Φόρεστ Μπλαντ, ΑΝΔΡΕΑΣ ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

"Έκανα ένα βήμα μπροστά και γονάτισα στην εξέδρα. Ακούμπησα σαν υπνωτισμένη τον λαιμό μου στην οπή της λείας καμπύλης και όσο τα γόνατά μου γδέρνονταν στο άγριο ξύλο, έμεινα να περιμένω, αναλογιζόμενη πως ό,τι επιλογές κι αν έκανα, η μοίρα μου ήταν η λεπίδα από τη μέρα που γεννήθηκα".
Φλόρενς Μπλαντ ή, αλλιώς, Δηλητηριάστρα, Κυρία των Σπασμών, Ματωμένος Καρπός του Σάλφορντ, Πρωινή Κραυγή του Σάουθγκεϊτ. Όνομα που προφέρεται ακόμα στη Γηραιά Ήπειρο με τρόμο. Στο πλάι της ένας ευαίσθητος δήμιος, ένας μετανοημένος επαναστάτης, μια μετανάστρια από τη χώρα των πάγων και μια ολόλευκη τίγρη.Ένα σπονδυλωτό μυθιστόρημα που διατρέχει σαν αφρισμένος ποταμός δύο ταραγμένους αιώνες και μια φλεγόμενη Ευρώπη. Οι πρωταγωνιστές του παρασύρονται άλλοτε στην έκσταση και άλλοτε στον όλεθρο, σε μια εποχή στην οποία ο ήλιος και ο φόβος δεν έδυαν ποτέ. Ένα ταξίδι στον τόπο και στον χρόνο, μα πάνω απ' όλα στον λαβύρινθο της ανθρώπινης ύπαρξης. (Από την έκδοση)

"...το έργο του κινείται στα όρια του αριστουργήματος, βρίσκεται πολύ κοντά σε ό,τι καλύτερο παρουσιάστηκε μεταπολιτευτικά στην ελληνική λογοτεχνία". (Χρίστος Παπαγεωργίου, Diastixo)
"Ο Νικολακόπουλος καταφέρνει να δώσει φωνή σε ανθρώπους που έχουν χάσει τη δική τους ή δεν τη βρήκαν ποτέ ή που ποτέ δεν αξιώθηκαν να τους ακούσει κάποιος". (Ευγενία Μπογιάνου, Αυγή)
"Αν θα έπρεπε να βρούμε συγγενείς του Νικολακόπουλου στην ελληνική λογοτεχνία, θα έλεγα αβίαστα τον Παπαδιαμάντη και τη Ζυράννα Ζατέλη". (Νίκος Μπακουνάκης, LIFO)
"Οι ιστορίες του Ανδρέα Νικολακόπουλου μάς βοηθούν να μη λησμονούμε και να μη θεωρούμε ασήμαντα αυτά που συμβαίνουν δίπλα μας". (Αλεξάνδρα Χριστακάκη, δημοσιογράφος)