Το θηρίο του Γουίνιπεγκ και εγώ, MARIANA ZAPATA

Η Βανέσα Μαζούρ δεν αισθάνεται τύψεις που παραιτήθηκε. Ήταν προσωπική βοηθός του κορυφαίου αμυντικού στο αμερικανικό πρωτάθλημα φούτμπολ, αλλά η δουλειά της δεν αναγνωριζόταν. Εξάλλου, αυτή η εργασία υποτίθεται ότι θα ήταν προσωρινή. Η Βανέσα έχει άλλα σχέδια για το μέλλον και αυτά δεν περιλαμβάνουν την μπουγάδα των τεράστιων εσωρούχων ενός άντρα που δεν έκανε τον κόπο να της πει μια καλημέρα, να τη συγχαρεί που έκανε καλά τη δουλειά της ή να της ευχηθεί χρόνια πολλά - ακόμα κι όταν εργαζόταν για εκείνον ανήμερα των γενεθλίων της.
Το θρυλικό "Θηρίο του Γουίνιπεγκ" μπορεί να έχει πολλούς φαν, αλλά η Βανέσα δεν αντέχει άλλο. Δύο χρόνια είναι αρκετά.
Όταν, όμως, ο Έιντεν Γκρέιβς εμφανίζεται στην πόρτα του σπιτιού της θερμοπαρακαλώντας τη να γυρίσει, εκείνη σαστίζει. Για πρώτη φορά, ο κύριος Χοντρόπετσος ρίχνει τις άμυνές του. Και η Βανέσα μένει κατάπληκτη, όταν ο Έιντεν της αναθέτει μια εργασία εξωφρενική, δίνοντας εντελώς διαφορετική έννοια στον ρόλο της "προσωπικής" βοηθού.
Τι θα απαντήσει η Βανέσα στον άντρα που έχει μάθει να γίνεται πάντα το δικό του; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)