Σωτήρης Δημητρίου
Εκδ. Πατάκη 2015
Σελ. 128, τιμή εκδότη €9,90
«Έβλεπα νερά· δεν τα 'χω σε καλό τα έρημα.
Παρέκει ήταν η κοπέλα σου γελούμενη.
Τι να κάνει η Διαμαντούλα; τα μαύρο
όνειρα μού δέλουν».
Στην αρχή κάθε ημέρας στο χωριό μου
-πριν ερημώσει- οι γυναίκες εδιηγούντο
τα όνειρά τους, ιδίως τα θεωρούμενα δυσοίωνα.
Στόλιζαν δε τις διηγήσεις τους πάμπολλες
ομηρικές λέξεις.
Πριν από 27 αιώνες η λέξη «δέελος» σήμαινε
ορατός, εμφανής.
Αργότερα έγινε «δηλώ», δηλαδή ποιώ δήλον,
φανερώνω, αποκαλύπτω.
Απ' τα μονοπάτια του χρόνου έφθασε και
παρέμεινε στο χωριό μου ο αρχικός τύπος «δέελος»
και επειδή η λέξη μόνον ομιλήθηκε «δέλος».
Ο δακτυλογράφος θεώρησε το «δέλουν» λάθος,
το έκανε «δηλούν» και έτσι φανερώθηκε και
σε μένα ο τίτλος του βιβλίου.
