Άτλας της δεκαετίας του 2000, ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑΚΟΥ, ΙΩΑΝΝΑ ΛΙΟΥΤΣΙΑ, ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΦΛΑΤΣΟΥΣΗΣ

ΒΙΚΥ: Κάπου στο κέντρο της Αθήνας, 10... Πώς θα πάει αυτή η δεκαετία άραγε; Ο αιώνας, η χιλιετία; 9... Ανοίγει με το κλειδί την πόρτα της ταράτσας. Η Αθήνα απλώνεται μπροστά της. Κοιτάζει την πόλη που αλλάζει τόσο γρήγορα. Αυτή την πόλη που σε τέσσερα χρόνια από σήμερα θα είναι η πόλη των Ολυμπιακών Αγώνων. 8... Προσπαθεί να φανταστεί αυτή την πόλη σε δέκα, σε είκοσι χρόνια από σήμερα. Πώς θα είναι άραγε;
ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ: Νέα Σμύρνη, Αθήνα. 3, 2, 1... 2000! Η αγωνία στο κατακόρυφο. "Τους έχετε όλους ανοιχτούς;" Απόλυτη ησυχία... "Είναι εντάξει!", ακούγεται από το βάθος της αίθουσας. "Όλα καλά. Δεν κρασάρανε!" Φωνές πανηγυρισμών καλύπτουν το λογιστήριο! Πρωτοχρονιά στο γραφείο φέτος. Είχε ακουστεί ότι θα έπεφτε το σύστημα λόγω 2000. Κάποιος ανοίγει μια σαμπάνια! Καλή Χρονιά!
ΣΤΕΦΑΝΙΑ: Πλατεία Συντάγματος, Κέντρο Αθήνας. Μπήκε, μπήκε! 2000! Τα πυροτεχνήματα είναι μαγικά! Ανεβάζει την κόρη του στους ώμους για να τα βλέπει καλύτερα! Σκέφτεται τη μικρή. Το μέλλον της. Πώς θα ζήσει αυτό το παιδί; Τι θα ζήσει; Να είναι καλά. Και να καταφέρουμε να μείνουμε εδώ. Στην Ελλάδα. Και νόμιμα. "Αλντίν, Αλντίν, κοίτα", η γυναίκα του τού δείχνει ένα τεράστιο πυροτέχνημα. Ο τραγουδιστής ανεβαίνει στη σκηνή. "Πρώτη, πρώτη του 2000". [...] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)