Ένας έρωτας γεννιέται στις φλόγες του πολέμου

Πενήντα έξι πολύτιμες επιστολές των γονιών μου, του Λόη Γενητσαρέλη και της Ιωάννας Σούλη, που αντάλλαξαν μέσα στη λαίλαπα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μία ερωτική αλληλογραφία, που ξεκίνησε στο Μέτωπο της Αλβανίας, και συνεχίστηκε στα τέσσερα και πλέον χρόνια της προσφυγιάς. Γράμματα ρομαντικά, γεμάτα αγάπη και πάθος, αγωνίες και εμπόδια, προσδοκίες και υποσχέσεις ζωής. Γράμματα, που γέννησαν ένα μεγάλο έρωτα μέσα στις φλόγες του πολέμου και κατέληξαν στη δημιουργία μιας ευτυχισμένης οικογένειας... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Σε όλες τις εποχές, οι ιστορίες αγάπης είναι ένα θέμα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού εμπεριέχουν τον έρωτα. Ένα από τα πιο έντονα συναισθήματα του ανθρώπου, μια ξεχωριστή εμπειρία, η οποία δεν μπορεί να συγκριθεί με καμιά άλλη. Είναι η έλξη δύο ανθρώπων, με ειλικρινές ενδιαφέρον, με χαρακτηριστικά την αγνότητα, την εντιμότητα, την αυτοπειθαρχία και τη συνεχή προσπάθεια για τελειοποίηση του χαρακτήρα. Το ερώτημα τώρα είναι αν υπάρχει σήμερα ρομαντικός έρωτας ή μήπως ζούμε το τέλος της ρομαντικής εποχής. Μήπως δηλαδή, ο ρομαντικός έρωτας δημιουργήθηκε για να ικανοποιήσει τις ανάγκες μιας συγκεκριμένης εποχής, που σήμερα δεν υφίσταται.
Κατά τη γνώμη μου, η άποψη αυτή δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ο ρομαντισμός δεν έχει χαθεί. Μπορεί μερικές σχέσεις, κυρίως μεταξύ των νέων, να είναι πιο πεζές, πιο ρεαλιστικές, όμως οι περισσότεροι δεν θέλουν το σύντροφό τους ψυχρό και απόμακρο, αλλά γλυκό, τρυφερό, εκφραστικό, με λίγα λόγια ρομαντικό. (Από τον εκδότη)