοευρωπαϊκό γενικότερα, ήταν πολύ δεκτικά στην ενσωμάτωση των ξένων. Η Νάνα Μούσχουρη, ο Ντέμης Ρούσσος, η Βίκυ Λέανδρος, ο Κώστας Κορδαλής είναι μερικοί μόνο από τους Έλληνες που έκαναν καριέρα τραγουδώντας γαλλικά ή γερμανικά, χωρίς να χρειαστεί να αλλάξουν τα ονόματά τους για να κρύψουν την καταγωγή τους.
Ένα ξένο hit για τους Έλληνες μετανάστες θα βραβευόταν μάλλον και σήμερα στη χώρα μας. Θα ‘μασταν όμως πρόθυμοι να κάνουμε σουξέ ένα mainstream ελληνικό τραγούδι για τους ξένους μετανάστες; Πιθανόν πουθενά στην Ευρώπη δεν θα συνέβαινε κάτι τέτοιο σήμερα. Ίσως να μην μας αποχαιρέτησε μόνο ο Ούντο Γιούργκενς, αλλά να μας αποχαιρετούν και οι αξίες που δημιούργησαν αυτό που κάποτε λέγαμε «Ευρώπη».
Το ελληνικό κρασί σε μία από τις τελευταίες φορές που ερμηνεύτηκε από τον Ούντο Γιούργκενς, το 2013 (με ελληνικούς υπότιτλους) http://youtu.be/mKC4Cinofvg.
* Ο Πάρις Κωνσταντινίδης είναι μουσικολόγος.
