Το πνεύμα του χιονιού

«"Νούμερο ένα χριστουγεννιάτικος κανόνας: Όλα πρέπει να θυμίζουν Χριστούγεννα", είπε η Χέντβιχ. "Πρέπει να στολίζουμε ακόμα και την αποθηκούλα. Έτσι, όταν την ανοίγουμε για να πάρουμε κάτι βαρετό, όπως μια σκούπα, δεν θα ξεχνάμε ότι είναι Χριστούγεννα"».

Πλησιάζει η παραμονή των Χριστουγέννων. Για τον Κρίστιαν ήταν πάντα η πιο ωραία μέρα του χρόνου. Μελόψωμο και κλημεντίνες, η φωτιά στο τζάκι να τριζοβολά, το φως των κεριών να τρεμοπαίζει. Κι έπειτα, την παραμονή των Χριστουγέννων γίνεται δέκα χρονών. Όμως τίποτα δεν είναι ίδιο αυτή τη χρονιά. Μια βαριά σκιά σκεπάζει την οικογένεια. Και ο Κρίστιαν νιώθει μόνο ένα πράγμα: ότι τα Χριστούγεννα ακυρώθηκαν.

Μέχρι που γνωρίζει τη Χέντβιχ. Η Χέντβιχ έχει πράσινα μάτια, μιλάει πολύ γρήγορα και αγαπάει όσο τίποτα τα Χριστούγεννα. Σιγά σιγά, ο Κρίστιαν αρχίζει να πιστεύει ότι ίσως τελικά γιορτάσει κι αυτός τα Χριστούγεννα. Όμως η Χέντβιχ κρύβει ένα μεγάλο μυστικό...