Για την ταινία των Φιλ Λορντ (Phil Lord) και Κρίστοφερ Μίλερ (Christopher Miller) «Αποστολή Χαίρε Μαρία», βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Άντι Γουέιρ (μτφρ. Βαγγέλης Προβιάς, εκδ. Παπαδόπουλος). 

Γράφει ο Σόλωνας Παπαγεωργίου

Για το δοκίμιο της Ρέιτσελ Αβίβ (Rachel Aviv) «Άγνωστοι με τον εαυτό μας – Ψυχικές διαταραχές και οι ιστορίες που μας ελευθερώνουν ή μας παγιδεύουν» (μτφρ. Βαγγέλης Προβιάς, εκδ. Ροπή).

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

Για το βιβλίο της Έμιλι Γουέλς [Emily Wells] «Αθέατος πόνος» (μτφρ. Βαγγέλης Προβιάς, εκδ. Ίκαρος). Στην κεντρική εικόνα, ο πίνακας του André Brouillet (1857–1914) «Ένα μάθημα κλινικής ιατρικής στην Σαλπετιέρ» (1887), απ' όπου εμπνεύστηκε η συγγραφέας μέρος του βιβλίου της. Ο πίνακας απεικονίζει την ασθενή του Γάλλου νευρολόγου Jean-Martin Charcot, την περίφημη Marie Wittman, καθώς εκτίθεται υπνωτισμένη στα μάτια μεταπτυχιακών φοιτητών του. Τέτοιες σκηνές ενέπνευσαν τον Σίγκμουντ Φρόιντ και οδήγησαν στη γέννηση της Ψυχανάλυσης. 

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

«Πειράζοντας» λίγο το περίφημο «Je est un autre» [«Εγώ είναι ένας άλλος»] του Αρτίρ Ρεμπό, λέμε: «Εγώ είναι ένα άλλ@». Ζητήσαμε από σύγχρονους Έλληνες συγγραφείς ιστορίες για το φύλο και τη σεξουαλικότητα, ιστορίες ισότητας και αποδοχής, δεύτερων και τρίτων ευκαιριών στην αγάπη, αλλά και ιστορίες για τη στοχοποίηση του διαφορετικού ή της ελεύθερης έκφρασης. Σήμερα το διήγημα του Βαγγέλη Προβιά.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός