Λαβύρινθος, ΜΠΟΥΡΧΑΝ ΣΟΝΜΕΖ

O Μπορατίν, μπλουζίστας που ζει στην Ιστανμπούλ, αποπειράται να αυτοκτονήσει πέφτοντας από τη Γέφυρα του Βοσπόρου. Όμως δεν τα καταφέρνει. Τον παρακολουθούμε από τη στιγμή που ανοίγει τα μάτια του στο δωμάτιο ενός νοσοκομείου. Έχασε τη μνήμη του και πλέον δεν μπορεί να θυμηθεί τους λόγους για τους οποίους θέλησε να βάλει τέρμα στη ζωή του. Θυμάται μονάχα πράγματα που δεν συνδέονται με τον εαυτό του, ενώ η αίσθηση που έχει για τον χρόνο έχει κλονιστεί. Ξέρει ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία έπεσε και ότι ο τελευταίος σουλτάνος πέθανε, αλλά δεν έχει την παραμικρή ιδέα πότε ακριβώς συνέβησαν όλα αυτά. O νους του παραπαίει σε περασμένες περιόδους της ιστορίας καθώς η ζωή του, σαν άλλος λαβύρινθος, τον σπρώχνει παράλληλα σε διαφορετικά μονοπάτια. Από τη σύγχυση συλλογικής και ατομικής μνήμης, ο ήρωας έρχεται αντιμέτωπος με κρίσιμα ερωτήματα. Ποια είναι τα στοιχεία που διαμορφώνουν την ταυτότητά μας; Και τι είναι πιο απελευθερωτικό για τον άνθρωπο, να γνωρίζει το παρελθόν ή να το λησμονεί; Μια υπαρξιακή και πολιτική αλληγορία μπορχεσιανής έμπνευσης δοσμένη μέσα από μια πυκνή, ποιητική, αστραφτερή γλώσσα. (Από την έκδοση)

" Ένα προκλητικό και βαθυστόχαστο βιβλίο". (The New York Times)
"Εκλεπτυσμένος φιλοσοφικός στοχασμός υπό τη μορφή μυθιστορήματος πάνω στη μνήμη και στο τι σημαίνει να ζει κανείς χωρίς αυτήν. Γραμμένο με απλότητα και εμβρίθεια, φέρνει στο μυαλό κάτι από τον Αλμπέρ Καμύ και τον Πατρίκ Μοντιανό. Ανήκει σίγουρα στα βιβλία εκείνα που παραμένουν και γυροφέρνουν στη σκέψη για αρκετό καιρό". (Publishers Weekly)
"Ο Μπουρχάν Σονμέζ κατευθύνει εξαίσια τον αναγνώστη μέσα στον Λαβύρινθο που έχει δημιουργήσει. Χρησιμοποιεί την τέχνη της αφήγησης -ανέκδοτα, μύθους, θρύλους και ιστορίες- με σκοπό να αναδείξει όλα όσα είναι πολύτιμα για την κατανόηση της ζωής. Το σκηνικό είναι παλλόμενο και διαβάζοντας το βιβλίο θα νιώσετε μια οικειότητα για την Ιστανμπούλ, ακόμη και αν δεν έχετε επισκεφθεί ποτέ αυτή την πόλη". (Literary Review)
"Περιεκτικό και συμπαγές, ένα θαυμάσιο μυθιστόρημα που προκαλεί αλλεπάλληλους συλλογισμούς. Με απέριττες προτάσεις και την ακαταμάχητη ροή αισθησιακών περιγραφών, μας παρασέρνει σε μια κατάσταση σχεδόν υπνωτικής έκστασης". (World Literature Today)