Grandville

Kάθε σενάριο συνωμοσίας που σέβεται τον εαυτό του, συνήθως, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι για όλα ευθύνονται οι κακοί Αμερικάνοι και η Παγκόσμια Νέα Τάξη. Οι πιο δύσπιστοι όμως υποστηρίζουν κάτι λιγότερο προφανές, όπως ότι πίσω από όλα βρίσκονται οι κατεξοχήν μάστορες του είδους, δηλαδή οι Άγγλοι. Υπό αυτό το πρίσμα, ο Bryan Talbot, διάσημος σεναριογράφος, συγγραφέας και ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς κόμικ, μάλλον δικαιώνει τους δεύτερους. Στο νέο του βιβλίο, «Grandville», ολόκληρη η Βρετανία, ύστερα από την ήττα της στον Ναπολεόντειο Πόλεμο, στενάζει κάτω από τον ζυγό μιας πανίσχυρης γαλλικής αυτοκρατορίας. Σε έναν μεταμοντέρνο κόσμο, που μοιάζει πολύ με τη «Μetropolis» του Fritz Lang, χάρη στην παραχώρηση ιδιότυπης ανεξαρτησίας, διάγει τον βίο μιας αδιάφορης σοσιαλιστικής δημοκρατίας. Μα τι συμβαίνει; Είναι ο Τalbot ένας προδότης του αγγλικού στέμματος; Είναι δυνατόν ο δημιουργός του «Λούθερ Αρκράιτ» να χτίζει τον μύθο μιας πανίσχυ ρης γαλλικής αυτοκρατορίας ή, ακόμη χειρότερα, να επιφυλάσσει ένα σοσιαλιστικό μέλλον για τους Βρετανούς;
Ε γγλέζικo χιούμορ! Ποτέ μια γαλλική αυτοκρατορία δεν υπήρξε τόσο αγγλικά σχεδιασμένη! Το Art Nouveau Παρίσι, στο οποίο εκτυλίσσεται η δράση, μοιάζει τρομακτικά στο Λονδίνο της βιομηχανικής επανάστασης του Ντίκενς, ενώ τα παρισινά σοκάκια έχουν έντονη την ατμόσφαιρα της Baker street. Έτσι, ο πρωταγωνιστής, ο επιθεωρητής ΛεΜπροκ της Σκόντλαντ Γιαρντ (ένας ντετέκτιβ που χρωστάει πολλά στον Sir Arthur Conan Doyle), παλεύει μόνος εναντίον μιας ομάδας αδυσώπητων δολοφόνων, με φόντο το χαρακτηριστικό κόκκινο τουβλάκι και την πυκνή βρετανική ομίχλη να σκεπάζει τα πάντα. Ο αναγνώστης ακολουθεί τον ΛεΜπροκ από τη βαρετή αγγλική εξοχή στο συναρπαστικά σχεδιασμένο Παρίσι, σε αναζήτηση στοιχείων για τη δια λεύκανση ενός φόνου, με πολιτικο-κοινωνικές προεκτάσεις. Η ειρωνεία είναι ότι ένας Άγγλος θα σώσει τον Πύργο του Άιφελ! Αυτό όμως δεν είναι εγγλέζικο χιούμορ, αλλά ψυχρή βρετανική εκδίκηση. Παρά τις έμμεσες πολιτικές αναφορές σε σύγχρονα γεγονότα και καταστάσεις, το κόμικ είναι ένα κλασικό αστυνομικό θρίλερ επιστημονικής φαντασίας, με την πολιτική ως ιδανικό φόντο για παιχνίδια εξουσίας μεταξύ ζωομορφικών πρωταγωνιστών, στα πρότυπα των αιγυπτιακών θεών ή των εικονογραφήσεων του Jean Ignace Isidore Gerard (Γάλλου γελοιογράφου του 19ου αιώνα), γνωστού με το ψευδώνυμο JJ Grandville. Εξ ου και ο τίτλος του! Θα μπορούσε να είναι ένα μεταμοντέρνο βιβλίο του Ιούλιου Βερν, με την προϋπόθεση ότι ο Βερν θα σχεδίαζε όπως ο Talbot, αν και ίσως για πρώτη φορά κάποιοι εύχονται ο Talbot να μπορούσε να διηγηθεί αυτή την ιστορία το ίδιο καλά με τον Βερν. Σε ένα κόμικ συνήθως η αισθητική είναι ο αθέατος σκελετός. Όχι σε αυτό το κόμικ. Σε αυτό το βιβλίο απολαμβάνουμε περισσότερο τις ικανότητες του δημιουργού παρά την ιστορία που διηγείται. Το βιβλίο κυκλοφόρησε ταυτόχρονα σε Αγγλία και Ελλάδα, τον Οκτώβριο, σπάζοντας την παράδοση που μας θέλει να διαβάζουμε graphic novels σημαντικών καλλιτεχνών, τουλάχιστον, με διαφορά εικοσαετίας από τους υπόλοιπους αναγνώστες του

Μαρία Τζαμπούρα