Η Αλεξάνδρα, συνταξιούχος λυκειάρχης, που ζει απομονωμένη σ’ ένα χωριό της Κρήτης, ετοιμάζει με όλη της τη φροντίδα το κυριακάτικο γεύμα: θα την επισκεφθούν για φαγητό τα δυο παιδιά της, ο Θανάσης και η Σοφία. Στο μενού ξεχωρίζει το κρητικό πιλάφι, το περίφημο γαμοπίλαφο.
Κατά τη διάρκεια των ετοιμασιών, αλλά και αργότερα, όταν πια τα παιδιά έχουν φύγει, η Αλεξάνδρα αναμοχλεύει και αναλογίζεται την περασμένη της ζωή, τις ευθύνες και τα σφάλματα του παρελθόντος, σε μια απελπισμένη προσπάθεια να διαχειριστεί ορθολογικά τις ενοχές της για ένα γεγονός αβάσταχτο στην ίδια και φρικιαστικά αποτρόπαιο στα μάτια του κόσμου...
Το Κρητικό πιλάφι είναι ένα μυθιστόρημα για τη μητρική αγάπη και την απώλεια, για τον ρόλο της συζύγου και της μάνας, της γυναίκας γενικότερα, σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία. Και, κυρίως, για τα συχνά τραγικά διλήμματα του σύγχρονου ανθρώπου. Η Κρήτη, στο φόντο, πανταχού παρούσα, δίνει τον τόνο στην αφήγηση. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)





















